‘Ik weet dat je gelijk hebt, maar ga toch even lekker een potje zitten druilen’

Phileine schrijft: 'Lieve mam'

Persoonlijk

Phileine schrijft iedere week een brief, aan mensen (bekend of niet), dieren en dingen. Afgelopen week werd het Phileine allemaal even te veel. Met drie kinderen, baby op komst en de zoektocht naar een nieuws huis heeft Phileine veel aan haar hoofd. Gelukkig staat er iemand altijd voor haar klaar…

Lieve mam,

Ik heb stress.
Ik heb stress en jij bent mijn moeder.
Met een baby in mijn buik, drie kinderen om me heen en een computer die overuren maakt op Funda, zit ik in jouw keuken te mopperen.

Alsof het niks is

Twee weken logeren we met z’n vijf en een half onder jouw en papa’s dak. Alsof het niks is draai jij extra wassen, kook je extra eten en lees je voor alsof je daar nooit mee gestopt bent. Intussen zoeken mijn lief en ik naar een huis waarin wij ons gezin kunnen huisvesten als we weer in de buurt gaan wonen.

En dat is niet makkelijk. Natuurlijk hadden we er rekening mee gehouden dat we concessies zouden moeten doen maar dat we zo veel huizen van binnen en van buiten zouden zien zonder handtekening te zetten, is een kleine tegenvaller.
En dus heb ik stress.
En dus ben ik de minder leuke versie van mezelf.
En dus ben ik zo blij dat ik bij jou ben.

Jij kent mijn nagels als ze niet geschrobd zijn

Want jij kent me. Jij kent mijn haar als het niet gekamd is. Jij kent mijn ogen als ze vermoeid door mijn glazen staren. Jij kent mijn nagels als ze niet geschrobd zijn.
Ik zit aan de keukentafel en heb een gesprek met de zesde makelaar van de dag. Wij hebben een bod op een prachtig droomhuis gedaan en weten dat er kapers op de kust zijn.

De makelaar vertelt me dat hij zijn best heeft gedaan maar dat het bod van de andere partij substantieel hoger was. Hoger dan ons laatste bod willen wij absoluut niet gaan dus in mijn hoofd gooi ik de dromen van onze kinderen die door die prachtige tuin rennen in de prullenbak.
Ik had mezelf al zien wakker worden daar.
Ik had al kinderfeestjes opgetuigd.
Ik had zelfs al bezorgd wakker gelegen als de oudste onderweg was van de kroeg naar huis. Ze is nu zeven, dus je snapt dat ik mijn toekomst al had toevertrouwd aan deze woning…

Met hormonale snik hang ik op

Ik slik even. Ik bedank de makelaar en leg met een hormonale snik de telefoon weg.
‘Jammer,’ zeg jij, ‘maar lieverd, er komt echt iets mooist voorbij’.
Ik weet dat je gelijk hebt, maar ga toch even lekker een potje zitten druilen.
Mijn zoon komt voorbij rennen met in zijn kielzog zijn twee grote zussen. Gierend van de lach proberen ze elkaar te pakken. Ik realiseer me dat ik me met dit stel en hun vader overal thuis kan voelen. Waar we ook uiteindelijk terecht komen. Nieuwe energie stroomt mijn lijf in en ik spring met verse moed opnieuw in de wereld die Funda heet. Ik zie meteen weer nieuwe kansen en bel de ene na de andere makelaar.

Jij kijkt me aan.
‘Zeg eens ham met je mond open,’ zeg je bloedserieus.
Ik probeer het en natuurlijk komt er een belachelijke kreet uit mijn keel. Jij schiet in de lach. Nee, je valt bijna van de stoel en giert het uit.
Ik kan niet achter blijven.
Als de tranen over mijn wangen naar beneden rollen vertel je me dat dit je beste truc is voor als je het even niet meer ziet zitten.

We kijken elkaar aan…

Een half uur later komt mijn liefde binnen. Ook hij heeft een pittige dag achter de rug. Ik zie de vermoeidheid in zijn ogen en hij ploft bij ons aan tafel.
‘Pfffff, wat een dag,’ zucht hij ons toe.
Wij kijken elkaar aan en ik stel hem de hamvraag…
En ik ben jou voor eeuwig dankbaar voor deze truc.

Dag lieve mam,

Kusje Phileine.

Wil je reageren op de brief van Phileine? Dat kan via Facebook!>

Onze verpakking is anders maar van binnen hebben we vast veel dezelfde vragen en bedenkingen. We delen dezelfde wereldbol en ademen dezelfde lucht. En toch ben ik sinds kort bang voor jou
Lees hier de vorige ontroerende brief van Phileine>

Meer leuke content? Like ons op Facebook