Heftig: dit veranderde het leven van deze agente

Kids

Dat je bij de politie een hoop heftige dingen meemaakt, zal niemand verbazen. Maar toen de Amstelveense hoofdagente Vanja een reanimatiemelding binnenkreeg, had ze geen idee dat dit incident zo’n impact zou hebben op haar eigen leven.

Het is een zomerse zondag en Vanja heeft net met haar collega’s wat gegeten, als ze wordt opgeroepen voor een reanimatie. Met piepende banden spoedt ze zich richting het genoemde adres. Samen met de ambulancebroeders gaat ze richting slaapkamer. Daar ligt een jonge vrouw van begin dertig roerloos op bed. Al enige tijd overleden, zo luidt de trieste conclusie van de broeders. Vanja gaat naar de woonkamer, waar ze de tv op een kinderprogramma ziet staan. Ze ziet etensresten, keukenkastjes die openstaan en een trapje bij het aanrecht. Dan vertelt een van de ambulancemedewerkers haar dat er ook een klein kind in de woning was: het driejarige dochtertje van het slachtoffer, dat nu bij de buren zit. Aan Vanja de taak om op dit meisje te passen.

Het meisje, Kiara, zit rustig op de bank een tekenfilm te kijken. Vanja, zelf moeder van een dochter van anderhalf, stelt zich voor en gaat naast haar zitten. Ze probeert het meisje zo veel mogelijk op haar gemak te stellen. Politie-modus uit, moeder-modus aan. Het slechte nieuws mag ze haar nog niet vertellen, dat zal een familielid later doen. Vanja schrijft op haar blog: “Ik zie dat Kiara het bakje La Vache Qui Rit pakt, er een stokje uit haalt en deze in de kaas doopt. Ze stopt het in haar mond. ‘Mmmmm, dat is lekker,’ zegt ze. ‘Als mama straks wakker wordt, vraag ik of ze dit ook voor mij wil kopen.’ Mijn hart breekt. Ik denk: oh lieve schat, mocht dat maar zo zijn…”

In de daaropvolgende uren wordt de band tussen de agente en het meisje steeds hechter. Dan komt het onvermijdelijke moment van afscheid nemen. Afscheid nemen van haar ‘kleine, grote heldin’, met een dikke knuffel en pijn in haar hart. Terug op het politiebureau barst Vanja in tranen uit. En eenmaal thuis rent ze de trap op naar haar slapende dochtertje, om haar een dikke knuffel te geven.

In de weken daarna blijft Vanja last houden van deze gebeurtenis. Ze slaapt slecht en is doodsbang dat haar hetzelfde overkomt: dat ze plots overlijdt en dat haar dochtertje dan alleen is. Uiteindelijk zoekt Vanja hulp bij de bedrijfsmaatschappelijk werker. Wanneer ze zelf flink ziek wordt door bronchitis, gaat bij haar de knop om, zegt Vanja: “Dat is voor mij de druppel. Ik wil af van de angst dat ik in bed dood word aangetroffen en mijn dochtertje geen moeder meer heeft. Ik stop meteen met roken en ga veel gezonder leven. Ik ben inmiddels 23 kilo afgevallen en voel me ontzettend goed. Door mijn nieuwe levensstijl heb ik ook het verhaal rondom Kiara en haar moeder een plekje kunnen geven. Lieve Kiara, jou zal ik nooit vergeten. Nooit!”

Hoe ga jij om met je angsten? Klik hier om daarover mee te praten.

Omgaan met rouw: uithuilen of flink doorpakken? En hier lees je tips hoe je mensen kunt steunen die een ouder verloren hebben.

Meer leuke content? Like ons op Facebook