De wereld van Seth: Seth en het luisteren

Hanna 7 feb 2016 Columns

Seth is zes. Dat is oud genoeg om over het leven na te denken, en jong genoeg om dat met een open blik te doen. Soms filosofisch, vaak onbedoeld grappig. Hanna van de Wetering schrijft daar graag over. Elke week op Famme en op Facebook.

Seth en het luisteren

Seth en ik zitten aan tafel. Ik doe een poging iets met de post van de afgelopen maanden te doen, Seth schrijft kaartjes.
‘Ehm Seth…’, zeg ik, ‘we moeten het ook nog even over iets serieus hebben.’
Seth kijkt me verwachtingsvol aan. Ik bedenk me dat er blijkbaar iets is waar ik nog slechter in ben dan de administratie, namelijk dit deel van opvoeden.
Ik haal diep adem, en zeg: ‘nou eh.. ik vind dat het luisteren de laatste tijd niet zo goed gaat.’
‘Nee’, verzucht Seth. ‘Daar heb je helemaal gelijk in.’
‘Enneh… wat denk je dat we daaraan kunnen doen?’
‘Naar de orenarts misschien?’

Right. Mission failed.
‘Tja, ik had het meer over het luisteren dat ik iets zeg, en jij vervolgens niet doet wat ik zeg en gaat zeuren.’
‘Oh dát’, zegt Seth.
Dat ja.
‘Soms zeg jij gewoon dingen die ik niet zo leuk vind, of moet ik dingen doen van jou die ik niet zo leuk vind. Ja, en dan ga ik wel eens zeuren.’
‘Ik ben helemaal niet streng’, verdedig ik me. ‘Ik vind het heel belangrijk dat jij ook een mening hebt, maar soms zeg ik iets en dan moet je het gewoon doen, of niet doen. En ik wil daar dan niet eindeloos over in discussie, ik wil ook niet boos op je worden, en je weet dat ik niet van zeurende kinderen hou. Dus ik dacht: we spreken een woord af. Een woord waarmee wij zeuren bedoelen, wat niemand verder kent. En als ik dan dat woord zeg, weet jij wat ik bedoel, denk je even na, luister je en stop je met zeuren.’

Een codewoord. Seth is onwijs enthousiast. De Dikke van Dale komt op tafel en we gaan op zoek naar een goed woord. Dat is niet zo makkelijk als het lijkt. Seth komt vooral met actiehelden (veto ondertekende), ik met ingrediënten uit de koelkast (vraag me niet waarom, maar in ieder geval veto Seth).
‘We hebben een woord in een andere taal nodig’, zegt Seth.
Ik vind het een topplan en overhandig hem een Nederlands-Frans woordenboek.
‘Als jij nou opzoekt wat zeuren is in het Frans, verstuur ik even een paar mailtjes. Niemand die weet wat zeuren in het Frans is, het is een geweldig codewoord!’

Een half uur later – ik ga ervan uit dat Seth allang weer verder is gegaan met kaartjes schrijven- hoor ik een heel opgelucht en blij stemmetje: ‘Mama! Ik heb de ‘Z’ gevonden!’
Goed, misschien had ik eerst even moeten uitleggen hoe een woordenboek werkt.

Zeuren in het Frans: rebattre les oreilles.
‘Dat kan ik niet uitspreken hoor’, zegt Seth. En het is ook veel te lang.’
Gelukkig staat er nog een woord achter.
Rabâcher.
‘Perfect!’ Rabâcher, rabâcher, rabâcher!’ Seth stuitert in het rond.
‘Ruim je wel even de rest van de kaartjes op voor je iets anders gaat doen?’
‘Ik heb daar niet zo’n zin in’, zegt Seth. ‘Ik vind het gewoon..’
‘Rabâcher!’, roep ik.
Seth giechelt. ‘Oké, oké. Ik weet het, ik weet het.’ En begint met opruimen.
Ik bedenk me dat ik een opvoedboek zou moeten schrijven, een tv-programma zou moeten hebben, dat dit mijn nog nooit eerder ontdekte talent blijkt te zijn… totdat Seth mijn gedachten met een enorme grijns op zijn gezicht onderbreekt.
‘Rabâcher. Je begrijpt natuurlijk wel dat ik dat ook tegen jou ga zeggen als jij zeurt, hè!’

013-Seth en het luisteren

Zegt jouw kind ook dit soort lieve, grappige of ontroerende dingen? Reageer op onze Facebook!

Wil je nog wat De wereld van Seth-verhalen lezen? Kijk hier >

Reageer op artikel:
De wereld van Seth: Seth en het luisteren
Sluiten