Columnist Pamela: “We gaven het meisje in mijn buik een naam en vormden ons een beeld van het leven met onze dochter”

Onze columnist Pamela (27 jaar) is getrouwd met haar Bulgaarse man Samuil (28 jaar) en moeder van hun acht maanden oude baby Joël. Sinds 2017 wonen ze samen in Ruse, Bulgarije, waar Sam vandaan komt. Deze week vertelt ze in haar column over de verwarring over het geslacht van hun baby.

Column: Hoe ons meisje een jongetje bleek te zijn

In verwachting van een meisje

Een verrassing, dat leek me leuk. Pas tijdens de bevalling zouden we zien of we een jongetje of meisje kregen. Sam leek het juist geweldig al tijdens de zwangerschap te kunnen delen wat het zou worden met de mensen om ons heen. Het compromis was dat wij het zouden weten, maar dat het een verrassing zou blijven voor anderen.

Sam en ik hadden beiden het voorgevoel dat we een jongetje verwachtten. Tijdens een consultatie vertelde de gynaecoloog echter dat het een meisje was en de daarop volgende maandelijkse echo’s bevestigden dit. We moesten even wennen, maar waren al snel dolblij. We gaven het meisje in mijn buik een naam en vormden ons een beeld van het leven met onze dochter.

Of toch een jongen?

Tijdens de vijfde maand zwangerschap konden we in Nederland de 20-weken echo laten uitvoeren. Bij binnenkomst waren we blij verrast. In Bulgarije was tijdens de echo’s het beeldscherm niet binnen ons zicht, maar hier besloeg het scherm de hele muur.

Vol enthousiasme gingen we zitten en kregen we ons kindje in beeld. We staarden naar de baby op de muur, keken elkaar aan en wierpen opnieuw een blik op het scherm. Voorzichtig vroegen we: ‘Zien we het goed..?’ ‘Jazeker.’ Zei de verloskundige. ‘Gefeliciteerd, jullie krijgen een jongetje! Heel duidelijk, zelfs de jukbeenderen zijn mannelijk.’ We kregen een foto van het bewijs mee.

Verrassing

Op de fiets naar huis lieten we het nieuws bezinken. We vonden het super, een zoon, maar het was een vreemd proces te realiseren dat ons meisje een jongetje was. Terug in Bulgarije vertelden we het verhaal aan onze gynaecoloog. Hij keek eens goed, maar bleef ervan overtuigd dat het een meisje was.

Wij wisten inmiddels niet meer wat we moesten denken. Ik verwachtte een jongen, Sam een meisje. Uiteindelijk bleef het geslacht dus een verrassing tot de geboorte. Toen Joël geboren werd was het een vrolijke boel in de verloskamer. Het meisje bleek toch echt een jongetje te zijn!

LEES OOK: Columnist Pamela: “Complimenten over wat een modelbaby Joël is neem ik grinnikend in ontvangst”

Omgekeerde ervaring

Vorige week is mijn schoonzusje bevallen. Zij ging tot acht maanden zwangerschap naar een gynaecoloog die haar vertelde dat ze een jongetje verwachtte. Ze kreeg een foto van het bewijs mee.

De laatste maand van haar zwangerschap ging ze naar de gynaecoloog die mijn hele zwangerschap dacht dat Joël een meisje was. Deze zelfde gynaecoloog keek naar de baby en zei ‘Dat is geen jongetje, maar een meisje’. Ja hoor, dachten we, laat maar praten. Mijn schoonbroer kreeg zelfs bijna ruzie met de gynaecoloog en maakte hem duidelijk dat ze echt wel een jongetje verwachtten. Tot de bevalling, want dit jongetje bleek inderdaad een meisje te zijn!

Reageer op artikel:
Columnist Pamela: “We gaven het meisje in mijn buik een naam en vormden ons een beeld van het leven met onze dochter”
Sluiten