Hij zei ‘hi’ tegen me, z’n vrouw droeg een gewaad dat alleen haar ogen vrijhield

Famme’s Nienke zit op de boot van Calais naar Dover als ze bij de ballenbak waar haar kinderen spelen, gegroet wordt door een man in een traditoneel gewaad met een lange zwarte baard. 

We voeren allebei op dezelfde boot van Frankrijk naar de Engelse krijtrotsen van Dover. Onze kinderen speelden in dezelfde ‘play area’ en we dronken allebei zwarte, Engelse thee met melk. Zijn vrouw droeg een zwart gewaad dat haar ogen vrij hield, maar de rest van haar lichaam van de buitenwereld afschermde. De man zelf droeg ook een lang gewaad. Traditionele kleding, gecompleteerd met een wit katoenen hoofddeksel en een lange, zwarte baard. We dronken allebei een slok van onze thee en toen gebeurde het dus; hij keek me aan, lachte vriendelijk en zei ‘hi’.

Nooit keek één van hen me aan. Nooit werd er vriendelijk naar me gelachen en nooit werd er daarna ‘hi’ gezegd

Vriendelijk lachen

Zeven jaar woonde ik in Amsterdam en kwam ik mannen, die er uitzagen zoals hij, dagelijks tegen. In de tram, de trein of op straat. Nooit keek één van die mannen me aan. Nou ja, goed, we kenden elkaar ook niet. Dat ikzelf ben opgegroeid in Brabant en dat men daar te pas en te onpas goedemorgen zegt tegen onbekenden die je op straat tegenkomt, is niet hun probleem. Maar ook tijdens vakantiereizen gebeurde het nooit, noch in Engeland, waar ik nu woon. Nooit keek één van hen me aan. Nooit werd er vriendelijk naar me gelachen en nooit werd er daarna ‘hi’ gezegd. Of ‘hallo’ of iets in die trant.

Ik woog kort de kansen en redelijke risico’s af

LEES OOK: Hier wonen de knapste mannen ter wereld

Niet lang geleden werd in Britse kranten geschreven dat ‘we’ rekening moesten houden met een aanslag op één van de veerboten tussen het Franse Calais en het Engelse Dover. Omdat het een uitstekende plek zou zijn voor een aanslag. Tientallen vrachtwagens om bommen in te verstoppen en geen kant om op te kunnen vluchten. Voordat ik met mijn kinderen op de boot stapte, dacht ik even aan dat nieuwsbericht. En dus woog ik kort de kansen en redelijke risico’s af en beredeneerde in gedachten een geruststellende conclusie. Ook toen we ons geïnstalleerd hadden bij de speelruimte en de man met zijn gezin naast me kwam zitten, dacht ik niet opnieuw aan het nieuwsbericht. Als de man nu alleen was geweest en een grote rugzak bij zich had gedragen, dan had ik, hoe vervelend voor de man en voor mij ook, het risico vermoedelijk anders ingeschat. Dan was ik misschien ergens anders gaan zitten. Maar als diezelfde man me dan ook had aangekeken, vriendelijk had gelachen en ‘hi’ had gezegd, was ik zonder twijfel gebleven waar ik was.

Is vriendelijk ‘hi’ zeggen een soort figuurlijke hand, die niet met die van een vrouw mag worden geschud?

Het was me nog nooit overkomen en dat is, nu ik er later over nadenk, eigenlijk best gek. Waarom is het nog nooit gebeurd? Is het een geloofskwestie? Is vriendelijk ‘hi’ zeggen een soort figuurlijke hand, die niet met die van een vrouw mag worden geschud. Of ligt het aan mij? Is het soms mijn angst, dat deze mannen me geen ‘hi’ willen zeggen, omdat ze me allemaal te westers, te bloot en te anders vinden? Is het misschien mijn arrogantie? Kijk ik deze mannen zelf nooit aan, terwijl ze eigenlijk best allemaal vriendelijk naar me willen lachen. Of zeggen mannen, die eruit zien zoals hij, gewoon nooit ‘hi’ tegen een onbekende vrouw, hoe vriendelijk die laatste ook tegen ze doet?

Een simpel hi

Het gebeurde en ik dacht meteen; ‘hé, dat is nog nooit gebeurd.’ Alsof het eigenlijk niet doodnormaal was om elkaar te begroeten. Op die boot, bij die speeltuin, waar onze kinderen samen wiebelden op een halve maan, die dienst deed als wip. Maar dat was het dus niet. Abnormaal zelfs. Nog nooit eerder gebeurd. Misschien dat het daarom zo goed voelde. Misschien dat ik daarom op mijn allervriendelijkst terug lachte en dacht dat als we in Nederland nu allemaal wat vaker vriendelijk naar elkaar lachen, dat de verharding misschien wat verzacht. Dat een simpel ‘hi’ al goed kan voelen. Geruststellend zelfs. Al lag dat laatste meer aan mij dan aan hem.’

Verstoppen dat scheerapparaat! Mannen met gezichtshaar zijn succesvoller.

Reageer op artikel:
Hij zei ‘hi’ tegen me, z’n vrouw droeg een gewaad dat alleen haar ogen vrijhield
Sluiten