Gina Koninkx
Gina Koninkx | LinkedIn Mind 28 sep 2019

Lia: “Het is soms best lastig als je drie, vier of zes jaar bent en zoveel ziet en voelt, wat je niet altijd genoeg begrijpt”

Samen met haar vrouw voedt columnist Lia drie gevoelige, nieuwsgierige en iets te slimme kinderen van 6, 5 en 3 jaar op. Door haar full time job als verpleegkundig specialist GGZ lijkt ze naar eigen zeggen soms op de ‘man die op zondag het vlees snijdt’. Haar missie? Laten zien hoe verschillend we allemaal hetzelfde zijn. Je vindt haar ook op haar eigen blog.

Column: kleine wereldverbeteraars

Het is alweer even geleden dan ik voor het eerst schreef over ons hoogbegaafde gezin. Vooral over de moeilijkheden en de frustraties die erbij komen kijken, voor de kinderen en voor ons in de opvoeding. Want het is soms best lastig als je drie, vier of zes jaar bent en zoveel ziet en voelt, wat je niet altijd genoeg begrijpt. Maar dankzij onze bijdehante musketiers maken we natuurlijk ook hele mooie dingen mee.

Naast slimmigheid is er namelijk nog zoveel meer wat hoort bij hoogbegaafdheid. Zoals een groot rechtvaardheidsgevoel. De verbazing van onze oudste als een klasgenootje heeft gelogen tegen de meester en daarmee wegkomt, bezorgt mij soms wat leedvermaak. Het is overigens niet zozeer het liegen dat ze verbazingwekkend vindt, alswel het feit dat de meester het klasgenootje gelooft en dat een ander kind daardoor, onterecht, van straf wordt voorzien. Overigens wil dit rechtvaardigheidsgevoel niet zeggen dat ze zelf nooit liegt, ze kan namelijk prima meten met twee maten.

Een betrokkenheid met het welzijn van de wereld is iets wat vaker bij hoogbegaafdheid en in ieder geval bij onze kinderen duidelijk terugkomt. Mijn vrouw is een paar dagen weg voor het werk. Onze oudste musketier mag dan in de ochtend zelfstandig één voor één onze honden uitlaten op het grasveld tegenover ons huis. Ze neemt dan netjes een zakje mee voor de mogelijke poep die de betreffende hond achter laat. Toen ze terug naar binnen kwam, vroeg ze een nieuw zakje voor de tweede hond, waarop ik vraag heeft Thomaz (hond nummer 1) gepoept net? Zegt ze: ‘Nee, maar er lagen wel vijf andere poepjes van mensen die niet hebben opgeruimd, dat mag niet en wij spelen daar, dus heb ik ze maar opgeruimd.’

Ze heeft het zelf niet door denk ik, maar ze maakt de wereld echt een stuk mooier door er gewoon te zijn. In ieder geval maakt ze onze buurt schoner, want naast poep opruimen gaat ze ook dagelijks afval van de straat verzamelen en in de betreffende prullenbakken gooien. Een goede gewoonte die haar kleinere zus en broer inmiddels ijverig ook over genomen hebben. Ze beginnen echt bij zichzelf, met een betere wereld.

Meer lezen van Lia? Lia: ‘Alle drie krijgen ze even ‘alleen-tijd’ met één van de mama’s – een zeldzaam goed in ons drukke gezin’

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Lia: “Het is soms best lastig als je drie, vier of zes jaar bent en zoveel ziet en voelt, wat je niet altijd genoeg begrijpt”
Sluiten