‘Doordat jij al bent gestorven voor je leefde, ben ik opnieuw gaan beseffen hoe ontzettend rijk ik ben’

Ze is er niet meer.
De woorden breken haast door mijn scherm heen.

Lief klein meisje,

Vorige week nog pakte ik een stapeltje rompers in. Alweer te klein en te veel voor mijn verse meisjesbaby, dus ze konden in de koffer. Op reis. Mee naar Zuid-Afrika met familie van vrienden. Aldaar zouden ze een nieuw mensje verwelkomen. Een nieuw meisje zou de wereld gaan versieren. Een nieuw meisje zou haar moeder dolgelukkig maken.

Maar je kreeg de kans niet. Een paar weken voordat je jezelf aan de wereld zou laten zien besloot het lot, het toeval, the universe dat dat niet zou gebeuren.

Elke drie minuten wordt er een meisje verkracht

Jouw kansen waren bij voorbaat al vrij klein, want als je in de sloppen van het prachtige Kaapstad wordt geboren is je toekomst niet perse een glanzende. Je gezondheid is geen zekerheid en als meisje ben je daar vanaf je eerste levensdag bloot gesteld aan de gruwelijke waarheid van 1 verkrachting per 3 minuten! De daders maken zich om leeftijd geen seconde druk. Zelfs meisjesbaby’s zijn soms slachtoffer.

Hoe anders zou jouw leven zijn dan het leven van mijn eigen kleine meisje dat nog maar zo kort geleden werd geboren. In een prachtig ziekenhuis stonden negen goed opgeleide mensen klaar om mij en haar te helpen met de start van haar nu al geweldige leven. Haar leven in mijn buik werd heel nauwkeurig begeleid en nog voordat zij geboren was had ze al een overvolle kast en een eigen kamer die op haar wachtte.

Haar beurt kwam te laat

Jij en je moeder moesten het met heel wat minder doen. Jouw moeder droeg jou met immens veel liefde mee in haar harde bestaan. Elke dag werd jij vanuit de krotten mee genomen naar de stad. Elke avond was ze dankbaar dat ze jou weer mee terug kon nemen. Afgelopen zondag voelde ze dat het niet goed ging. Haar moederinstinct vertelde haar dat jij het zwaar had. Ze deed wat ze moest doen en begon te lopen. In het ziekenhuis aangekomen moest ze wachten op haar beurt. Haar beurt kwam te laat. Te laat voor haar, te laat voor jou, te laat voor jullie. Jij mocht niet bestaan.

Geboren in een ‘westers wiegje’

Jouw leven was misschien niet bedoeld om geleefd te worden. Jouw leven had misschien een ander doel. Jouw leven moest misschien de mensen wakker schudden. Want doordat jij bent gestorven voor je leefde, ben ik opnieuw gaan beseffen hoe ontzettend rijk ik ben. En hoe ontzettend rijk alle meisjes zijn die geboren worden in een ‘westers wiegje’.

Is dat echt zo?

Ik kijk naar mijn mooie meiden. Alle drie vol levenslust. Vol fantasie over wat ze willen. Willen eten, willen spelen en willen worden. Ik sla mijn armen om ze heen en vertel ze hoe blij ik met ze ben. En ik vertel ze over jou. Dat jij nooit zult kunnen zien hoe mooi de wereld is. Dat jij nooit zult kunnen ruiken hoe je moeder ruikt en dat jij nooit zult kunnen voelen dat de zon schijnt. En dat er in de wereld heel veel meisjes zijn die nooit zullen weten wat het is om zonder zorgen op te staan. ‘Is dat echt zo?’ vraagt mijn oudste.

Voor alle arme meisjes van de wereld

Dat is echt zo. Ze pakt haar potloden en ze begint te tekenen. Voor jou. En voor jouw moeder. En voor al die meisjes die niet zonder zorgen kunnen leven. Het wordt een grote stapel tekeningen. We stoppen ze in een grote envelop en plakken hem dicht. ‘Voor alle arme meisjes van de wereld’ schrijft ze erop. En ik besef dat er nog heel veel tekeningen gemaakt zullen moeten worden.

Lief klein engeltje. De wereld heeft je nooit gekend en al bleven jouw ogen gesloten, ik hoop dat je vandaag vele ogen opent.

Door jou ben ik vandaag rijker dan ik gisteren was.
Dankjewel.

Liefs,
Phileine.

Reageer op artikel:
‘Doordat jij al bent gestorven voor je leefde, ben ik opnieuw gaan beseffen hoe ontzettend rijk ik ben’
Sluiten