Een brief voor jou pap: “Wat zou er van me zijn geworden als ik niet zou zijn geadopteerd?”

Hey pa, hoe is het nu? Ik weet dat je momenteel gezellig met ma door Spanje toert. Lekker met de auto en sleurhut van camping naar camping. Vaderdag doen we dit jaar zonder elkaar.

Vroeger maakte ik altijd een tekening of een macaroni-schilderwerkje voor vaderdag, daar zijn we al een aantal jaar vanaf. Daarom doe ik het dit jaar op deze manier. deze is voor jou.

“Lachen om het leven en af en toe streng doch rechtvaardig zeiken op alles of niets.”

Toen je ‘pa’ werd

Toen jij me voor de eerste keer over onze voordeurdrempel droeg, heb je drie maanden op me moeten wachten. Niet omdat ik de eerste maanden in het ziekenhuis heb moeten doorbrengen, jullie mochten mij van de sociale werkster nog niet naar huis nemen. Ik kan me niet voorstellen hoe dat was. Ik word al gek als dat ene paar toffe sneakers een dag te laat wordt geleverd.

Het is grappig dat deze brief er zo zoetsappig uitkomt. Zo zijn wij absoluut niet. Lachen om het leven en af en toe streng doch rechtvaardig zeiken op alles of niets is namelijk veel leuker, als zeggen we het zelf. Daar wil ik je toch voor bedanken. Jij hebt me geleerd om sterk te zijn, ook op de moeilijkste momenten.

‘Wat zou er van me zijn geworden als ik niet zou zijn geadopteerd?’

Na vele Vaderdagen denk je er steeds minder over na, misschien is dat fout, misschien is dat gewenning, misschien is dat omdat ook ik ouder ben geworden. Wat heb ik toch veel van je geleerd. Je wijze lessen gaan nog steeds van dag tot dag door mijn hoofd. “Geld kun je maar een keer uitgeven. Hard werk wordt beloond en als je wordt geslagen, sla je terug.”

Wat ik eigenlijk wil zeggen

Nu ik ouder word, denk ik er wel eens over na. “Wat zou er van me zijn geworden als ik niet zou zijn geadopteerd?”

En heel vaak stop ik dan met denken, want de gedachte beangstigt me. Jij en mam hebben ervoor gekozen om mij het beste leven te geven dat ik me kon indenken. Ik weet niet eens of ik jullie daar wel eens voor heb bedankt.

‘Het is soms zo ingebakken, maar alles wat wij nu weten, alles wat wij nu kunnen hebben wij van hem geleerd.’

Je bent een man waar ik tegenop kijk, een man die ik bewonder. Je hebt het niet altijd makkelijk gehad, maar je lacht naar het leven en je maakt je vooral niet te druk. Sterker nog, je bent de rust zelve. Als ik ooit kinderen mag krijgen hoop ik dat ik half zo’n goede vader word als jij.

De allerbeste

Ik daag iedereen die dit leest uit om eens hard aan hun vaders te denken. Het is soms zo ingebakken, maar alles wat wij nu weten, alles wat wij nu kunnen hebben wij van hen geleerd. En het spijt me, maar mijn vader is de allerbeste.

En voor die oude heer van mij. Sorry pa, dit jaar geen macaroni-tekening, geen straathamer of flessie port. Deze brief zal moeten volstaan. Dit was wel weer zoet genoeg, daarom laten we het er hier ook bij. Ook al loopt er ergens een man rond die mij zijn kind noemt. Ik heb echter maar één vader en dat ben jij. Hou van je.

Reageer op artikel:
Een brief voor jou pap: “Wat zou er van me zijn geworden als ik niet zou zijn geadopteerd?”
Sluiten