‘Ik zie geen reden om jou te haten. Ik wil nooit jouw vijand zijn’

Phileine schrijft brieven, aan mensen of types of een groep. Dit keer schrijft ze aan een vreemde vriend.

Dag vreemdeling,

Wie ben je?
Wat denk je?
Wat zie je en wat hoor je?

Duizend vragen in mijn hoofd om jou te leren begrijpen. Om jouw woorden te verstaan en jouw gedachten te kunnen denken.

Je draagt een andere kleur

Je bent anders dan ik. Je spreekt een andere taal. Je draagt een andere kleur en je gelooft een andere gedachte dan ik.
Jouw normen en waarden zijn voor mij onbekend. Mijn normen en waarden heb jij nooit geleerd.

We zijn elkaars vreemden maar de wereld om ons heen is dezelfde. Die wereld die zo onnoemelijk mooi is. En die wereld die zo angstaanjagend kil is. Die wereld waar vreemden elkaar haten. Waar vreemden geen respect meer hebben voor elkaar. Waar vreemden vijanden zijn.

Ontvreemden

Zullen wij elkaar ontvreemden?
Zullen wij voorzichtig aan een vriendschap beginnen?
Een vriendschap voor vreemden.
Niet omdat wij nieuwe vrienden nodig hebben maar omdat ik respect heb voor jouw manier van leven. Omdat ik geen reden zie om jou te haten. Omdat ik nooit jouw vijand wil zijn. Omdat we dan de wereld misschien een beetje minder kil kunnen maken samen. Geen vreemden meer maar vriemden.

En of we uiteindelijk ook echte vrienden worden zien we wel als we elkaar ooit tegen komen. Dan luister ik naar al jouw woorden en dan denk jij mijn gedachten.

Dag lieve vriemd, het ga je goed.

Phileine

Lees ook: ‘Ik maak het uit. Neem de tijd om je spullen bij elkaar te zoeken’ >

Reageer op artikel:
‘Ik zie geen reden om jou te haten. Ik wil nooit jouw vijand zijn’
Sluiten