Dít is waarom we minder op onze schermpjes moeten kijken

Redactie 2 okt 2014 Lifestyle

Smartphones. Tablets. We kunnen inmiddels niet meer zonder. Naar schermpjes turen is een tweede natuur geworden, maar is dat écht wat we willen?

De komst van al die technologie heeft meer effect dan we beseffen. We scrollen dagelijks door zeeën van informatie, klikken op buttons en delen vanalles met de wereld. Een generatie terug was dat wel anders. Wij hadden geen tablets in het klaslokaal, onze ouders hadden geen app om je lengte bij te houden en je grootouders schreven nog liefdesgedichten.

Nee, wij daarentegen hebben dat ‘kantelpunt’ meegemaakt, er lijkt geen weg terug. Maar ondanks de eindeloze mogelijkheden van onze digitale speeltjes, missen we toch meer dingen dan ons lief is:

7630018056_1a7a8a399f_k

1. Het voeren van persoonlijke gesprekken

We plaatsen een foto op Instagram of een update op Facebook. Maar heb jij ook iemand persoonlijk over dat lekkere eten of dat prachtige uitzicht verteld? Waarschijnlijk niet. We delen ons leven met iedereen, maar tegelijkertijd met niemand. ‘We appen even, dan vertel ik je hoe het gaat.’ Noemen we dat bijpraten? Nee, we zijn druk, we hebben haast en het persoonlijke 1 op 1 gesprek wordt steeds vaker uitgesteld.

2. Gezelligheid voelen

Ook zoiets! Ga je uiteten, heeft de ander zijn smartphone pontificaal op tafel liggen. Alsof het schreeuwt: use me! use me! Soms kijken ze even, soms zelfs in de hand. Laat dat ding met rust. Blijf niet hangen in andere zaken. En oh ja, foto’s van je eten zijn eigenlijk passé. Het is eigenlijk een before photo van je eigen jeweetwel. Nee, wees gezellig en dus aanwezig. Want het kan aan mij liggen, maar zouden we elkaar niet wat vaker aan moeten kijken?

14776055958_8468fb4cd7_k

3. Oogcontact maken

Oogcontact is gewoon fijn. Je connect met iemand en voelt iemand’s aandacht. Toch hebben we steeds minder oogcontact met de mensen om ons heen. Ook thuis. Tijdens het gesprek blijft je kind ademloos naar de tv staren en tijdens het ontbijt appt je dochter haar vriendinnen. Wat valt er om 8 uur ‘s ochtends nou te bespreken? Niet dat kinderen niet mogen communiceren natuurlijk, maar het is de manier waarop. Zie jij je zoon, dochter, neefje of nichtje wel eens een brief schrijven? Weten ze nog wel hoe je een envelop adresseert? En hebben ze ooit de geur van briefpapier geroken? Dat brengt ons tot het volgende puntje…

4. Brieven sturen/ontvangen

Tja, wie schrijft ze nog? Wie ontvangt ze nog? Een enkeling stuurt nog een verjaardagskaart, maar een digitale felicitatie voldoet. Nee, elkaar schrijven doen we niet meer. Toen ik het buitenland woonde kreeg ik soms post van vrienden en ik was shocked! Dat was zó lief, zó onverwacht, ik hield het bijna niet droog. Onderschat dus nooit de kracht van brieven. Docenten en neerlandici zullen het beamen, want door minder te schrijven gaat onze taal hard achteruit. Wie kan er nog foutloos spellen? Taalverarming noemen we dat. Zonde!

Connected and Alone, Plate II

5. Plotselinge ontmoetingen

Door de vele schermpjes hebben we het idee onfeilbaar te zijn. Ben je de weg kwijt? Zet ff Google Maps aan. Hoe laat vertrekt de intercity naar Groningen? Check ff de NS app. Niks geen voorbijganger of conducteur, we hebben niemand nodig. Of toch wel? We beperken de kans op een leuke ontmoeting of leuk gesprek tot 0,0%. Dat kan nooit de bedoeling zijn. We zijn een samenleving en misschien moeten we proberen wat meer samen te leven.

6. Genieten van vergezichten

Kijken we nog wel eens uit het raam? Vanuit de treincoupé of vanuit de woonkamer? Mensen luisteren muziek, checken hun mail of spelen een spelletje. Soms zie je van die Chinese toeristen hun tablets fier omhoog houden, omdat ze filmen of foto’s maken. Maar krijgen ze wel alles mee? Nemen ze de omgeving echt in zich op? Ik betwijfel het, maar wij doen het net zo goed. Leg eens al die apparatuur weg en geef je ogen de kost.

8391080069_254bc37b74_b

7. Hardop lachen

Als ik in de trein zit zie ik mensen tegenover me druk typen op hun schermpjes. Ze zijn ‘in gesprek’. Geen idee met wie. Maar wat zie je dan? Om de zoveel minuten verschijnt er een kleine glimlach, meer een soort samenspanning van de lippen, waaruit moet blijken dat iets grappig is. Ik wed dat die persoon dan ‘lol’, ‘haha’ of ‘grappig!’ terugstuurt. Want nee, hardop lachen is er niet meer bij. Zelfs niet als je thuis op de bank zit, zelfs niet als je alleen bent.

8. Rust

Ook al ben je alleen, alles gaat altijd maar door. Je bent op vier verschillende manieren online en die informatie blijft binnenstromen. Is dat wat je wilt? Wat nou als je thuis een kleintje hebt? Je kunt niet de hele dag appen, foto’s liken of terugmailen. Ben je dan meteen een slechte vriendin/zus/werkneemster? Nee, maar we doen het onszelf wel aan. Kijk gewoon niet op je schermpje als je te druk bent en verontschuldig je niet als je even niet reageert. Communicatie is top, maar je moet jezelf er voor kunnen afsluiten.

3563927087_1a82456029_b

9. Transparantie

Zijn we nog wel onszelf? Doen we ons niet beter voor dan we zijn? Helaas, lokken social media kanalen ons uit om alleen hoogtepunten te delen. Tja, want melden dat je een rotdag hebt of dat het uitzicht van je hotel echt 3x niets is, is nogal not done. Geloof jij nog alles wat je leest op Facebook? Heb jij ook zo je twijfels bij die foto’s met filter? We beginnen achterdochtig te worden en de lol is er eigenlijk wel van af.

10. Aandacht

Met de komst van apps en uitzendiggemist lijkt het leven een stuk makkelijker geworden. We hoeven nu niet op te letten, het kan ook later. Als gevolg wordt onze spanningsboog steeds korter. We beschermen onszelf tegen een overload aan informatie door dingen ‘globaal’ te bestuderen. We scrollen snel door die tekst heen. Hup van boven naar beneden, want grondig van links naar rechts is er niet meer bij. Artikelen moeten niet te lang zijn, maar lekker weglezen. Wie trekt het straks nog om een heel gedicht te lezen? Of een hele roman?

Screenshot 2014-09-30 at 17.25.29 - Edited

Mee eens of niet? Er is toch zo veel meer dan alleen die schermpjes? Denk aan de uren die je bespaart als je je telefoon even weglegt en geniet van de mensen om je heen. Besteed je tijd met echte mensen, voer echte gesprekken en wees gewoon je eigen zelf.

Reageer op artikel:
Dít is waarom we minder op onze schermpjes moeten kijken
Sluiten