Ik ben geen slechte moeder

Thea Tijssen 22 dec 2017 Mind

Ik had laatst zo’n dag waarop alles fout ging. Waarop je denkt: ben ik dit? Doe ik zo? En je jezelf daar meteen voor schaamt. En bijna om haat. En een slechte moeder voelt. Maar het is dan al gebeurd en je kunt de tijd niet meer terugdraaien. Je kunt jezelf wél gek maken met schuldgevoelens en (rare) gedachtes.

Maar goed, die dag dus. Ik had die nacht van 4.00 tot 5.45 uur wakker gelegen (geen idee waarom) en kwam dus nogal chagrijnig uit mijn bed. Die ochtend moest alles gehaast (want het hele gezin had zich bijna verslapen door míjn korte nacht) en de kinderen luisterden vervolgens totaal niet. Terwijl mijn man op tijd weg moest, dus aan hem had ik ook niet zoveel.

Geduld verliezen

De kinderen vlogen elkaar continu in de haren, gingen rennen, schreeuwen, huilen… Kortom: alles waarvan je wil dat ze het níet doen – en al helemaal niet in de ochtendspits – deden ze juist wel. En toen gebeurde het. Ik verloor mijn geduld (en als er nou iets is wat je moet bewaren in zo’n situatie is het… juist: je geduld. Maar dat was dus al een verloren zaak).
En ik weet niet hoe het met jullie zit, als jullie je geduld verliezen, maar ik ga dan harder praten schreeuwen, omdat ik wanhopig word en niet meer weet hoe ik m’n kinderen aan moet pakken. En als ik het dan écht niet meer weet, bestaat er zelfs een kans dat ik moet huilen. Ja. I know. Hoe erg. Ik schaam me daar ook diep voor.

LEES OOK: Huilende moeder smeekt: oordeel niet zo hard

Ik kan het niet goed doen. Alles wat ik doe, gaat fout

Verschrikkelijke moeder

Maar goed. Ik was toen dus ook verdrietig omdat ik er doorheen zat. Er klaar mee was. Ik dacht dingen als: ik kan dit moederschapsgebeuren niet meer aan. Ik ben een verschrikkelijke moeder. Ik kan het niet goed doen. Alles wat ik doe, gaat fout. Het is allemaal stom. En ik ben er slecht in.

Was dat dramatisch en theatraal? Ja.

Was het ook de waarheid? Waarschijnlijk niet.

Als ik geen mobieltje had gehad, zou ik vast veel meer tijd voor mijn kinderen hebben

Maar op dat moment voelde het als de waarheid. Ik voelde me alsof ik een slechte moeder was en ik had een lange lijst met redenen om dit te beargumenteren:

– Het is slecht om te huilen waar je kinderen bij zijn (om een non-reden althans). Dat kan niet goed zijn voor hun psychische gesteldheid.
– Ik had al zo’n 43 keer geschreeuwd tegen m’n kinderen omdat ze niet wilden luisteren.
– Ik wist niet hoe vaak ik nog ‘laat je broertje met rust’ en ‘er wordt hier niet geslagen’ moest zeggen voordat ik het zou opgeven en ze elkaar zou laten afranselen.
– Mijn kinderen hebben laatst de hele middag tv gekeken, zodat ik lekker door kon werken.
– Mijn kinderen zitten te vaak op de iPad.
– Mijn kinderen gaan vaak te laat naar bed.
– Mijn kinderen eten niet elke dag genoeg groenten.
– Ik weet niet hoe ik ervoor moet zorgen dat mijn kinderen luisteren (zonder te dreigen met straffen – die ik dan vervolgens niet uitvoer).
– Ik zit soms zoveel op mijn telefoon, dat ik denk: als ik geen mobieltje had gehad, zou ik veel meer tijd voor mijn kinderen hebben.

LEES OOK: Waarom offline leven de nieuwe luxe is…

En de lijst gaat nog verder.
Die ochtend was ik er van overtuigd dat ik ‘s werelds slechtste moeder ooit was.
Maar die avond, toen ik de zooi van die dag opruimde, had ik een helder moment.
Ik ben geen slechte ouder.
Ik ben normaal.

Andere moeders

Toen ik stopte mezelf te pijnigen met wat ik allemaal fout had gedaan, herinnerde ik me ineens blogs van anderen, verhalen die ik had gehoord van vrienden en artikelen die ik had gelezen. En ik herinnerde me:

– Andere moeders schreeuwen soms tegen hun kinderen.
– Andere moeders kunnen niet slapen omdat hun schuldgevoel ze wakker houdt.
– Andere moeders geven hun kind cornflakes als avondeten en hebben daar geen problemen mee.
– Andere moeders hebben vieze badkamers en plakkerige keukenvloeren.
– Andere moeders sluiten zichzelf op in de kelderkast om even alleen te zijn.
– Andere moeders kunnen niets leuks bedenken om te doen met hun peuter.
– Andere moeders hopen dat hun zoon weer gaat slapen als hij wakker wordt om 4.30 uur.
– Andere moeders zijn ervan overtuigd dat ze hun kinderen verpesten.

Als al deze moeders – vrienden en onbekenden – het ook weleens moeilijk hebben, dan betekent dat dat ik hier niet alleen in sta.
En als we allemaal dezelfde moeilijkheden hebben, dan…
Ben ik dus geen slechte moeder.
Ik ben vrij gemiddeld.
Gelukkig maar.
Pfiew, dat is er uit.

Over het algemeen ben ik heel happy als moeder en met mijn kinderen. Net als de moeders op deze foto’s die de schoonheid van het ‘normale’ moederschap laten zien.

Reageer op artikel:
Ik ben geen slechte moeder
Sluiten