Thumbs down: Zo beperk je dat je kleine gaat duimzuigen

Rachelle Abbas 13 jul 2018 Kids

Duimzuigen is een gewoonte. Sommige mensen zeggen dat het genetisch is. Het schijnt ook dat de enige manier waarop het eindigt, is wanneer ze ouder worden – een jaar of 4.

Langdurig duimzuigen kan leiden tot spraakproblemen en overbeet, dus het is goed om grenzen te stellen aan deze gewoonte.

Duimzuigen niet volledig verbieden

Je kunt het beste grenzen stellen, in plaats van het volledig te verbieden. Je kunt bijvoorbeeld geschikte plaatsen vertellen waar je kind mag duimzuigen. ‘Je mag in bed duimzuigen’, of ‘Als je thuis bent mag je duimzuigen.’ Volgens verpleegkundige Chris Minogue (zou het de broer van… zijn?) gaan de zorgen van ouders over duimzuigen vooral over de hygiëne van het zuigen aan de duim, laat staan de gebitsproblemen die op lange termijn kunnen voorkomen.

LEES OOK: Klimt je peuter uit zijn bedje? Deze momenten komen je dan vast bekend voor!

Doe het voorzichtig

Het is belangrijk om het met geduld – en gevoelig – aan te pakken. Het kind moet goed kunnen begrijpen waarom je wilt dat ze deze gewoonte laten vallen, Chris merkt dat dit vaak is wanneer je kind vier of vijf is. Op die leeftijd zijn ze veel met hun handen bezig, ze kunnen tekenen, kleuren, bouwen: ze vergeten letterlijk aan hun duim te zuigen.

Gewoonte van duimzuigen doorbreken

Als je kind oud genoeg is om te begrijpen dat je liever hebt dat ‘ie niet op zijn duim zuigt, kun je de gewoonte ontmoedigen door de volgende manieren:
– Aanmoediging en lof aanbieden als ‘ie niet op zijn duim zuigt
– Leidt af met alternatieven – speelgoed of een ander comfortobject
– Stel grenzen in rond het duimzuigen
– Houdt hun handen bezig
– Een beloningsdiagram
– Herinneren dat duimzuigen niet gelijkstaat aan comfort

Reageer op artikel:
Thumbs down: Zo beperk je dat je kleine gaat duimzuigen
Sluiten