Famme Helpt: Mijn peuter bijt, wat nu?

Maaike Helmer 18 aug 2015 Kids

Je hebt een peuter en hij bijt. Nogal hard. Wat doe je dan? Terugbijten, terechtwijzen, negeren?

Vraag

Marika (33): ‘Mijn zoon van ruim 2,5 bijt zijn oudere zus van 5. En niet een beetje, nee, echt vaak. Ook bij andere kindjes bijt hij als hij boos is. Ik heb hem al honderd keer terechtgewezen en zelfs een keer teruggebeten om hem te laten weten hoe het voelt, maar hij houdt maar niet op. Wat moet ik doen?’

Natascha Bruti, kindercoach bij Theemetkoekjes: ‘Bestond de gouden tip maar. Maar zoals vieze zalfjes het nagelbijten niet kunnen tegengaan, zo is er ook geen recept tegen dit spontane bijten, omdat het natuurlijk gedrag is dat met regelmaat voorkomt in de zogezegde peuterpuberteit. De peuter komt steeds meer tot het opwindende besef van de grote wereld en waant zich in het middelpunt daarvan. Toch kan diezelfde wereld hem overspoelen en frustreren. En dan heeft hij niks anders tot zijn macht dan bijten of slaan. Woorden schieten (nog) tekort. Letterlijk. Het is een instinctieve reactie en daardoor niet ‘te behandelen’. Een peuter kun je nog niet goed aanspreken op gedrag omdat de juiste dosis inlevingsvermogen nog ontbreekt.’

Niet terugbijten

‘Dat ontbreken aan inlevingsvermogen maakt ook dat een consequentie als terugbijten niet het effect heeft wat jij ermee beoogt. Je hoopt misschien dat hij dan voelt hoe het is. Alleen dat verband kan hij nog niet leggen. Hij zal dus alleen de pijn ervaren en de wereld een nóg onvoorspelbaarder plek vinden waarin mama’s hun kindjes bijten. En dat gevoel zal hem weer uitnodigen tot ‘van zich afbijten.’’

Wat wel te doen?

1. ‘Zodra je ziet dat hij gaat bijten even zacht een hand op zijn voorhoofd leggen en zo voorkomen dat hij bijt. Ga na wat hem zo boos maakt en kijk of jullie samen de bron kunnen wegnemen.’
2. ‘Toon in uitdrukking en woord dat het bijten je pijn doet, dat je het niet fijn vindt, maar zonder hem erop aan te spreken. Dus ‘Au, dat doet pijn!’ in plaats van ‘Au, dat is niet lief van jou!’’
3. ‘Bijten komt voort uit boosheid en frustratie. Zorg ervoor dat hij boosheid en frustratie kan ontladen in spelen en bewegen. Dat zijn de manieren waarop peuters hun indrukken en emoties kunnen verwerken.’
4. ‘Bied voldoende ontspanning en gezellige momenten. Die doen boosheid en onrust afnemen.’
5. ‘Onthoud dat juist in deze lastigste momenten het kind jouw liefde en nabijheid het hardst nodig heeft.’
6. ‘Weet tot in het diepst van je tenen dat deze fase weer verdwijnt zodra je kind zich meer in balans voelt en meer taal tot zijn beschikking heeft.’

Herkenbaar: zo ziet het dagelijks leven met een peuter eruit… >

Zit jouw peuter ook in de bijtfase? Hoe pak jij het aan? Praat mee op Facebook!

Reageer op artikel:
Famme Helpt: Mijn peuter bijt, wat nu?
Sluiten