Dit gedicht over het moederschap is het mooiste dat je vandaag gaat lezen

Kids

Moeders maken vaak grapjes over de vele taken die ze hebben naast ‘moeder zijn’. Chauffeur, chefkoks, verpleegster, butlers, en billenvegers extraordinaire, we zijn het allemaal. We vervullen al die taken met bakken liefde, maar het werk van een moeder is nooit klaar. Blogster Adrian Wood, moeder van vier kinderen, besloot een gedicht te schrijven over hoe veel moeders op een dag doen. Dat raakte duizenden moeders in hun hart.

Moederschap

Moederschap, noemt ze haar gedicht.
‘Ik werd wakker van een nachtmerrie en ging mijn bed uit om koffie te zetten. Moeders beginnen.
Ik maakte de lunches klaar, deed ontbijt in kommen en deed mijn best om mezelf door het debakel van een ontbrekend boek Sociale Studie te loodsen. Moeders luisteren.
Ik sloop voorbij mijn slapende man om hem niet wakker te maken, want hij had een lange dag gisteren. Moeders begrijpen.
Ik reed iedereen naar school en dwong mezelf om langs de supermarkt te rijden. Moeders houden vol.
Ik lunchte met een vriendin en heb een aantal uur gewerkt. Moeders jongleren.
Ik heb een kledingkast opgeruimd, net als een keukenkastje. Moeders maken keuzes.
Mijn oppas nam mijn jongste mee naar het park, en ik werkte nog een paar uur. Moeders gaan door.
Ik kookte en we aten bijna allemaal samen. Moeders koken.
Ik vroeg mijn man om onze zoon en zijn vriendje op te halen bij voetbaltraining. Moeders plannen.
Ik keek hoe mijn dochter haar allerbest deed tijdens haar karatetraining. Moeders moedigen aan.
Ik zorgde ervoor dat iedereen een douche nam en hun vieze kleding in de wasmand gooide. Moeders doceren.
Ik keek naar het nieuws met mijn wederhelft en we praatten over wapens. Moeders connecten.
Ik negeerde alle vieze borden op tafel, evenals de overgebleven kip, omdat ik een van mijn kinderen in bed moest leggen. Moeders stellen prioriteiten.
Ik hoorde aan dat het Sociale Studies boek gewoon op school lag. Moeders glimlachen.
Ik krul me op naast mijn bijna vierjarige zoon en op dat moment lijkt autisme helemaal niet zo eng. Moeders leren.
Ik bleef naast hem liggen tot hij in slaap viel en dacht aan wat de dag me gebracht heeft. Moeders doen het rustig aan.
Ik vraag me af wat er morgen zal gebeuren en er schieten een miljoen gedachten door mijn hoofd. Moeders piekeren.
Ik heb de hele dag niet gedoucht of schone kleding aangetrokken. Moeders offeren zich op.
Ik zal mijn kinderen missen als ze het nest verlaten en ik vraag me af of mijn autistische zoon Amos ooit zal uitvliegen. Moeders hopen.
Ik hou van het moederschap, met alles wat erbij komt kijken. Zelfs als ik dat even vergeet. Moeders hebben lief.’

Herkenbaar

Ze plaatst het gedicht op de Facebook-pagina van haar blog Tales of an Educated Debutante en kreeg daar veel reacties van andere ouders, die zich helemaal in haar woorden herkennen. Wij kunnen ook niet meer zeggen dan Amen.

Deze 7 dingen vertelde jouw moeder je nooit over het moederschap

Meer leuke content? Like ons op Facebook

Adrian Wood