Famme Fatale: Iris Ponsen

Redactie 17 nov 2014 Columns

In februari 2011 verloor Iris Ponsen (33) haar eerste kindje. Dochter Inèz werd met 25 weken geboren en overleed na een zware bevalling. Er volgde een moeilijk tijd. Iris’ lichaam moest herstellen en het verdriet een plekje krijgen. Een lichtpunt was de geboorte van haar tweede dochter eind 2012. Zij kreeg de naam Vajèn Inèz Ponsen – V.I.P – want ja, zij is een héél speciaal persoon in huize Ponsen.

Een jaar later ging een andere droom in vervulling: Iris startte het bedrijf Luflie. Luflie verkoopt uitsluitend kleertjes voor prematuur kinderen in de maten 38 tot en met 47. Famme interviewde Iris over Luflie en haar persoonlijke ervaring met vroeggeboorte.

Je hebt zelf een vroeggeboorte meegemaakt. Het kan geen toeval zijn dat je een kledinglijn voor prematuur kinderen bent begonnen?
Klopt. Op 19 februari 2011 werd ik plotseling met weeën wakker. Ik was 25 weken zwanger en ging met spoed naar het ziekenhuis. Al snel bleek dat ik 6 centimeter ontsluiting had. Bij de bevalling zelf ging het helemaal mis. De baby lag in stuit en kwam moeilijk ter wereld, ze heeft maar eventjes geleefd. Het is werkelijk het meest dramatische wat een vrouw kan meemaken. Ze was helemaal af, je hebt een heel kind in je handen. Ik had er nooit bij stil gestaan dat een zwangerschap zo fout kon aflopen. In het ziekenhuis werden mijn man en ik gelukkig erg goed opgevangen. Inèz werd netjes gewassen en kreeg toch kleertjes aan. Alleen was alles veel te groot. Ik had haar liever een eigen setje aangedaan.

‘Ze was helemaal af, je hebt een heel kind in handen’ – Iris

Bij mijn tweede zwangerschap, in 2012, dreigde het weer mis te gaan. Na 22 weken kreeg ik ontsluiting. Na een periode in het ziekenhuis mocht ik gelukkig toch naar huis. Vajèn werd met 38 weken door middel van een keizersnede geboren. Kort daarna volgde er een reorganisatie op mijn werk, ik besloot dat het tijd was om voor mezelf te beginnen. Dit kwam lichamelijk ook goed uit. Met mijn eigen zwangerschappen in gedachte, besloot ik me te richten op kleding voor prematuren. Dan is de eerste ervaring niet voor niets geweest.

Prematuur kinderen zijn natuurlijk een heel specifieke doelgroep. Hoe ben je precies te werk gegaan?
Toen ik eenmaal wist wat ik wilde doen, ontmoette ik al snel een geschikte leverancier. Om meer informatie in te winnen zocht ik contact met Angelique Hoffmann-Haringsma, zij is neonatoloog in het Sint Franciscus Gasthuis te Rotterdam. Ik liet haar samples zien en vroeg haar om advies. Ook sprak ik met verpleegkundig personeel, omdat zij de praktijk kennen. Zo is ‘buidelen’ belangrijk voor prematuur kinderen. De kleertjes moeten snel en makkelijk uit kunnen, zodat de baby op de blote borst van vader of moeder kan liggen. Weer anderen adviseerden me rekening te houden met het stadium waarin de kindjes weer naar huis gaan.

Luflie pakje roze

Je hebt je duidelijk goed voorbereid. Waarin verschillen de Luflie kleertjes van andere merken?
Luflie biedt kleding vanaf maat 38, hierdoor zijn ook de allerkleinsten geholpen. Verder is gebruiksgemak heel belangrijk. Prematuur kinderen zitten vast aan veel slangetjes. Om ze makkelijk uit te kleden kun je de rompertjes en overslagtruitjes volledig openvouwen met behulp van klittenband. Daarnaast zijn de wasvoorschriften in de kleding gedrukt, een kindje heeft daardoor geen last van vervelende labels.

