Muriel Oonincx
Muriel Oonincx Kids 22 okt 2015

Deze ouderschapstrend is alles waar ik in geloof

Het ouderschap is voor hokjesdenkers een dankbaar thema om in te delen. Je bent als ouder gauw extreem als je een specifieke ouderschapsstijl hanteert. Zo passeerden de afgelopen jaren in willekeurige volgorde de tijgermoeder, helikopter-ouder, free-range ouder, het attachment ouderschap, de hypermama. En dit zijn vast niet de enige. Deze nieuwe ouderschapstrend is echter precies waar Famme’s Muriel in gelooft. En zij niet alleen.

De laatste trend in het opvoedstijlensegment heet Vuurtoren-ouderschap. En terwijl ik erover las (de term komt van Dr. Kenneth Ginsburg die het boek Raising Kids to Thrive schreef) besefte ik me dat ik heel erg mijn best doe om mijn jongens op deze manier op te voeden. En de omschrijving van de metafoor Vuurtoren is haast poëtisch en vooral treffend. Vrij vertaald:

Onze kinderen zijn als schepen op zee. En wij ouders zijn de vuurtorens aan de kust. Onze gidsfunctie helpt de boten rotsen en gevaar te omzeilen, maar we zijn verre helpers. Er is vertrouwen dat de boten zelf hun weg op de zee zullen vinden.

Vertrouwen op afstand

Ginsburg ontwikkelde de stijl door allereerst aan zijn eigen (tiener-)kinderen te vragen hoe ze zelf de rol van de ouder zagen en hoe ze het beste zouden kunnen leren van hem. Ook vroeg hij hoe hij ze zou kunnen beschermen. Vervolgens ondervroeg hij vijfhonderd kinderen in heel Amerika. Het opvallend gelijke antwoord dat hij terugkreeg, was dat ze allemaal het vertrouwen van hun ouders wilden hebben, in combinatie met het monitoren door de ouders. Wel blijven opletten dus en er zijn, maar vooral niet te vroeg ingrijpen. Hoge verwachtingen van ouders gaan samen met onvoorwaardelijke liefde. Boosheid en angst worden niet gewaardeerd. Kalmte en stabiliteit des te meer. En een ouder mag echt wel wat verwachten, als het maar met liefde en vertrouwen benaderd wordt.

Typische vuurtoren aanpak:
– Kinderen leren van mislukking
– Ouders laten perfectie gaan
– Focus ligt op de ontwikkeling van het individuele kind
– Prestatie zoals cijfers en sportieve successen zijn ondergeschikt
– Ouders zijn er om kinderen op te vangen niet om alle teleurstelling te voorkomen

Je kunt als ouder nooit voorkomen dat je kind als het opgroeit tot volwassene nooit boos, verdrietig, liefdesverdrietig, angstig, gefrustreerd of wanhopig zal zijn. Ze gaan fouten maken en te maken krijgen met ruzies en conflicten. Hoe graag we ze ook willen behoeden voor elk verdriet en teleurstellingen, diep van binnen weten we dat het averechts zal werken. Helpen omgaan met de moeilijke kanten van het leven helpt ze weer op te staan, door te gaan en te overleven. Uiteindelijk zullen ze zelf moeten leren op te krabbelen na moeilijke periodes. Als er dan in de verte een vuurtoren aanwezig is dat bij tijd en wijle een lichtsein afgeeft dan weet het schip dat er dichtbij een baken is.

Helemaal zelf

Een van mijn jongens is heel gevoelig en vindt het nogal spannend om nieuwe kindjes te vragen om na school te spelen. Mijn neiging om een speeldate even te arrangeren tussen de moeder van het kindje heb ik laten varen. In plaats daarvan geef ik hem het vertrouwen dat hij het zelf kan en dat het kindje het waarschijnlijk heel leuk zal vinden om uitgenodigd te worden. Een aantal weken lang gebeurde er niet veel. Afgelopen week kwam ik thuis van werken en vroeg mijn oppas waar mijn zoontje was. ‘Hij is spelen bij Faas’ zei ze. Een nieuw jongetje in de klas. Mijn zoontje had drie kinderen gevraagd en was na twee keer ‘nee, ik kan niet’ uitgekomen bij een nieuw kindje. Apetrots vertelde hij na het spelen hoe leuk hij het had gehad en dat hij het he-le-maal zelf had geregeld. De vreugde die ik toen voelde is precies waarom ik heilig geloof in de Vuurtoren aanpak.

‘Als de wateren ruig zijn wil je het liefst de misthoorn laten luiden’

Het is zeker niet makkelijk om jouw bootje af en toe te zien dobberen. En als de wateren ruig zijn zou je het liefst naast het licht van de toren een misthoorn laten luiden. ‘Hier ben ik, kom bij me. Ik vang je op.’ Maar als het bootje met jou op veilige afstand (doch niet afwezig) zelf weer koers zet richting veilige havens dan heb je het verdraaide goed gedaan.

Kun jij jezelf ook wel vinden in deze manier van opvoeden? Reageer op onze Facebook.

Eerder schreef ik al eens over de zelfbedachte term Reddingsdoei-moeder, die wel wat weg heeft van de Vuurtoren-stijl. Lees het artikel hier >

Reageer op artikel:
Deze ouderschapstrend is alles waar ik in geloof
Sluiten