Muriel Oonincx
Muriel Oonincx Columns 29 mei 2014

Heeft onze juf een kind in de klas mishandeld?

Als een vader op school de juf van onze kinderen beschuldigt van mishandeling van zijn zoontje gaan alle alarmbellen op rood. Wat is hier gebeurd?

Pling, met een mail piepje komt de vader van een klasgenootje van mijn tweede zoontje het ochtendritueel binnenzeilen. En wat hij schrijft bezorgt me kippenvel. Alleen blijkt het een ander kippenvel te zijn dan ik in eerste instantie dacht.

Kippenvel

In de eerste alinea’s zet hij uiteen wat de waarden van de school zouden moeten zijn die hij (en wij) zo zorgvuldig uitgekozen heeft voor zijn jonge kinderen. De statuten en visie over zorg en veiligheid worden erbij aangehaald. En het kippenvel springt op mijn armen. Er is iets gebeurd en ik lees een stuk onrustiger verder.

Foto

In het tweede deel van zijn mail beschrijft hij de verandering in de persoonlijkheid van zijn 4-jarige zoontje, hij zou nerveus zijn en geen zin in school hebben en nu was hij dan mishandeld door ‘een’ juf. Er zit zelfs een foto bij. Op de arm van het jongetje zie ik een rode plek… Het kippenvel trekt door over mijn benen.

Blauwe plekken

In het laatste deel van de mail zet de vader uiteen dat de juf zijn zoon opzettelijk mishandeld heeft, wij als ouders naar onze kinderen moeten kijken op zoek naar blauwe plekken (check), veranderingen in persoonlijkheid (check), ander vreemd gedrag (check) of incontinentie op school (nog niet). Natuurlijk heeft mijn kleine boef van amper vier blauwe plekken, gedraagt ‘ie zich soms onuitstaanbaar. Hij is drie! Rent en valt en test waar hij kan zijn grenzen en die van anderen.

‘Mijn kippenvel verandert van angst-voor-mijn-kind in zorg-voor-de-juf’

De juf wordt gedemoniseerd voordat duidelijk is wat er is gebeurd en hoewel ik de veiligheid van onze kinderen het allerhoogste goed vind merk ik dat mijn kippenvel langzaam verandert van ‘angst-voor-mijn-kind’ kippenvel in ‘zorg-voor-de-juf’ kippenvel. Zij is de zachtste persoonlijkheid die ik tot nu toe gezien heb en ik kijk elke keer weer vol bewondering toe hoe zij een groep van twintig kindjes in de leeftijd 3-4 jaar oud onder controle heeft en ook nog eens al spelenderwijs het alfabet, tellen en andere kennis bijbrengt.

Heeft zij?…

Ik pak de telefoon en bel het hoofd. Zij heeft de mail niet ontvangen. Ja er is ‘iets’ gebeurd, maar ze willen het volgens de regels en protocol goed onderzoeken. Ik stuur het bericht door en adviseer haar om alle ouders meteen een duidelijke mail te sturen met het vervolg.

Hollanders vs. Amerikanen

Ik stuur een mail naar ons klassenhoofd en vraag of zij alle ouders wil berichten, wil bedaren. Wij zitten op een internationale school met diverse nationaliteiten, cultuurverschillen en manieren van kijken naar de wereld. De Hollandse moeders blijken nuchtere types, maar de Zuid Afrikanen en Amerikanen pakken het heel anders op.

Ik kom de juf in tranen tegen op school, ze is ontdaan en ik zie aan haar dat er niets verontrustends gebeurd is. Ze kan en mag nog niks vertellen. Na een paar dagen krijgen we het rapport. Het jongetje had zichzelf in een gevaarlijke situatie gebracht en de juf probeerde hem op te vangen, waarbij ze zijn arm vastpakte. Hij viel, maar zij had hem vast. Einde verhaal.

Natte broek

Het jongetje hebben we niet meer gezien en ik betwijfel of hij nog terugkomt. Met de mail hebben de vader en moeder de bom gelegd onder terugkeren op school. Een school waar wij dagelijks de kinderen met groot plezier en vertrouwen naartoe sturen. Soms hebben ze geen zin, regelmatig komen ze thuis met een blauwe plek en heel soms een natte broek van het lachen en gillen van de lol. En weer krijg ik kippenvel…

Medelijden-met-het-jongetje kippenvel.

Reageer op artikel:
Heeft onze juf een kind in de klas mishandeld?
Sluiten