Die duurzame kinderopvang, krijgen wij daar betere kinderen van?

Kids

Phileine schreef al over de biobabe. Ik rijd dagelijks langs een duurzame kinderopvang. Een ruimte waar de leidsters op blote voeten lopen, het licht gedimd is en het speelgoed van hout en wol is. In de haast van het ochtendgloren wil ik toch elke dag van m’n fiets stappen en even naar binnen lopen. Is dit wat voor mijn kind?

Terwijl ik met vriendin M. aan de telefoon zat en vertelde over de ‘zachte’ kinderopvang, slaakte ze een zucht van geïrriteerdheid. ‘Het is niet zo dat wij hier per se betere kinderen van krijgen’. Ze was het zat. Ze had net haar eigen kinderen naar de ‘gewone’ opvang en school gebracht en ze vond dat ‘hippe’ gebeuren maar ingewikkeld.

Zuurdesembroden

Zelf heb ik op een vrije peuterschool gezeten en bakten we iedere woensdagmorgen brood, waarna we de kippen eten gaven. Deze herinnering is bijgebleven en ik vind het een fijne. Maar is het fijner dan de herinnering die wellicht bij dochter I. blijft steken, aan de boerderijdieren die pas op de crèche waren? M’n moeder vertelde me overigens laatst dat ze mij huilend (ik, niet m’n moeder) afzette op de vrije peuterschool en met een knoop in haar maag naar werk fietste. Blijkbaar waren die verse zuurdesembroden niet zaligmakend.

Huilend in je BMW

Deze morgen zocht ik de naam van de duurzame opvang op en las ik dat ze er ook broodjes bakken. Iedere ochtend. En dat het speelgoed inderdaad van hout en wol is. Er zitten maar 10 kinderen op één groep van de leeftijd 1 tot en met 4. Niets meer niets minder. Dochter I. zit op een prachtige opvang in een oud bank gebouw. Het speelgoed is er ook van hout (en van plastic), er worden twee talen gesproken en je kunt kiezen voor bio- of geen bio-appels. Het wemelt er van de lieve, drukke kinderen en de ouders rijden weg in Volkswagens en BMW’s. Ook met tranen in de ogen, want er staat een huilende zoon of dochter voor het raam.

Onze kinderen worden niet per se betere kinderen van een bepaald soort opvang, heb ik me bedacht. Ouders kiezen vóór hun kroost en dit betekent automatisch dat ze iets kiezen wat bij de manier van leven past waarin zij verkeren of waar zij zich goed bij voelen. Want geloof me, ik ben voor biologisch eten, voor het kennis laten maken met de natuur en voor ‘vrij’ spelen, maar ook kinderen op een duurzame opvang vinden het niet altijd leuk als papa of mama de deur verlaat. Ook niet als het licht gedimd is en ze op blote voeten op een zacht tapijt voor het raam staan.

Meer leuke content? Like ons op Facebook