Persoonlijk 15 mrt 2019 Redactie

Ellis: ‘Het is een groot loslaat-moment, die hele basisschooltijd’

Ellis is getrouwd en heeft samen met haar partner twee kinderen: dochter Emma van 4 jaar en zoon Koen van bijna 2 jaar. Sinds ze moeder is, leeft ze in een wereld die van clichés aan elkaar hangt. En of ze dat een heerlijke wereld vindt!

Column: Basisschool

Het blijkt nogal een afstand naar de basisschool. Iets wat ik van te voren niet bedacht had. Mijn dochter zit nu net op school, en het is allemaal wennen. Wennen voor mijn dochter aan een nieuwe omgeving, nieuwe kindjes en een nieuwe juf. En wennen voor mij dat ze overdag niet meer thuis is, maar naar school. Het empty nest syndroom. We moeten even weer een nieuwe routine vinden, maar wat ik nog het meest wennen vind, is de afstand. En niet die van huis naar school, maar van die van jezelf als ouder naar de school.

Onze kinderen gaan naar een crèche. En daar heb je altijd een overdracht, al is het maar kort. Hoe het gaat, of er dingen zijn die besproken moeten worden en als je dan je kind ophaalt, dan hoor je even hoe de dag was. Je bent het gebouw binnen en praat met iemand die jouw kind de hele dag heeft gezien. Bij ‘onze’ crèche werkten ze met schriftjes, dan kon ik thuis nog even lezen wat de kinderen die dag allemaal beleefd hebben. Heerlijk vind ik dat. Je kunt dan ook makkelijk een gesprekje voeren over die dag, ze zijn toch de hele dag weggeweest waar ik niet bij de gemaakte avonturen was, of de moeilijke momenten. En die avonturen, maar ook de moeilijke momenten beleven ze natuurlijk ook op school.

Maar nu, nu sta ik aan de rand van het schoolplein en komt mijn kind naar buiten. Checkt de juf of papa of mama er staat en dan gaan we naar huis. Geen overdracht, geen boekje, geen kletspraatje. Gewoon naar huis. Op de vraag hoe het was op school, krijg ik als antwoord ‘leuk’.  Op de vraag wat ze heeft gedaan, krijg ik als antwoord ‘niks’. En op wat specifiekere vragen (om toch wat meer te weten te komen) als: ‘Waar moest je vandaag om lachen?’ ‘Heb je vandaag nog een liedje gezongen?’, is veelal het antwoord ‘weet ik niet’.  Ik ben er al achter dat ik niet teveel moet vragen als ze uit school komt, maar dat een rustig moment iets meer informatie oplevert. En toch, het blijft veelal een groot vraagteken wat ze eigenlijk de hele dag gedaan heeft. Ze heeft een heel leven buiten mij om, waar ik geen weet van heb. Nu al – en dat is echt wel even wennen.

Ik snap best dat onze kleuter mij nog niet kan vertellen wat ze allemaal gedaan heeft, en dat ook zeker de juf  geen tijd heeft om ten minste 25 ouders na school te woord te staan. Maar het voelt zo afstandelijk. Ik wil zo graag weten wat ze beleeft heeft. Of ze het leuk gehad heeft. Het is al een groot loslaat-moment, die hele basisschooltijd. En dan hoor en zien we er ook nog zo weinig van.

Ik kan dan ook niet wachten op het eerste kijkmoment, nog 35 nachtjes slapen…

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Ellis: ‘Het is een groot loslaat-moment, die hele basisschooltijd’
Sluiten