Interview: ‘Toen ik stopte met borstvoeding, belandde mijn zoon op de intensive care’

Persoonlijk

De eeuwige discussie over borst- of flesvoeding is still going strong. Sanne (31) gaf haar zoontje Coen (nu 1,5) meteen na de geboorte borstvoeding. Na drie maanden stapte ze over op flesvoeding. Wat ze niet wist is dat haar zoontje hier niet goed op reageerde en belangrijke anti-stoffen miste. Coen is een uitzondering, maar toch wil ze haar verhaal doen om andere moeders bewust te maken.

Sanne: ‘Toen ik beviel van Coen wist ik meteen dat ik borstvoeding wilde geven. Het werd me ook door verschillende medici aangeraden om dat zeker zes maanden lang te doen, omdat je baby zo allerlei belangrijke stoffen binnenkrijgt. Ik had het geluk dat het allemaal soepel verliep. Totdat ik na drie maanden merkte dat de korte nachten en het kolven niet samengingen met mijn werk, en ik besloot over te stappen op flesvoeding. In mijn omgeving waren immers genoeg gezonde baby’s die prima gingen op flesvoeding. Wat kon er misgaan, dacht ik.’

Intensive care

‘Dat Coen niet goed reageerde op flesvoeding, zag ik alleen niet. Hij was, toen hij een paar weken oud was, wel al vaak ziek, maar ik zag daar geen enkel gevaar in. Hij had bijvoorbeeld last van zijn luchtwegen en was vaak verkouden. Dat dit altijd weer snel over ging, zorgde ervoor dat er geen belletje ging rinkelen. Ook bij de verschillende huisartsen die we hier keer op keer voor bezochten niet. Ik gaf hem een tot twee keer per dag flesvoeding, naast de borstvoeding die ik aan het afbouwen was. Maar na twee weken eindigde hij op de intensive care.’

Coen leek een gezonde jongen. Niets was minder waar

‘Omdat ik na twaalf weken de borstvoeding niet meer met mijn werk kon combineren, heb ik op aanraden van een lactatiekundige de borstvoeding afgebouwd en ben ik half om half gaan voeden. Na bijna twee weken merkte ik dat Coen slecht dronk, en dat hij steeds benauwd was. Aan zijn gewicht was niks aan te merken, het was een jongen van 7,5 kilo. Van de huisarts kregen we een verwijzing naar een kinderarts, waar we Coen een nachtje ter observatie achter moesten laten.’

Met gillende sirenes

‘De daarop volgende vijf dagen ging het steeds slechter met hem. Eerst kreeg hij een sonde, daarna ook nog zuurstof. Dit laatste werd steeds meer, totdat ze in het ziekenhuis waar we waren, niet meer zuurstof konden geven. De artsen constateerden het RS-virus, een luchtwegeninfectie, dat was overgeslagen naar een onderste luchtweginfectie. Na een bloedtest bleek dat het heel slecht ging met Coen. Omdat er geen IC in dat ziekenhuis was, maar hij meer zuurstof nodig had, werd Coen met gillende sirenes overgebracht naar het VU Medisch Centrum.’

Overgeleverd aan machines

‘In het VU wilde de artsen Coen direct aan de beademing leggen, maar konden hier uiteindelijk nog 24 uur mee wachten. Niet aan zo’n zuurstofsnorretje of de optiflow, zuurstoftoediening zonder narcose, maar onder narcose aan de volledige beademing. Ik was zonder mijn man gegaan, en de artsen vertelden mij dat ik hem moest bellen. Zo slecht was Coen eraan toe. Ik zat al zes dagen met mijn zoon in het ziekenhuis, praktisch zonder een nacht geslapen te hebben. Op waren we. Het idee dat we overgeleverd waren aan de machines die ons kind in leven hielden was vreselijk slopend.’

Een nieuwe IC-opname is ‘m bespaard gebleven. Misschien wel dankzij borstvoeding

‘Voor RS bestaat geen medicatie. Tussen de behandelingen door bleef ik moedermelk kolven, omdat daar antistoffen in zitten die het RS-virus terugdringen. Verder moest hij zelf tegen het virus vechten. In totaal heeft Coen vier weken in het ziekenhuis gelegen, waarvan tien dagen op de IC en zes aan de beademing. Hij moest thuis volledig afkicken van de medicatie waar hij strak van stond. Helaas konden we niet lang van zijn thuiskomst genieten, want er volgden weer vier korte ziekenhuisopnamen, doordat Coen RS-achtige symptomen bleef vertonen. Gelukkig is hem een nieuwe IC-opname bespaard gebleven. Misschien wel omdat ik Coen na de riskante ziekenhuisopname alle beetjes borstvoeding heb gegeven die ik in me had.’

Schuldig

‘Wel constateerden de artsen dat hij een tekort had aan de stoffen IGA, IGG en IGG3. De antistof IGA krijgen kindjes binnen door borstvoeding en kleine baby’s hebben dat nodig om niet ziek te worden. De meeste kinderen maken dit afweerstofje zelf aan, maar bij Coen was dit heel weinig. Toen ik stopte met borstvoeding, werd Coen al snel ziek door het gemis van dit stofje. Ik heb me lang schuldig gevoeld dat ik gestopt ben met het geven van borstvoeding, al hebben de artsen nooit aangetoond dat het de reden is dat Coen zo ziek werd. Het idee dat ik mijn werk belangrijker vond dan borstvoeding geven vind ik nog steeds erg. Ik moet er niet aan denken wat er gebeurd zou zijn als Coen drie weken was geweest, in plaats van drie maanden.’

Denk er niet te makkelijk over

‘Coen is nu een gezonde jongen van anderhalf, al blijven zijn luchtwegen nog wel een zwakke plek. Wat borstvoeding betreft, vind ik dat je daar echt zelf voor moet kiezen. Net als ik deed. Massa’s kindjes worden blakend gezond met flesvoeding. Wel weet ik als geen ander dat er in elke slok moedermelk een bak afweerstoffen zitten die, puur in Coens geval, waarschijnlijk van levensbelang zijn. Daar kan je kindje ongemerkt een heleboel behoefte aan hebben, zonder dat je het weet. De keuze staat elke vrouw vrij, en het moet ook maar lukken, maar denk er alsjeblieft niet te makkelijk over.’

Wat is het RS-virus?

Volgens het RIVM is het RS-virus het meest voorkomende verkoudheidsvirus bij kinderen. RS-virus is een afkorting voor respiratoir syncytieel virus. Bijna alle kinderen krijgen in hun eerste levensjaar een infectie met dit virus. Het komt vooral in de winter voor en een eerste infectie op kinderleeftijd kan samengaan gaan met koorts, benauwdheid, longontsteking of bloedvergiftiging (sepsis). In het uitzonderlijke geval van Coen ging het mis, waarschijnlijk omdat hij geen antistoffen aanmaakte die blijkbaar wel in die borstvoeding zaten. Daar vindt Sanne het toch belangrijk om haar verhaal te vertellen.

OPROEP!

Heb jij ook een mooi, inspirerend, heftig of ontroerend verhaal? Iets dat je met andere vrouwen wilt delen? We zijn op zoek naar verhalen van vrouwen, voor vrouwen. Zoals die van Mariëtte. Heb je iets waarover je geïnterviewd wilt worden? Dan mag je mailen naar [email protected] en krijg je snel antwoord.

Meer leuke content? Like ons op Facebook