Frustratie: moeder worden en opeens niet meer de ‘jij’ zijn wie je bent

Kids

Laatst zei het nog iemand tegen me ‘goh, heb jij een kind? Ik vind jouw helemaal niet zo’n moedertype. No offence (‘no offence’ betekent nooit veel goeds) hoor naar jou toe, maar…’ Kan iemand mij uitleggen wat in vredesnaam ‘zo’n moedertype’ is? Dit is dus precies de reden dat mensen niet altijd hoeven te weten dat ik ook moeder ben. Opeens ben je niet meer ‘jij’ die je altijd was, maar ‘moeder’.

Mensen schetsen een beeld bij het moederschap; moeders zijn ouder (leeftijds-wise), kleden zich suf en gaan niet meer uit. Ze sjouwen de hele dag met die kinderen van hot naar her in een bakfiets en hun lichamen zijn ook niet meer wat het geweest is, want: er gaat een gerucht dat het vrouwelijk lichaam zo’n optater heeft gekregen, dat er weinig meer te redden valt.

Daar gaat het dus mis, want als ik niet vertel dat ik een kind heb, schetsen mensen een beeld over me zoals ze mij zien. Ze oordelen op de manier waarop ik praat, hoe ik eruitzie, wat ik doe in het dagelijks leven etc. Ze vinden je interessant of saai, leuk of er is misschien geen klik. Kan. Al met al vindt iedereen wat anders van je. Zodra ik vertel dat ik een kind heb, zie je de verbazing. ‘Joh, nou, echt? Had ik nou nooit verwacht!’ In een klap is dat ‘outgoing’ er wel van af. Opeens vinden ze je allemaal hetzelfde: een moeder. Je komt in dat ‘moeder’-hok, waar blijkbaar geen centimeter ruimte is voor de persoon die je altijd al was, of blijkt te zijn voordat je vertelde dat je kinderen hebt. Je bent niet meer jij, maar je bent moeder, dus ‘jij’ bestaat sowieso niet meer.

‘To be honest, I don’t think women can win. Working mums get a tough time and stay-at-home mums get a tough time. You are damned if you do and damned if you don’t. You just have to do what’s right for you.’ – Holly Willoughby

Sollicitatiegesprek

Laat die discussie maar komen, want: vertel je nou wel of niet dat je een kind hebt? Is het wel de bedoeling dat je hier bewust over nadenkt? Mijn ervaring is dat wanneer je het meldt, een opmerking kan verwachten als ‘Maar je weet wel dat dit een fulltime baan (duh, daar solliciteer ik toch ook op!) is hè?’ Niet bij ieder bedrijf natuurlijk, maar het gebeurt wel. Wat eigenlijk bullsh*t is, want zo’n soort opmerking maken ze toch ook nooit naar vaders toe? Wat zou jij doen, het zeggen of niet?

‘When you become a mom, the last thing you want to do, is feel judged because everybody is trying to do the best they can.’ – Jessica Alba

Waarom?

Hoe komt het toch dat mensen anders naar je gaan kijken als je kinderen hebt? Eerlijk gezegd: geen idee. Blijkbaar wordt er een soort verwachtingspatroon over je gecreëerd en als dat anders is dan gedacht, krijg je een stempel ‘moeder’ op je voorhoofd gedrukt. Daar ik het nog niet uit was over het antwoord, wilde ik weten wat mijn moedervriendinnen ervan zouden vinden. Even bellen met vriendin J. (moeder van twee).

Those moments when everything is crashing in and you feel like you are going to scream. It doesn’t make us less good or less human, just real. – Rachel Weisz

Even bellen

F: Maar wat vind jij hier nou van?
J: Ik kan me zo voorstellen dat als je in een kroeg staat en je bent in gesprek met een leuke knakker, dat de opmerking ‘ik moet naar huis, de oppas wacht’, een verontwaardigd hoofd oplevert. Hij denkt natuurlijk ‘shit, kans verkeken’.
F: Ja oké, maar dat zijn mannen.
J: Je bent definitief bezet en toch ‘minder vrij’ dan wanneer je geen kinderen hebt. Verbintenis heeft een andere betekenis gekregen. Weet je wat het is, mensen vormen continu een mening, zodra ze weten dat je moeder bent. De mensen uit de kroeg zouden ook kunnen zeggen: ‘maar waarom sta je dan hier?’ of ‘waarom werk je fulltime, terwijl je twee kinderen hebt?’ Er is altijd wel iets.
F: Ja, of dat er iemand is die zegt: ‘joh, waarom vertel je zo weinig over je kind? Vind je het wel leuk allemaal?’
J: Of mensen vinden juist dat je te veel praat over je gezinsleven. Daar worden zij dan weer knettergek van.
F: Het is gewoon nooit goed.
J: Nee, precies.
F: Laten we dan in ieder geval zorgen dat we doen wat goed voelt. Schipperen. Net als dat we dat dagelijks doen.
J: Juist. Hé lieverd ik ga hangen, want S. heeft honger.
F: Oké, dag moedervrouw.

Nadat we ophingen besefte ik me dat het moederschap een prachtige aanvulling is en geen invulling op wie je bent.

Heb jij ook te maken met vooroordelen omdat je moeder bent? Laat het ons weten!

Lees ook: Deze 12 dingen moet je sowieso nooit tegen een jonge moeder zeggen >