Een mensje ontwaakte

Het zal de combinatie zijn van een groeiend nieuw leven en de liefde voor de natuur, maar Phileine wil met ons stilstaan bij de kracht van moeder aarde.

Lieve moeder aarde,

Klimaatveranderingen, broeikaseffect, natuurrampen… al jaren termen die het nieuws halen. Het geeft mij altijd een unheimisch gevoel. Als kind al was ik bang dat de wereld zou vergaan en bij ieder vliegtuig dat ik over hoorde komen wist ik zeker dat dat het brommen van de aarde was, het kreunen van de natuur.

Slakken omhelsen

Ik kreeg medelijden met je en wilde je beschermen. Ieder beestje dat ik vond verzorgde ik, tot bijtende veldmuisjes toe.
Ik heb vliegen een naam gegeven, ik heb slakken omhelst, ik heb vogels behandeld. Toen ik op de basisschool een ‘meeloopstage’ mocht doen ging ik daar de dierenarts om te kijken hoe de helden in mijn ogen de beesten op magische wijze weer tot leven brachten.

Iguazu falls

Fris als de lente

Ik heb me verbaasd over je pracht en praal. Vooral die ene keer toen ik in Brazilië op een houten bruggetje boven de watervallen van Iguaçu stond. Immens groot, immens krachtig en overweldigend was je. Vanaf dat moment besefte ik je grootsheid. Miljoenen jaren oud ben je en nog altijd ruik je naar lente als de eerste blaadjes voorzichtig weer aan de bomen komen. Je kleuren zijn zo intens dat geen mens ze ooit kan namaken. Je luchten, je bossen, je zeeën, je dieren, allemaal van onbegrijpelijke schoonheid en ‘techniek’. Alles lijkt te kloppen en werkt zoals het zou moeten.

Heel even kijken naar jouw kleuren, snuiven aan jouw geuren en voelen aan jouw wind

Reuzenkwallen

Gisteravond zag ik ineens het nieuws van de reuzenkwallen die onze stranden bezoeken. Ik las het nieuws van de bijenplaag in Engeland en ik kreeg heel even weer dat rare gevoel: ‘het zal toch niet.’. De huidige media maakt dat we 24 uur per dag met overdreven hoeveelheden nieuws worden omringd. Goed nieuws en slecht nieuws. Beelden van overstromingen over de wereld, stormen, tsunami’s, aardbevingen. Mensen die elkaar geen leven gunnen. De natuur lijkt in de war. Voor mij dan, in deze tijd.

Blijven draaien

Maar wat weet ik nou van hoe het er duizenden jaar geleden aan toe ging. Wat weet ik nou van de ijstijd, de dinosauriers, de eerste mens? Alle rampen die jij al eeuwen geleden het hoofd hebt geboden. Alle krachten die de natuur al heeft laten zien. Alle domme acties die de mens de afgelopen jaren heeft uitgevoerd waardoor bossen verdwijnen, beesten uitsterven en ziektes ontstaan. Jij blijft gewoon draaien. En af en toe laat je ons merken hoe sterk je bent. Hoe machtig jouw natuur is en hoe weinig wij mensen eigenlijk betekenen.

105675501

Vers gemaaid gras

En vanmorgen werd ik wakker gekust door mijn blije dochters, de zon piepte net boven de horizon en in mij werd een klein nieuw mensje wakker. Bij het openen van de ramen kwam de geur van vers gemaaid gras mijn neus binnen en ik hoorde overal vogels. Mijn vertrouwen is weer terug. Je hebt me weer betoverd en ik hoop dat er vandaag heel veel mensen zijn die heel even naar buiten gaan. Die heel even kijken naar jouw kleuren, snuiven aan jouw geuren en voelen aan jouw wind. En dat ze dan beseffen hoe bijzonder mooi die ‘normale’ dingen zijn en dan besluiten een beetje beter voor je te zorgen.

Dankbare groet,

Phileine

Reageer op artikel:
Een mensje ontwaakte
Sluiten