Deze 5 ‘opvoedfouten’ maak ik maar al te graag

Er zijn zo van die universele opvoedregels. Geen snoep voor het eten, netjes ‘dank je wel’ zeggen, niet vloeken en noem maar op. Niets mis mee natuurlijk, maar sommige van die evergreens lapt Famme’s Anne rustig aan haar laars. Deze ‘fouten’ maakt ze vrijwel dagelijks met haar dochtertje…

[STAP stap=”1″]

Ze hoeft geen korstjes te eten

Mijn dochter van 2,5 laat steevast bij de lunch de korstjes van haar brood links liggen. Het is mij een raadsel waarom sommige ouders daar een halszaak van maken. Zitten daar dan echt zoveel meer voedingsstoffen in? Bekentenis: ik skip ook nog heel vaak de korstjes. Geen zin in, geen idee waarom. En dat hele ‘van korstjes krijg je borstjes’ is ook kolder. Met mijn buste is het dik in orde gekomen, ook zonder de hele boterham te verorberen.

[STAP stap=”2″]

Ze hoeft haar bord niet leeg te eten

Mijn dochter heeft een opvallende eigenaardigheid: ze laat heel vaak het laatste hapje op haar bord liggen. Hoeft ze niet, blieft ze niet, no way jose! Ze draait haar hoofd weg, gilt ‘nee!’ en eist dan een ‘TOET!’ Haar lipjes klemt ze ferm op elkaar, dus ik krijg die laatste lichting macaroni er met geen mogelijkheid in. En waarom zou ik die strijd aangaan? Blijkbaar heeft ze genoeg op, de rest van haar bord is wel naar binnen geschoven. Plus…. IK LAAT ZELF OOK ALTIJD DE LAATSTE HAP LIGGEN! Een familiekwaaltje dus. Hoogste tijd om gezellig samen aan de toet te gaan.

[STAP stap=”3″]

Ze krijgt snoep

We blijven nog even in de eet-modus. Want ja, mijn dochter krijgt snoep, koekjes en ‘sjippies’. En ijs, ze is gék op ijs. Lange tijd kon ik alle snaai voor haar verborgen houden. Ze at tevreden haar rijstwafels en mandarijntjes. Maar sinds ze weet dat er ook ander, lekkerder spul op deze aarde te vinden is, heeft ze daar haar zinnen op gezet. Gisteren gooide ze haar rijstwafel op de grond: ‘Niet lekker!’ Toen banjerde ze naar de snoeplade (die ze zelf nog niet openkrijgt) en riep vol enthousiasme terwijl ze haar armen in de lucht stak: ‘Sjippies! Jaaaaaaa!’ Tegen zo veel overredingskracht ben ik niet bestand. En ik lustte zelf ook wel iets te knabbelen.

LEES OOK: 5 voordelen van je kind opvoeden buiten de norm

[STAP stap=”4″]

Ze kijkt tv. Veel.

Eigenlijk hebben wij (nog) geen regels over tv-kijken. We doen maar wat. Sommige dagen staat-ie amper aan, en soms schettert er uren achter elkaar ‘Zappelin Kindertijd’ door de kamer. Dus ja, het gebeurt weleens dat ik op een dag twee keer dezelfde aflevering van ‘Het Zandkasteel’ of ‘Heidi’ zie (deze worden na een paar uur herhaald, en blijkbaar gaan de programmamakers er niet van uit dat íemand de tv zo lang aan heeft staan). En nee, mijn peuter zit er niet als een zombie uren achter elkaar naar te kijken. We spelen, verven, kletsen en bouwen met blokken, terwijl Teigetje en Pooh voor achtergrondgeluid zorgen. Niets mis mee, vind ik.

[STAP stap=”5″]

Ze gaat best laat naar bed

Ik wil graag kunnen beweren dat ons Apie na Sesamstraat naar bed gaat. Technisch gezien is dat ook wel zo: we gaan dan naar boven. Maar dan wil ze eerst stoeien op ons grote bed – dat deden we één keertje, en sindsdien pikt ze het niet als we dat onderdeel overslaan. Dan gaat ze in bad, wordt ze afgedroogd, krijgt ze een romper aan, rent ze weer weg richting onze slaapkamer, wurm ik haar in een slaapzakje en gaan we een boekje lezen. Of twee. En een liedje zingen. Of twee. Rond acht uur ligt onze wervelwind op bed. En dan begint het: ze zingt (favoriet: Olifantje in het bos), klapt in haar handen, noemt de namen op van kindjes op het dagverblijf, lacht in zichzelf, kletst in het luchtledige… Dit kan goed tot half tien doorgaan. Tja. Ongetwijfeld moeten we dit eigenlijk in de kiem smoren, maar we laten het maar zo. Al is het alleen maar omdat ze meestal tot een uurtje of negen uitslaapt. Eigenbelang, yep.

Nee, je kinderen zijn niet je vrienden: de 9 opvoedfouten die elke ouder maakt

Reageer op artikel:
Deze 5 ‘opvoedfouten’ maak ik maar al te graag
Sluiten