‘Ik stond er bij en ik keek ernaar’

Phileine kijkt naar het nieuws en klimt direct in de pen om haar oude vriend te schrijven…

Dag lieve Leo,

Ik weet het, ik heb je lang niet geschreven. Het is echt geen geval van ‘uit het oog uit het hart’ want ik denk vaak genoeg aan je. Maar de laatste twee weken werd dat wel weer een beetje heftiger. Je oom was in het nieuws.
Die ene knappe oom waar ik dierbare herinneringen aan heb. Die ene oom die zo mooi op die foto staat bij ons in de hal. Je weet wel, die populaire oom die iedereen lijkt te kennen…

Oom is niet meer

Hij is niet meer. Oom is dood en de wereld lijkt te rouwen. En dat snap ik heel goed. Zijn dood was een onverwachte, een onwenselijke en vooral een oneerlijke dood. De een zijn dood de ander zijn brood hoor ik mensen wel eens zeggen en dat is in het geval van jouw oom absoluut waar. Maar ook in het geval van jouw neven en nichten. En in het geval van je grootouders en je tantes. En zelfs in het geval van jouw verre familie waarvan je niet eens zou zeggen dat het familie is.

Want het lijkt een soort trend te zijn geworden; dat met die dood en dat brood. Er staan ineens bedragen op jouw hoofd en op de hoofden van je familie. Er zijn mensen die ineens geen normale bruine boterham meer eten, maar elke dag ontbijten met eieren met spek. Op bed gebracht. Met een glas champagne.

…voor een nieuwe profielfoto

Zij laten zich namelijk ruim betalen om een oogje dicht te knijpen. Zij openen een poortje in de nacht om de meest onmenselijke mensen een nieuwe profielfoto te gunnen. Zij geven meer om die eieren met spek, dan om jouw mooie kop en het geweldige leven dat je leidt.

Jij bent de dans tot nu toe nog ontsprongen en ik heb het vermoeden dat door de dood van jouw oom, jouw leven weer wat beter beschermd is. Want weet je: doordat de moordenaar van jouw oom zichzelf wereldwijd belachelijk heeft gemaakt, hebben mensen hun ogen weer open. Er is een tegentrend ontstaan; de sneue mensen die zichzelf jagers noemen worden op een podium gezet. Een podium van afkeer. De foto’s waarop zij trots achter of op hun slachtoffers zitten worden wereldwijd gedeeld. En daarmee krijgen deze mensen een grote anti-fanclub.

‘k stond er bij en ik keek ernaar

En ik hoop dat het effect heeft. Niet alleen op de laffe moordenaars, maar ook op mensen zoals ik. Mensen die erbij staan en ernaar kijken. Mensen die zelf niet op leeuwen jagen, maar die wel een keus hebben.

De keus om met respect om te gaan met de wereld om ons heen.

Want net als jij hou ik van een stukje vlees, maar de manier waarop dat stukje vlees soms in de supermarkt belandt is er ook niet één om trots met de wereld te delen. Met dat in mijn achterhoofd zal ik nog beter kijken waar mijn vlees vandaan komt. En ik ga weer wat bewuster die vleesvrije dag inbouwen.

Lieve Leo, lieve, mooie, grote leeuw, ik wens je nog een heel lang leven in vrijheid in die prachtige vallei waar best wel eens gejaagd mag worden, maar dan alleen door échte jagers zoals jij.

Liefs,

Phileine

Reageren op Phileine’s brief? Dat kan op onze Facebook!

Lees ook: Phileine kijkt de dood aan van heel dichtbij en ervaart zo veel emoties dat er een indrukwekkende brief uitrolt. Een brief aan de dood… >

Reageer op artikel:
‘Ik stond er bij en ik keek ernaar’
Sluiten