Luflie kleertjes

De lijn kenmerkt zich door felle kleurtjes en leuke prints, is dat een bewuste keuze geweest?
Ja! Ten eerste ben ik zelf niet zo van de pastel. Lichtroze en lichtblauw is niets voor mij. Daarnaast verdienen deze kindjes onze aandacht. Ze mogen gezien worden, ze mogen er zijn. In de toekomst hoop ik ook zelf prints te ontwerpen, maar dat brengt nu nog te veel kosten met zich mee. Ik richt me nu op andere zaken. Ik houd me tussen alle bedrijven door bezig met Luflie.

Je bent er maar druk mee, een eigen webshop, een dochter én een huishouden. Hoe zorg je voor de juiste balans?
Vajèn is nu twee jaar en twee maanden. ‘s Ochtends gaan we vaak samen iets doen. Als ze slaapt kan ik aan Luflie werken, dat doe ik nog tijdens het strijken. Rond vier uur is het theetijd, dan komen soms vriendinnen over de vloer. Die tijd is belangrijk, even een stukje rust. Snel daarna begint het normale leven weer. Ik kook en werk bestellingen altijd zo snel mogelijk de deur uit. Het is eigenlijk best goed te combineren. Het geeft mij voldoening. Ik doe eigenlijk alles alleen, maar wordt goed ondersteund door mijn man Lars.

Iris en Vajen

Luflie is nu exclusief te koop in je webshop. Is daarmee je droom al bereikt?
Nee, nog niet. Het liefst zou ik met ziekenhuizen willen samenwerken. Dat zij Luflie pakjes aan prematuur kinderen kunnen aanbieden. Op de lange termijn zou ik graag pyjama’s in de collectie willen opnemen, zodat ook oudere kinderen die voor hun leven vechten geholpen zijn. Zo leed de 4-jarige zoon van mijn vriendin aan leukemie. In het ziekenhuis knippen ze dan gaten in de pyjama’s om alles goed aan te sluiten. Dat is niet leuk voor kinderen.

Het is 17 november Wereld Prematurendag, heb jij die dag nog speciale plannen?
Nou ik ben die dag jarig. Dat is eigenlijk wel een heel mooi toeval. Ik sta er op mijn manier bij stil. Paars is de speciale kleur voor Wereld Prematurendag, misschien kan ik daar iets mee doen. Verder zal ik er via social media aandacht aan besteden. Luflie helpt mij gelukkig bij het verwerkingsproces. Inèz is er toch elke dag bij. Ze gaat mee in de waan van de dag en dat vind ik een fijne gedachte.

Luflie is een onderdeel van jouw verwerkingsproces. Is er nog iets dat je andere ouders, die hetzelfde meemaken of zullen meemaken, wilt meegeven?
Iedereen moet zijn eigen manier vinden om met het verlies om te gaan. Ik heb eerst hard aan mezelf gewerkt. Dat was nodig. Je moet er met je partner veel over praten. Ik heb geprobeerd iets te vinden dat me bij het proces zou helpen, voor mij werkte dat heel goed. De neonatoloog waarover ik sprak, Angelique Hoffmann-Haringsma, schreef samen met medisch maatschappelijk werker Liduine Schöne een mooi boek over vroeggeboorte en alles wat daarbij komt kijken. Reisgids naar Huis is speciaal voor alle ouders die met vragen zitten of steun nodig hebben. Soms weten mensen zich geen houding te geven zodra er een prematuur kindje in hun leven komt. Dat is erg jammer, er is tenslotte wel een kindje geboren!

In Amerika hebben ze ook een prachtig initiatief waar trouwjurken worden vermaakt tot pakjes voor te vroeg overleden prematuren. Je leest er hier meer over.

Reageer op artikel:
Famme Fatale: Iris Ponsen
Sluiten