Famme Fatale: Elisa Nuij

Redactie 1 dec 2014 Kids

Armoede. Elisa Nuij (51) weet er alles vanaf dankzij haar werk. Ze is moeder van twee en in het dagelijks leven zit Elisa bij de zedenpolitie. Maar rond december is ze fulltime bezig voor De Sinterklaasbank. Haar eigen initiatief waarbij kinderen uit arme gezinnen ook een keer cadeaus krijgen met Sinterklaas. ‘Alle kinderen uit alle gezinnen hebben namelijk recht op een geslaagd Sinterklaasfeest.’

Ze komt enthousiast over als ik haar WhatsApp en eenmaal aan de telefoon voel ik haar warmte. Elisa Nuij is initiatiefnemer van De Sinterklaasbank en verdient daarom de titel Famme Fatale. Als ze praat over De Sinterklaasbank, die nu ruim 7 jaar bestaat, hoor ik de blijdschap in haar stem en krijg ik kippenvel. Elisa zorgt samen met haar team van vrijwilligers dat ruim 4000 kinderen uit arme gezinnen een zak vol Sinterklaascadeaus krijgen die ze op hun wensenlijst hadden staan.

Je werkt in het dagelijks leven bij de zedenpolitie, maar rond December speel je voor Sinterklaas.
Meestal neem ik zo voor Sinterklaas twee maanden verlof, omdat ik door het hele jaar meer uren werk. Dankzij deze overuren kan ik me in deze periode helemaal richten op De Sinterklaasbank. Het is echt heel veel werk, er gaat zo’n 40 uur per week in zitten. Samen met Intertoys maken we ieder jaar een folder van 8 pagina’s vol cadeaus. Hier kunnen de kinderen naar hartelust in scheuren en knippen om een verlanglijst te maken. Deze komt vervolgens bij een van onze vrijwilligers terecht die de cadeaus bestellen en inpakken.

En zo ontstaat er dus thuis een Sinterklaasfeest?
Soms vieren ze het thuis met een hoop lekkers, verzorgd door onze vrijwilligers. Soms vieren ze het met andere gezinnen waar Sint en Piet even om de hoek komen kijken. Het zijn vaak gezinnen die in een sociaal isolement zitten, maar omdat ze met z’n allen naar het feest gaan, komen ze weer in contact met elkaar en kunnen de kinderen meepraten over Sint op school. Uiteindelijk gaat het ons niet om de cadeaus, maar om de kinderen een onvergetelijk feest te bezorgen.

‘Waarom komt Sinterklaas wel bij andere kindjes, maar niet bij mij?’

Hoe ben je op dit idee gekomen?
Dankzij mijn werk bij de zedenpolitie kom ik bij mensen thuis die in erbarmelijke omstandigheden wonen met hun kinderen. De matrassen op de vloer zijn vaak zo vies, dat ik mijn hond er nog niet eens op zou laten slapen. Zo kwam ik een keer in een kale woning, zonder gas of licht. Aan de muur hing één tekening vol knalkleuren, erop stond Sint en zijn Pieten op de pakjesboot getekend. Dit contrast greep me zo aan, die tekening ben ik nooit vergeten. Die avond bracht ik mijn dochter naar haar bed. De volgende ochtend werd ze met rode wangen van de spanning wakker en rende direct naar haar schoen om te kijken of er een pakje in zat. Dat gevoel zou het kindje van de tekening nooit ervaren.

Je moet kind kunnen zijn
Ik kan het gevoel nog zo goed herinneren rondom Sinterklaas. De buurman die op de deur klopte, die spanning, dat hoort zo bij Nederland. Elk kind moet dat kunnen meemaken. Voor de ouders uit arme gezinnen is het eigenlijk heel triest, die worden immers voor het blok gezet. Ze willen wel iets doen, maar ze kunnen gewoonweg niets doen. Je kan veel uitleggen aan je kind, maar dit niet; Waarom komt Sinterklaas wel bij andere kindjes, maar niet bij hen? Daarbij zijn kinderen heel hard en vergelijken ze zonder blikken of blozen hun cadeaus. Dat doen kinderen. Laatst zei een vader tegen me: ‘Dit cadeau stond bovenaan zijn verlanglijstje! Er is een last van mijn schouders gevallen. Door jouw toedoen kon mijn zoon op school eindelijk vertellen dat hij ook een Sinterklaascadeau had gekregen, waardoor ‘ie zich niet meer buitengesloten voelde.’

