De wereld van Seth: Genoeg

'Seth deelt uit'

Persoonlijk

Seth is zes. Dat is oud genoeg om over het leven na te denken, en jong genoeg om dat met een open blik te doen. Soms filosofisch, vaak onbedoeld grappig. Hanna van de Wetering schrijft daar graag over. Elke week op Famme en op Facebook.

De wereld van Seth – Genoeg.

Elk jaar reis ik met Seth naar een ‘vreemd’ land. Omdat ik het allergelukkigst ben als ik reis, omdat reizen met kinderen die nog een totaal open blik hebben geweldig is en omdat ik hem heel graag wil laten zien hoeveel verschillende mensen, culturen, religies, landschappen, wereldbeelden etc. er zijn. Toen hij 5 maanden was zat hij op een kameel in Tunesië, een jaar later waggelde hij op mini-haivanas op een Braziliaans strand, op zijn tweede danste hij op een full-moon party in Thailand, toen hij 3 was backpackten we een maand door Vietnam, en een paar maanden geleden reed hij zelf (met een klein beetje hulp) in een tuktuk door Sri Lanka.

Ik leer niet alleen veel van het land, maar ook van Seth

We gaan weg met een backpack, maar zonder plan. Kiezen aan de hand van adviezen van locals onze volgende bestemming, eten in eettentjes langs de weg, nemen het lokale vervoer, slapen het liefst in ‘homestays’ en bedenken per dag waar we zin in hebben. Seth bestelt zelf in het Engels zijn eten, maakt overal vrienden waar hij met handen en voeten mee communiceert en beslist met hulp van de lonely planet welke tempels we echt moeten zien. De vakanties met Seth zijn de mooiste herinneringen die ik met hem heb, en ik leer elke keer niet alleen heel veel van het land, maar ook van hem.

‘Is dit uw dochtertje mevrouw?’ ‘Nee, zoontje’

Toen hij vier was hadden we geen tijd om lang weg te gaan, daarom zochten we op Google naar een mooie stedentrip en Seth koos voor Istanbul. Dat was nog even een gedoe om terug Nederland in te komen (‘Is dit uw dochtertje, mevrouw?’ ‘Zoontje. Hij draagt graag een bloemetjesdiadeem. Eh ja, en ook nagellak inderdaad.’ ‘Hij heeft een andere achternaam. En hij lijkt ook niet op u. Ik ga eerst in het systeem opzoeken of hij niet als vermist is opgegeven.’ We stonden een half uur bij de douane. Sindsdien reis ik met geboorteakte…), maar Istanbul zelf was prachtig.

Op de eerste avond liepen we door een tunneltje naar ons Airbnb slaapadres. In het tunneltje zaten heel veel Syrische vluchtelingen die daar de nacht doorbrachten. De opeenvolgende dagen bestelde ik extra eten en gooide dat in plastic zakjes om het vervolgens door Seth te laten uitdelen aan de kindjes in de tunnel. De tweede avond vroeg Seth waarom hij dat eigenlijk moest doen. Ze konden toch ook zelf eten kopen?
‘Nou, ze zijn gevlucht uit hun eigen land omdat het daar niet veilig is, dus ze hebben niet zoveel. Daarom slapen ze hier ook in de tunnel.’
Seth knikte en deelde het eten uit.
‘Gelukkig hebben wij heel veel centjes’, zei hij toen we verder liepen.
Ik keek ietswat sarcastisch.
‘Nou oké, misschien niet heel veel.’ Verwonderd staarde hij naar de lichtjes die de stad versierden. ‘Maar kijk nou mam. Wij hebben genoeg.’

Hoe gaan de reisjes met de kinderen er bij jou aan toe? Reageer op onze Facebook!

Wil je nog meer van Seth’s heerlijke opmerkingen lezen? Kijk even hier >

Meer leuke content? Like ons op Facebook