Ik doe toch niet wat je zegt

Phileine schrijft: Lieve mevrouw

Persoonlijk

Phileine heeft een ‘ontmoeting’ die alles weer even in perspectief plaatst. En de rest van haar dag doet veranderen.

Lieve mevrouw,

Met achter mijn rug een slechte nacht gevuld met bezoekjes van mijn jongste dochter moest ik mezelf vanmorgen om 10.00 uur nog steeds opstarten. Het leek niet te lukken. Mijn lijf voelde zwaar (dat was het ook) en mijn hoofd niet minder. Ik was alleen met mijn dochter en die had het idee opgevat om deze dag uit te kiezen voor een immens hangerig ‘ik doe toch niet wat je zegt’ humeurtje. Om half elf keek ik naar de klok in de hoop dat die mij zou vertellen dat het alweer bijna bedtijd was.

Veel uren

De klok vertelde anders. De dag was net begonnen en er lagen nog heel veel uren voor mij om gevuld te worden met wat ik ook maar kon bedenken. Een luxe, dat weet ik. Dat besef kwam echter op dat tijdstip nog niet bij me binnen. Ik zette de 3-jarige opstandige in de auto en we reden naar de cadeau winkel. Iets moois uitkiezen voor een jarig vriendinnetje. Net op het moment dat ik zuchtend voor de twaalfde keer een speelgoedje uit de handen van mijn kleine eigenwijs vis valt mijn oog op u.

Verhaal

Althans, op uw hoofd. Uw haarloze hoofd. U bent een prachtige vrouw, dat is duidelijk te zien. Een verzorgd uiterlijk en een huid die met mooie lijnen vertelt dat u de vijftig gepasseerd bent. Uw ogen vertellen een verhaal. Een krachtig en positief verhaal. Een verhaal dat vandaag loodrecht tegenover het verhaal staat dat mijn ogen vertellen. Een verhaal vol vechtlust en levenszin. Een verhaal van overwinning.

Koffietijd

We knikken naar elkaar en in mijn hoofd komen vragen op die ik u zou willen stellen. In gedachten gaan we samen een koffie drinken en vertel ik u hoeveel respect ik heb voor uw uitstraling. Gelijk vertel ik hoe zeer ik mij schaam voor het feit dat mijn uitstraling die dag zo veel minder levenslustig is. En waarom? Omdat ik een nachtje slechter heb geslapen. Omdat ik een kleine stoute lieveling met me mee heb. Omdat ik de dag zo lang vind duren… We gaan geen koffie drinken. In het echte leven zet ik die stap niet. De gedachten en de schaamte zijn echter levensecht.

Plezier

U draait zich om en loopt met een prachtige glimlach verder door de winkel. Mijn kleine moppie heeft het dertiende speelgoedje in haar handen. Ik lach erom, geef haar een dikke knuffel en zeg haar dat ze een geweldig cadeau heeft uitgekozen voor haar vriendinnetje. Zingend rijden we terug naar huis en de middag vullen we met kleuren en buiten spelen. Samen. En dan doen we samen een dutje. Uitgeslapen en vol goede zin vullen we de rest van de dag met plezier. Oprecht plezier. En dat allemaal omdat u mij weer even met beide benen op de grond zette. Ik hoop dat ik u nog eens tegen kom. Dan bied ik u alsnog die koffie aan en bedank ik u voor die ene verhelderende minuut.

Lieve groet,

Phileine

Meer leuke content? Like ons op Facebook