Oh nostalgie! Deze herinneringen aan Sinterklaas heeft elke ouder

Persoonlijk

Nog een paar nachtjes slapen, en dan is het weer zo ver: het heerlijk avondje is gekomen! Mijn dochtertje is nog te klein om er iets van te snappen, maar deze tijd brengt me altijd terug naar mijn eigen jeugd. O, sweet memories! Heb jij deze herinneringen aan Sinterklaas ook?

1: De intocht

Hij komt, hij komt, die lieve goede Sint! Ik haalde altijd opgelucht adem als Sinterklaas veilig was aangekomen, met een vrachtruim tjokvol cadeautjes. Nou ja, het ging me dus vooral om die cadeaus. Want dáár bevond zich mijn nieuwe Barbie-huis, Troetelbeer of Polly Pocket-doosje.

2: Mijn schoen zetten

Wij hadden een heuse open haard thuis, dus dat zat wel snor, met de schoen zetten. Ik maakte een mooie tekening, deed er een wortel bij voor het paard van de sint en zong met mijn broer en zus een paar liedjes. De volgende dag stormden we in alle vroegte de trap af om onze buit te bewonderen. Meestal bestond die uit chocoladesigaretten (die mogen nu niet meer zo genoemd worden door de anti-rooklobby) of een letter. En de wortel was aangeknaagd, dus het had Amerigo goed gesmaakt, jawel!

3: Lijstje maken

Hij viel met een harde plof op de deurmat, en met mijn tong uit mijn mond van de inspanning nam ik de dikke speelgoedcatalogus bladzijde voor bladzijde door. Ik kraste aan wat ik graag hebben wilde, en maakte voor de zekerheid nog een duidelijk lijstje met daarop drie keer onderstreept wat ik écht, ECHT, echt heel graag wilde hebben. Dat daar geen misverstanden over bestonden.

LEES OOK: Deze 6 kleine jeugdherinneringen heeft iedereen

4: De hulpsinten

Nou, dat was gek. Hadden wij net Sinterklaas op school gehad, zag ik op de school naast ons nóg een Sinterklaas lopen! Hmmm. Maar daar had ik al gauw een waterdichte verklaring voor: die andere leerlingen zaten mooi opgescheept met een hulpsint, de stakkers! Want uiteraard had ik wél de echte goedheiligman ontmoet, dat sprak voor zich.

5: De bons op de deur

via GIPHY

De hele avond hield ik mijn ogen strak op de deur gericht, wachtend op het bonzen op de deur. Dat betekende: CADEAUTJES!! Een hele zak vol, hoera! Eén keer was ik vervolgens zo vliegensvlug bij de deur, dat ik bijna een glimp van de kindervriend en zijn Pieten had opgevangen, ware het niet dat mijn vader mij om onverklaarbare redenen ineens heel ruw in de kraag vatte en terug de kamer in dirigeerde. Toen was ik boos op hem, later was ik hem dankbaar. Had ik toen onze buurman gespot, dan was mij daarmee nog jarenlange kindervreugde, spanning en kriebels in de buik door de neus geboord.

6: Uitpakken


De cadeautjes werden naar binnen gesleept, en in een recordtempo werd het papier eraf gerukt. Eerst mochten we de saaie cadeautjes uitpakken (een nieuwe pyjama en dat soort ongein), maar daarna kwam het serieuze werk. De grote cadeaus lonkten natuurlijk het meest, maar daarmee kon je ook bedrogen uitkomen. Jouw felbegeerde gameboy was namelijk helemaal niet zo groot.

7: Misselijk eten aan snoep


Naast de cadeutjes was er nog een groot voordeel aan Sinterklaas: mijn ouders waren minder streng qua snoepen. Dus ik vrat me vol aan chocolade, pepernoten, speculaas en wat al niet meer. Met als resultaat dat ik een keer daarna in bed lag, misselijk werd, opzij leunde en zó in het gloednieuwe poppenbedje naast me kotste. Oeps.

Nog meer nostalgie: Kijk lieve kindjes, zo vierde mama vroeger Sinterklaas!

Bron foto’s: Mamamaai, Proud2BMe, Moshje Blogspot.

Meer leuke content? Like ons op Facebook