‘Ik zal je nooit vergeten, vergeven voorlopig ook nog niet’

Phileine schrijft: 'Aan jou...'

Persoonlijk

Phileine schrijft iedere week een brief, aan mensen (bekend of niet), dieren en dingen. Haar verhaal van deze week is hartverscheurend en tegelijkertijd zo herkenbaar. Voor jou ook?

Aan jou,

Als jij er niet was geweest was alles anders, was alles nog normaal, was alles gewoon zoals het hoort te zijn.

Maar jij was er. Jij was er en je bent er altijd. Altijd. Je naam zit al in het woord verstopt.

Ik nam je voor lief

Je bent zo ontzettend nietszeggend, zo klein, zo waardeloos. Ik neem je altijd voor lief. Ik nam je altijd voor lief, maar nu weet ik dat jij de machtigste speler bent op het veld. Nu weet ik dat jij alle geheimen van leven en dood in handen hebt.
Nu weet ik pas hoe belangrijk je bent.

Jij veranderde zomaar de levens van zo veel mensen. In je eentje. Zo klein als je bent raakte je mensen diep in hun hart, diep in hun ziel. Je liet tranen vloeien, je liet woede uitbarsten, je liet levens volledig instorten.

Ze zou vanavond pannenkoeken bakken

Toen jij er nog niet was, was zij gelukkig. Ze was lachend op de fiets onderweg naar de kleuterschool. Vanmiddag lekker samen met haar meissie naar het park. Ze zou vanavond pannenkoeken bakken.

Ineens was jij daar. Eén uit duizenden. Totaal onopvallend en toch veranderde jij alles. En nu staat de wereld stil. Althans, voor sommigen staat de wereld stil. Niet voor jou. Jij rent weer door, zoals je altijd doet. Op weg naar je volgende ‘verrassing’.

Ik moet je koesteren

En ik heb veel geleerd vandaag. Over jou en over mezelf.
Ik moet je niet voor lief nemen.
Ik moet je koesteren, elke keer weer.
Ik moet respect voor je hebben.
Ik moet je optimaal benutten.
Het beste uit je halen en jou het beste van mij geven.

Nooit meer zal ik je zomaar negeren. Nooit meer zal ik doen alsof je niet belangrijk bent. Nooit meer zal zij terugkomen.
Ik zal je nooit vergeten, vergeven voorlopig ook nog niet. Al deed jij ook maar gewoon je ding.

Je bent maar een seconde, zo ontzettend klein. Maar jij veranderde alles. Je sloot haar ogen en je opende de mijne.

Phileine

Wil je reageren op de column van Phileine? Dat kan op Facebook

Lees ook haar column van vorige week: ‘Op een manier die eruit ziet als kinderspel geef jij ieder kind het gevoel speciaal te zijn’