de sinterklaasbank

Jullie zijn snel gegroeid
We worden steeds groter, maar blijven betrokken doordat de vrijwilligers binnen hun woonomgeving werken. En ja, we verdubbelen ‘helaas’ bijna elk jaar. Er blijken steeds meer mensen te zijn die het financieel zwaar hebben. Vroeger konden we zelf, op ons gemak, van de ene winkel naar de andere lopen en de cadeaus bij elkaar zoeken. Nu gaat dat niet meer. Ondanks dat we enorm zijn gegroeid, vind ik het steeds belangrijker dat ieder kind mee kan doen en ook echt een zelf gekozen cadeau krijgt. Daarom willen we geen cadeaubonnen geven, want dan is de kans groot dat de ouders deze weer inleveren bij de winkel voor geld. Zo werkt het natuurlijk niet.

‘Als iedereen een klein beetje van zichzelf geeft, dan kun je met elkaar bergen verzetten.’

Hoe relativeer je je werk
Ik werk in het afvoerputje van de maatschappij als rechercheur bij de zedenpolitie. Dus in principe heb ik mijn werk al vroeg leren scheiden van mijn privéleven. Alleen soms blijven situaties je raken. Zo was er eens een meisje, ik noem haar Sarah. Ze heeft een verstandelijke beperking en vond Sinterklaas een beetje eng. Toch had ze een droom: een poppenhuis. Haar broers en zussen zaten al bij Sinterklaas, maar Sarah durfde niet. Ze hield me stevig vast in de gang en kroop achter me toe als Piet in de buurt was. Ik vroeg Sarah of ik haar cadeau dan maar op moest halen en ze knikte ‘ja’. Met het grote groene pak ging ik terug naar de gang. Sarah stond gespannen te wachten. Voorzichtig trok ze het papier eraf. Wat ik toen zag, was nog veel mooier dan wat Sarah zag. Zij zag haar al zo lang gekoesterde wens in vervulling gaan. Ik zag een klein zevenjarig meisje die haar armpjes in de lucht gooide en mij aankeek met een blik die ik zelden zie. Ze was zo ontzettend blij! Haar snoetje maakte mij intens gelukkig.

Wat kunnen we van jou leren?
Ondanks dat we allemaal verschrikkelijk gehaast zijn, moeten we toch even om ons heen kijken. Je hoeft niet heel ver te kijken. Lach eens naar iemand, geef iemand een compliment en kijk eens wat je terugkrijgt. Dat is zo geweldig. Als iedereen een klein beetje van zichzelf geeft, dan kun je met elkaar bergen verzetten.

de sinterklaasbank

Wat kunnen wij doen?
Zet zelf iets op binnen je woonomgeving of denk na over acties voor volgend jaar. Hierdoor kan er geld worden gegenereerd waardoor we veel kinderen blij kunnen maken. De Sinterklaasbank werkt nauw samen met een aantal organisaties die goed in kaart brengen welke gezinnen geen geld hebben om een sinterklaascadeau voor hun kinderen te kopen. Ga dus volgend jaar aan de slag met koekjes bakken of organiseer een sponsorloop!

Wat doe jij op 5 december?
Ik loop rond als een kip zonder kop en ben de Kerstman erg gaan waarderen. Mijn man moet een concurrentieplek delen met Sinterklaas, dus 5 december is een dag van hectiek. Kerst is een punt van rust geworden in m’n leven.

Sinterklaas, rechercheur, moeder… Hoe combineer je deze rollen?
Mijn dochters roepen weleens: ‘Moet ik eerst Sinterklaas zeggen voordat je luistert?’ Ik heb een dubbele baan in deze periode, maar ik word gesteund door m’n gezin. Ik moet mezelf weleens dwingen om ook te luisteren naar de ‘paardenverhalen’, maar ik hoor ze nooit klagen. ‘We zijn trots op je mam’, zeggen ze. Doe ik toch ergens iets goed.

 

Reageer op artikel:
Famme Fatale: Elisa Nuij
Sluiten