De oorlogsfotograaf die geen oorlog meer kan zien

Phileine schrijft: Beste Jeroen...

Persoonlijk

Phileine kijkt zoals velen regelmatig DWDD. Als ze het verhaal van oorlogsfotograaf Jeroen Kramer ziet en hoort valt ze stil. Zijn woorden hebben geen beelden nodig.

Beste Jeroen,

Nooit eerder raakte een fotograaf mij zonder dat ik zijn beelden had gezien. Nooit eerder vormde zich in mijn hoofd een zo duidelijk beeld doordat mijn oren getuige waren van een verhaal.

Een mens

Gisteren zag ik jou en een paar van de beelden die jou ‘wereldberoemd’ maakten. Ik keek naar een oorlogsfotograaf. Maar meer nog keek ik naar een mens. Een mens die geconfronteerd werd met de nietigheid van het bestaan. Met de wreedheid die wij mensen in ons dragen. Met de blinde razernij die zich meester van ons blijkt te maken als we in oorlog leven.

Luidruchtige getuigen

Iedere dag loopt de krant over van foto’s die dit kenbaar maken. Iedere dag zijn de beelden van het journaal de luidruchtige getuigen van de gruwel van het leven van vandaag. En iedere dag blijven die beelden op een afstand. “ver van mijn bed” zoals we dat wel zeggen. Het raakt me om te zien dat zoveel mensen in pijn, onmacht en hopeloosheid moeten leven. Maar in de avond kus ik mijn kinderen een goede nacht en drinken manlief en ik een mooi glas wijn.

‘De onuitgesproken woorden raken diep’

Hoe anders was dat na jouw getuigenis bij Matthijs van Nieuwkerk. Jouw beelden zijn prachtig en confronterend maar wat mij écht raakte, écht bij mij binnen kwam waren jouw woorden. En dan vooral de onuitgesproken woorden.

Ver van mijn bed

Oorlog was jouw vak, jouw werk, jouw boterham maar nu je noodgedwongen je werk moet staken vertellen jouw ogen meer dan duizend beelden. “ver van mijn bed’ is niet meer. Jouw woorden vormden in mijn hoofd alsnog een beeld en dat was de meest indringende oorlogsfoto die ik ooit had gezien.
Wanhoop, woede, verslagenheid, elke vorm van emotie voelde ik door mijn lichaam gaan.

Wederzijds respect?

Het beeld dat jij schetste was het einde van jouw carrière als oorlogsfotograaf. Maar hopelijk het begin van een carrière als wereldverbeteraar. Want wie naar jouw verhaal luistert, wordt wakker geschud. Wie jouw woorden hoort wordt gegrepen en wie jouw ogen ziet wordt bevangen door schuld. Wat doen we elkaar aan in deze wereld? Waar is ons wederzijds respect gebleven? Waar is de helpende hand naar de mensen om je heen?


foto: Jeroen Kramer

Een échte Jeroen aan de wand

Jij geeft een geweldig voorbeeld door jouw internationaal gewaardeerde werk aan te bieden om zo een vriend in nood te helpen. Ik ga een échte ‘Jeroen Robert Kramer’ aan schaffen en elke keer dat ik naar de foto kijk zal ik zoveel meer zien dan slechts het beeld.

En vanavond kus ik mijn kinderen opnieuw een goede nacht en dan drink ik een mooi glas wijn met mijn lief en we proosten op wereldverbeteraars zoals jij!

Dankbare groet,

Phileine

ps. de afgebeelde hoofd foto is niet van Jeroen

Meer leuke content? Like ons op Facebook