7 x redenen waarom het goed is om (soms) een emotionele moeder te zijn

Persoonlijk

Ik benijd ze wel hoor, moeders die hun hoofd gebruiken. Die nadenken over hoe ze iets het beste kunnen formuleren. Tegen die tijd heb ik het er namelijk allang uitgegooid.

Noem het extravert, emotioneel of gewoon hypergevoelig; feit is dat ik ze maar lastig kan bedwingen, mijn emoties. Toch heeft deze hart-op-de-tong-houding ook haar goede kant. Dit zijn 7 voordelen van een emotionele moeder zijn:

1. Je kinderen leren dat huilen van ontroering heel normaal is

Zit ik weer te janken bij de eerste de beste romkom. Vroegen ze een paar jaar geleden nog bezorgd ‘Mam, wat is er?’ inmiddels vinden mijn zoons dit gedrag heel normaal. Een mooie voorbereiding op later, denk ik dan, als ze met hun eigen vrouwen in het leven te maken krijgen. Vrouwen huilen. Ook als ze niet verdrietig zijn.

2. Je kinderen leren dat wanhoop een ieder kan overvallen

Ik kan dus uit elkaar spátten van wanhoop als ik moet koken. Dan loop ik als een kip zonder kop door die winkel, op zoek naar die receptenkaartjeshouder. Het zweet breekt me uit. Wat moet ik maken? ‘Ik weet het niet!’ roep ik uit. Nu moeten we anticiperen, zie ik mijn zoons denken. ‘McDonald’s? Pizza?’ stellen ze voor. Dan bel ik mijn man. En krijg even later een appje met een boodschappenlijstje. Ja. Zo gaat het hier echt. Wanhoop weer voorbij.

3. Je kinderen leren moed te verzamelen als dat nodig is

Natuurlijk, je spreekbeurt doen voor de hele klas is best eng. ‘Je hebt maar 15 seconden moed nodig,’ zeg ik dan. Enge dingen moet je doen. Dan zijn ze al meteen niet meer zo eng. En ben je supermoedig. Als ik iets eng vind vooraf, zoals een echt heel belangrijk gesprek, dan merkt het hele huis dat. Vlak voordat ik weg moet, maak ik een soort oergeluiden. ‘Oeeeheheheheheeehoooeeh.’ of zoiets. Mijn kinderen leren dat iedereen wel eens iets supereng vindt. Maar er dan toch voor gaat. ‘Mam, je kan het!’ zegt mijn zoon dan. ’15 seconden doorzetten en je bent er.’

4. Je kinderen leren dat mensen die boos zijn rare dingen doen en zeggen

Iedereen heeft wel eens een baaldag. Of je nou 40 bent, of 12. Dat is irritant, en ik ben ook nog eens super irreëel als ik boos ben. Op het punt van vertrek naar het strand. ‘Als je nu niet je slippers pakt, dan ga je helemaal niet mee!’ Alsof je er eentje achter zou laten. Goed. Vrij snel na een domme woede aanval zeg ik sorry, en hebben zij weer geleerd, dat het andersom ook niet zo heel erg is, als ze een keer heel boos zijn op mij. Hoort erbij.

5. Je kinderen leren dat je blijheid nooit, nooit, nooit moet verstoppen

Blij zijn is toch heerlijk. Waarom zou je chagrijnig door het leven willen gaan? Zing op de fiets! Lach hardop in de trein! Zeg hallo tegen vreemden, glimlach überhaupt. Dans op straat. Niet allemaal tegelijk, maar wat ik bedoel: uit je blijheid gewoon, schaam je niet. En natuurlijk, soms zegt er weer eentje: ‘Mam, doe normaal!’ en dan hou ik me in. Of niet.

6. Je kinderen leren dat het lekker is als er iemand trots op ze is

Of mijn dochter een verftekening laat zien of een van de jongens een spreekbeurt over het heelal heeft gehouden en daarmee een tien heeft gehaald, als er een reden is om trots te zijn, dan bén ik het ook. En dan mag iedereen het weten, het kind zelf included. Ik lach, ik knuffel, ik beloon met een extra ijsje als het moet. Goed gedaan! Yes! Mijn kind! Of man, want daar ben ik ook vaak supertrots op. Of: op mezelf. Want ook dat mag gezegd worden.

7. Je kinderen leren dat van elkaar houden het allerbelangrijkste is

Alles is liefde. Dus kus ik mijn man waar de kinderen bij zijn, omhels ik mijn kinderen. Zeg ik tegen allemaal ze hoeveel ik van ze hou. Ik vind dat een levensbehoefte, en het gaat dan ook vanzelf. Doe het!

Behoefte aan nog zo’n positieve boost? Lees dan ook dit artikel over de vele voordelen van 40 zijn!

Meer leuke content? Like ons op Facebook