De Wereld van Seth: Seth en het terrorisme

Persoonlijk

Seth is zes. Dat is oud genoeg om over het leven na te denken, en jong genoeg om dat met een open blik te doen. Soms filosofisch, vaak onbedoeld grappig. Hanna van de Wetering schrijft daar graag over. Elke week op Famme en op Facebook.

De Wereld van Seth: Seth en het terrorisme

‘Weet je nog wat er in Frankrijk was gebeurd, Seth? In België is nu ook zoiets gebeurd.’
Seth schudt zijn hoofd. ‘Dat zei ik al, hè? Dat de oorlog steeds dichterbij zou komen. Het was zeker vlakbij de grens van Frankrijk? Kan een kogel zo ver gaan? Helemaal naar een ander land? Of misschien zelfs wel twee grenzen over…?’
‘Nee’, zeg ik. ‘En het was in Brussel, in het midden van België. Daarnaast is er geen oorlog in Frankrijk of België, het gaat om een aantal idiote mensen die verschrikkelijke dingen doen.’
‘Maar de meeste mensen zijn goed, toch? Behalve boeven, jagers en piraten.’
‘Klopt, bijna alle mensen zijn goed. Maar in dit geval ging het om extremisten.’
‘Extremisten?’
‘Eh ja. Het is nogal een moeilijk verhaal.’
Daar neemt Seth uiteraard geen genoegen mee. ‘Probeer het gewoon te vertellen!’

Ik vertel over oorlogen ver weg, over geloven en extremisme, over vluchtelingen en politiek, over angst en wat dat kan veroorzaken.
‘Er wonen ook heel veel moslims in onze straat’, zegt Seth. ‘En wij vinden iedereen uit onze straat lief! Moslims zijn gewoon normale mensen en geen domme slechteriken zoals dieven en extremisten.’
‘Precies. Maar het probleem is dat als mensen bang zijn, ze gaan oordelen. Dat ze mensen niet meer als individuen gaan zien, maar als een grote groep tegenstanders. Dat als mensen gemene dingen doen, andere mensen gemene dingen terug gaan doen. Na de aanslag in Frankrijk ging Frankrijk bommen gooien op de gemene strijders van de Islamitische Staat.’
‘En dan worden er weer heel veel mensen per ongeluk geraakt die niet meevechten. Is dat waar?’
‘Daar heb je helemaal gelijk. In een oorlog gaan er altijd heel veel mensen dood die gewoon proberen te leven, en helemaal niets met de strijd te maken hebben.’

‘Zijn er nu ook mensen dood gegaan?’, vraagt Seth.
Ik knik. ‘Er zijn meer dan dertig mensen dood. En nog veel meer mensen gewond.’
‘Seth slaat zijn handen geschrokken voor zijn gezicht. ‘Ik wil eigenlijk een scheldwoord zeggen nu, mam. Ik weet dat dat niet mag en ik durf het eigenlijk ook niet, maar zó erg vind ik het.’
‘Zeg het maar, Seth. Vandaag mag het.’
‘Echt?! Ooooh, ik durf het bijna niet hoor. Goed dan.’
Hij haalt diep adem.
What the fuck.’

Inderdaad Seth. What the fuck. Ik leer je dat mensen altijd goed zijn, tot het tegendeel bewezen is. Dat je op jezelf moet letten en niet moet oordelen over andere mensen. Dat als je lieve dingen doet, je lieve dingen terugkrijgt. Dat geloven eigenlijk allemaal hetzelfde inhouden, namelijk dat je goed moet leven en lief moet zijn voor jezelf en voor de mensen om je heen. En dat hoewel ik niet in een God geloof, ik wel geloof dat dat het allerbelangrijkste is. Dat het niet erg is dat mensen verschillend zijn. Dat iedereen hetzelfde waard is, ongeacht leeftijd, uiterlijk, geloof of afkomst. Dat je mag zijn wie je bent, en dat iedereen dat recht heeft.

‘Ik ga nooit iets verkeerd doen, ik weet dat dat slecht is. En ik ben niet slecht, ik ben lief’, zeg je. En ik wou alleen maar dat iedereen nog zo dacht.

Reageren mag (graag zelfs!) op onze Facebook.

Wil je meer ‘De Wereld van Seth’ verhalen lezen? Klik hier >

Wat vertel jij aan je kinderen over de aanslagen in Brussel? Lees deze zes tips >