‘Er komt een draad uit je gleuf en dan moet je romantisch aan de baby gaan denken…’

Phileine schrijft brieven, aan mensen of types of een groep. Dit keer schrijft ze aan de uitvinder van de BabyPod.

Aan jou,

Ik weet je naam niet, die kon ik niet vinden. Misschien ben je wel helemaal niet alleen, maar ben je lid van een clubje vrouwen die gave dingen verzint. Of misschien wel een clubje mannen die gave dingen verzint. Of misschien wel een clubje mensen dat zijn tijd graag besteedt aan het uitvinden van waanzinnig vormgegeven dingetjes waar geen vraag naar is.

Nooit denken in aannames

Ah nee, dat kan ik niet zeggen. Sorry. Ik weet helemaal niet of er geen vraag naar is, dat is een aanname en mij is ooit geleerd dat je nooit mag denken in aannames. Ik betrek het misschien wel een beetje te veel op mezelf. Ik ben immers zwanger. Hopeloos hormonaal. En hopeloos onterecht.

Ik ben veel bezig met de ongeboren ziel die in mij huist. Ik wil het beste voor hem of haar en probeer daar ook mijn best voor te doen. Soms praat ik even met knoet (de werknaam van het minimensje) of ik zet een lekker muziekje op waar ik heel blij van word. Ik hoop dan dat er iets van die muziek en vooral van mijn blije gevoel wordt overgebracht naar dit wezentje.

92a45a9966532055862e6c1b2abaff87

Bron: babypod

Hopla

Waarschijnlijk deed jij dat ook ooit eens. Of sprak je iemand die dat ook deed. Jouw snelle uitvindersbrein ging aan de slag en hopla, de babypod was een concept. Nou ja zo noem je het nu maar het is natuurlijk gewoon een kutspeaker. Ja, sorry voor het woord. Zijn ook de hormonen. Maar wat je bedacht is feitelijk wel wat ik net benoem.

Een speaker die je vaginaal inbrengt. De speaker is aangesloten op de telefoon, die dan via een hippe app gave muziek tegen je baarmoeder blaast. En daarmee indirect dus tegen de onderontwikkelde oortjes van de baby in spé. Oei.

Samen genieten

Meest onfrisse aan de hele uitvinding vind ik wel dat het speakertje (want dat is natuurlijk maar klein, stel je voor dat je een gemiddelde speakermaat tussen je benen moet schuiven…) verbonden is aan twee oordopjes. Kun je gezellig samen met de vader meeluisteren. Dus er komt een draad uit je gleuf, die stop je vervolgens in het oor van je grote liefde en dan moet je romantisch aan de baby gaan zitten denken… Ik ben zo benieuwd hoe jij dat dan voor je ziet. Op je site heb je er hele sfeervolle plaatjes van gemaakt, het ziet er zo ‘normaal’ uit. En bijna word ik dan verleid.

2ab2e3611d6a162d9217dd69517ec342

Maar als ik dan bedenk dat ik op de bank ga zitten met mijn grote lief naast me. Die draden van en naar mijn luisterdoos. Nee, ik zou het een hopeloze toestand vinden. Doe mij dan maar een ouderwetse kijkdoos.

Ik wens je oprecht succes met je uitvinding en veel luisterplezier.

Phileine.

Wil je reageren op de column van Phileine? Dat kan op Facebook.

Lees ook haar column van vorige week: Waar een leven eindigt komt er altijd ook weer een bij.

Reageer op artikel:
‘Er komt een draad uit je gleuf en dan moet je romantisch aan de baby gaan denken…’
Sluiten