Gierend van de slappe lach

Phileine schrijft: Lieve kinderen...

Persoonlijk

Phileine is druk, maar hoort een geluid dat haar doet denken aan vroeger. Een heel fijn geluid

Lieve kinderen op straat,

Met een hoofd vol dingen die ik nog moest doen vloog ik vanmiddag de supermarkt in. Het boodschappenlijstje liep ik in gedachten vast door en ik miste alles wat er in mijn omgeving gebeurde. Pas toen ik bijna tegen een verdwaald karretje aan liep kreeg ik in de gaten dat er een wereld om mij heen was.

Rondjes om de paal

Met het heerlijke geluid van de slappe lach wisten jullie mij dat duidelijk te maken. Rondjes om een paal rennen was daarvan de veroorzaker. Twee van jullie de ene kant op, de andere in tegen gestelde richting. Dat is toch op z’n minst slappe lach waardig. Ik grinnikte in mezelf en was blij met dit onverwachte kadootje.

Grote mensen leven

In de winkel bedacht ik me dat het voor mij inmiddels wel erg lang geleden was dat ik de slappe lach had gehad. En waarom eigenlijk? Omdat ik groot ben geworden. Ik heb nu zelf kinderen. Heb een grote mensen leven met het daarbij behorende grote mensen huis, een grote mensen auto en grote mensen bezigheden. En is het jullie wel eens opgevallen hoe weinig grote mensen wel eens een rondje om een paal heen rennen? Of hoe weinig grote mensen wel eens lekker een potje gaan zitten slappe lachen?

Voor straf

In de winkel zag ik nog veel meer grote mensen. Allemaal keken ze een beetje serieus en verdrietig. De meeste grote mensen hadden haast en sommigen liepen met een telefoon aan hun oor allemaal ongezellige boodschappen in hun karretje te gooien. Het leek net alsof niemand er nog plezier in had. Het leek net alsof al die grote mensen voor straf naar de winkel moesten. Voor straf geld moesten uitgeven aan al die dingen die wij zo maar in de supermarkt kunnen kopen. Het leek net alsof alle grote mensen even niet meer wisten dat er heel erg veel mensen in de wereld zijn die nooit een supermarkt in kunnen. Omdat er geen supermarkten zijn of omdat er geen geld is om dingen te kopen. Het leek net of alle grote mensen het allemaal maar stom vonden dat ze zoveel moesten terwijl ze eigenlijk allemaal iets anders zouden willen. Ik weet nog dat ik als kind zo graag groot wilde zijn. Zodat ik ook al die dingen zou mogen.
Zelf geld verdienen, zelf boodschappen doen. Eten wat ik zelf wilde.

Wakker geschud

En nu? Nu ben ik groot en vind ik al die dingen heel normaal. Zelfs een beetje stom af en toe. Maar jullie hebben mij weer even wakker geschud. Ik heb een afspraak met mezelf gemaakt. Ik ga weer eens wat vaker mijn grote mensen jas uittrekken. Wat vaker door de ogen van een kind naar mijn leven kijken en wat vaker genieten van alle dingen die ik moet.

En ik kijk nu al uit naar mijn eerste rondje om de paal om vervolgens gierend lang de slappe lach te krijgen.

Vrolijke groetjes,

Phileine

Meer leuke content? Like ons op Facebook