Phileine: ‘Heb jij ook van die wallen, zoals je die alleen maar van je ouders kende?’

Phileine schrijft haar collega moeders

Persoonlijk

Phileine schrijft iedere week een brief aan mensen (bekend of niet), dieren, dingen of gebeurtenissen. Deze week aan haar collega moeders.

Dag lieve harde werker,

Vannacht moest ik aan je denken. Toen ik om 2 uur met een slaapdronken hoofd een fles in elkaar stond te draaien. Het was de vierde keer dat ik uit bed ging die nacht en ik kon van vermoeidheid mijn ogen echt niet meer open houden. Mijn lieve kleine mensje had pijn in haar oortjes, poep in haar luier en zin in een lekker potje knuffelen. Want daar hebben baby’s zin in om twee uur in de nacht.

Wiebelstoel

Ik zat op de wiebelstoel (zoals we die hier in huis noemen) en voelde hoe de baby langzaam weer in slaap viel en hoe ik langzaam wakker werd. Op het moment dat ik haar zoet van de slaap weer terug legde in haar bedje was er bij mij geen spoor van slaap meer te ontdekken. Daar zat ik weer, zoals elke nacht de laatste tijd, klaarwakker naar het donker te staren.

Marteling

Ik vond mezelf nogal zielig. Had medelijden met mijn nachtelijk bestaan en vond dat ik het verdiende om nou eindelijk weer eens keihard door te slapen. Ik snap waarom slaaponthouding gebruikt werd om mensen te martelen. En terwijl ik mezelf daar midden in de nacht een potje zielig zat te vinden besefte ik dat jij natuurlijk precies hetzelfde doet.

LEES OOK: met deze lijst voel jij je zo weer een bijzondere moeder als je er even helemaal doorheen zit.

Jij zit ook voor de zoveelste keer met baby, peuter of kleuter op je schoot, terwijl er in je hoofd een klus ligt te wachten. Jij komt ook beneden met wallen onder je ogen die je alleen maar van je ouders kende. Jij zou ook zo graag weer eens een nachtje keihard door slapen.

Ik laad de auto vol met jassen en tassen en bijbehorende kinderen

Ik zie je

Ik zie je op het schoolplein staan en ik kom je tegen in de supermarkt als je met je volle kar bij de kassa bedenkt dat je nog iets vergeten bent. Ik zie je bij het babyzwemmen en kom je tegen bij het voetballen. En ik vraag me af, heb jij dat ook? Dat je ondanks alle drukte, ondanks alle slaapgebrek, ondanks de oudere versie van jezelf in de spiegel toch soms ineens keihard wordt overvallen?
Overvallen door een intens gevoel van geluk?

Mix & Match

En terwijl ik de woensdagmiddagauto weer vol laad met tassen en jassen en bijbehorende kinderen kijk jij me aan. ‘Heerlijk he, die vrije woensdagmiddag?’ Je trekt er een wanhopig gezicht bij. We lachen en wensen elkaar sterkte toe maar stiekem vinden we het inderdaad allebei heerlijk. Geniet ervan!

Liefs,

Phileine.

Phileine schreef al eerder aan een moeder maar dan de moeder van een ziek kind, lees hier de brief. Of lees hier welke mensen Phileine eerder schreef.

Meer leuke content? Like ons op Facebook