Een samengesteld gezin: het kan heus goed komen

Als je hier op hebt geklikt, dan heb je waarschijnlijk een relatie achter de rug en kinderen met je ex. Net als je nieuwe partner. Op een gegeven moment (nu?) zijn jullie toe aan de volgende stap: samenwonen. Wat zo leuk en gezellig klinkt, maar het niet altijd is met twee gebroken gezinnen die samen één moeten worden.

Twaalf was ik toen mijn moeder en ik bij mijn moeders vriend, zijn zoon (toen 9) en zijn dochter (toen 11) gingen wonen. We verhuisden ervoor van Dordrecht naar Breda. Van flat naar eengezinswoning. En ik maakte ook en passant de overstap naar de middelbare school. Maar het belangrijkste: ik ging na vijf jaar alleen met mijn moeder te hebben gewoond in een huis wonen met een nep-broertje en -zus (zo noemden we elkaar een tijdje) én een surrogaatvader. Da’s niet niks. En omdat jij waarschijnlijk in een zelfde soort situatie verkeert, hier wat struggles waar wij tegenaan liepen en jullie nu waarschijnlijk ook. Maar het kan goed komen, echt!

[STAP stap=”1″]

Je puberende dochter en dito stiefdochter hebben elke dag slaande ruzie

Of het nou is omdat de ene zonder het te vragen kleren heeft geleend van de ander of omdat de een harde muziek heeft opstaan terwijl de ander wil leren. Het gaat vaak nergens om eigenlijk. Het houdt in elk geval niet op. Niet vanzelf. Denk je nu. Maar het houdt heus een keer op, echt. Over twee jaar zijn ze elkaars dikste vriendinnen. Geef ze wat tijd.

[source id=”attachment_116585″ align=”none”]deze-struggles-kom-je-tegen-in-een-samengesteld-gezin_6[/source]

[STAP stap=”2″]

De zin ‘Je bent mijn moeder niet!’ hoor je vaker dan je lief is

Je bent inderdaad zijn of haar moeder niet, anders was je nu niet hier bij zijn/haar vader. Maar dat hoef je niet te zeggen. Mijn tip: vat het niet persoonlijk op. Zo is het namelijk niet bedoeld. Het gaat om de situatie, niet om jou in het bijzonder. En mark my words: over pak ‘m beet vijftien jaar ben jij de oma van zijn/haar kinderen en zal hij/zij het niet in haar hoofd halen zulk soort dingen ooit nog te zeggen.

Lees ook: De 9 grootste fouten die stiefouders maken

[STAP stap=”3″]

Je partner trekt zijn eigen kinderen voor in ruzies

Zijn kinderen zijn z’n alles (zoals dat voor jou ook geldt) en hij en z’n kids hebben samen heftige situaties overwonnen (de scheiding of misschien wel het overlijden van zijn vrouw), dus hij beschermt ze waar hij kan. Als jij ruzie hebt met zijn dochter kan hij dus simpelweg niet altijd jouw kant kiezen. En je zou ook niet willen dat hij dat deed (hoe moet zijn dochter zich dan voelen?). Of je nou in je recht staat of niet, bedenk dat dit alles met hun sterke band te maken heeft en gedraag je als de volwassene (want dat ben je, toch?), dan wordt zijn gevoel voor jou op den duur alleen maar sterker.

[source id=”attachment_116587″ align=”none”]Bossy[/source]

[STAP stap=”4″]

Je stiefzoon haalt het bloed onder je nagels vandaan

Dat doen jongens nu eenmaal. En sommigen iets meer dan anderen. Ze klieren en pesten dat het een lieve lust is. Dat jij denkt: waarom? En hij je helemaal gek maakt met z’n onuitstaanbare gedrag. Maar jij kunt erboven gaan staan. Je kunt proberen (het is moeilijk, I know) om te zorgen dat het je niet raakt en dat je bij alles denkt: je bent nog maar een kind. Wat kun jij hiervan weten? En dan, langzaam, naarmate je stiefzoon ouder wordt, komt het begrip van zijn kant en verliest deze kleine vos z’n streken. En tegen die tijd vindt hij jouw de liefste nepmoeder ooit.

Lees ook: 14 (brutale) vragen die mensen je stellen als je een groot gezin hebt

[STAP stap=”5″]

De liefde van je leven die commentaar heeft op jouw kids

Natuurlijk zijn je kinderen soms onuitstaanbaar en doen ze dingen fout, je bent de eerste om dat toe te geven. En ja, soms zeg je ook dat ze verwend, brutaal of onaangepast zijn. Maar Hij (die droomman van je) moet het niet in zijn botte harses halen om daar iets van te zeggen, want dan ben je des duivels.
Misschien moeten jullie daar afspraken over maken: zo min mogelijk directe kritiek op elkaars kinderen, alleen op die van jezelf. En als jou iets dwarszit met betrekking tot je kinderen moet je dat met hem kunnen bespreken zonder dat hij meteen toegeeft dat hij ze ook al de hele week niet kan uitstaan.

En dan. Als jij en je mooie samengestelde gezin zich hier doorheen hebben geslagen – daar staat natuurlijk geen tijd voor, maar in ons geval was het zo’n twee jaar. Dan breekt de mooie periode aan met minder ruzies en meer begrip. Zo ging het althans bij ons en ik hoop ook bij jullie.
Mijn ouders zijn inmiddels dertig (!) jaar samen waarvan (bijna) 28 jaar getrouwd en de trotse opa en oma van zes schattige kleinkinderen. Ik zeg: dat hebben we toch maar mooi gefikst met ons samengestelde gezin.

Zit jij nog midden in de scheiding? Deze 10 dingen vinden kinderen van gescheiden ouders het allermoeilijkst.

Knickoftime.net

Reageer op artikel:
Een samengesteld gezin: het kan heus goed komen
Sluiten