Lotte trekt met zoontje (2,5) een jaar door Europa: ‘We gaan rijden en zien wel waar we komen’

Persoonlijk

In een camper stappen en een heel jaar door Europa trekken. Met je vriend en zoontje van 2,5. Klinkt als een gaaf idee, maar wedden dat er tig redenen zijn die je tegenhouden? Lotte Nap besloot haar hart te volgen en dit plan te verwezenlijken. Het huis staat in de verkoop en op 1 mei rijden ze weg. Voor Famme doet ze haar verhaal.

Van verhuizen naar een reis door Europa

‘Ik woon samen met mijn vriend Martijn en zoontje Moos in Rotterdam, middenin het centrum. Half januari kwamen we op het idee om te verhuizen. We houden allebei hartstikke van de natuur en wilden graag een huis met een tuin. Daar kwam het op neer. We waren een beetje aan het rondkijken en op zoek, toen mijn vriend opperde dat we ook gewoon een huis op wielen konden nemen. Zo ontstond het idee om gewoon weg te gaan, met een camper. Niet heel gebruikelijk als je op zoek bent naar een nieuwe woonplek natuurlijk, haha, maar het voelde eigenlijk meteen goed. Vanaf toen is allemaal heel snel gegaan: we hebben ons huis in de verkoop gezet, de camper geregeld, en als het goed is vertrekken we 1 mei.
We hebben totaal geen vaste planning en willen gewoon kijken hoe het gaat. We gaan met de flow. Het is ook maar Europa, mocht er iets zijn of vinden we het niks, dan gaan we gewoon weer terug. Juist die vrijheid maakt dat ik niet bang ben. We moeten niks, we zien het allemaal wel. We stappen in de camper en rijden gewoon weg.

Geen ‘ja maars’

We vinden het heel fijn om met elkaar te zijn, met z’n drietjes. We zien ook dat Moos hier het meest van geniet. Ik maak me verder geen zorgen om zijn ontwikkeling, een jaar weg voelt voor ons alle drie als een juiste beslissing. In mijn ogen is het gebruiken van de natuur als leerschool net zo goed als de kinderopvang, die me hier bijna een soort van wordt opgedragen. Natuurlijk is de kinderopvang goed voor de sociale ontwikkeling van je kind, maar Moos is al hartstikke sociaal. Door hem naar de opvang te sturen volg ik niet mijn hart. En dat vind ik zonde. We kunnen nu nog samen weg. Moos hoeft nog niet naar school, mijn vriend heeft zijn baan opgezegd en ik werk vanuit huis. De mogelijkheid is er, dus we hebben besloten niet te denken aan alle ‘ja maars’ en gewoon te gaan. Nu kan het nog.

De omgeving

In onze omgeving zijn er best wat mensen die het niet helemaal begrijpen. Ze vinden het supertof, maar zien te veel beren op de weg. Zelf zouden ze het nooit doen. ‘Maar hoe moet dat dan met je werk?’ ‘En hoe doe je dat dan als je terugkomt?’ ‘Waar gaan jullie precies heen dan?’ ‘Je hebt helemaal niks meer als je straks thuiskomt! Hoe moet dat dan?’ Terwijl wij gewoon zoiets hebben van: joh, we zien het wel. Je geeft alle vastigheid op, dat ís ook eng. Maar ik geloof dat je jezelf niet moet laten tegenhouden.

Voor ons voelt dit als de perfecte stap. Wij maken ons er eigenlijk helemaal niet druk om. Natuurlijk ben ik heel benieuwd naar hoe Moos het gaat vinden, maar ook hier maak ik me nog niet te druk om. We hebben bij het maken van deze keus gekeken naar ons drieën, we denken dat het voor ons allemaal goed is. Moos is ook iemand die het liefste buiten is en hij vindt het heerlijk om met ons samen te zijn, dus we gaan het gewoon proberen.

Carriere

We zien deze reis niet als een jaar vakantie. We willen leren van de mensen en de culturen, en gaan echt back to basic. Het is niet alsof we een jaar ergens op het strand gaan liggen, totaal niet.

Ook op carrieregebied voelt deze reis voor mij juist als een goede stap. Ik geef kookworkshops en coach vrouwen om intuïtief te eten, omdat ik weet dat dat in onze maatschappij nog weleens moeilijk kan zijn. Het is een soort tegenbeweging tegen de uiterlijke fitgirl-trend, die op veel vrouwen een verkeerde invloed heeft. Ik heb dit door de jaren heen zelf ontdekt en wil andere vrouwen helpen met mijn bedrijf. Tijdens de reis wil ik mooie mensen en initiatieven gaan opzoeken, zodat ik deze weer mee kan nemen in mijn bedrijf. Het verhaal achter de mens en het verhaal achter de maaltijd naar boven halen, dat is wat ik wil. Zo wordt het voor mij ook een jaar lang een leerschool.

We leven in een ontzettende prestatiemaatschappij: we moeten een goede moeder zijn, een goede vriendin en partner, we moeten een goede baan hebben en er ondertussen ook nog eens goed uitzien. We leggen de lat voor onszelf ontzettend hoog. Hier wil ik onderweg mee aan de slag. We trekken ons vanaf 1 mei letterlijk terug uit de maatschappij en cultuur waarin we leven. Even niet constant maar meer en beter, maar minder. We verkopen samen met ons huis ook erg veel spullen en willen eigenlijk alleen de dingen houden waar we echt iets aan hebben. Even ‘ont-spullen’ en verbinden met elkaar en de natuur. Dat is waar we op dit moment behoefte aan hebben.

De beslissing

Moos is te jong om mee te beslissen over de reis, maar we hadden deze keuze nooit gemaakt als we dachten dat hij er niets aan zou hebben. Het is ook niet zo van: Moos, dit gaan we doen en jij gaat maar mee. We hebben het er heel veel over thuis en zeggen het vaak tegen hem. Hij vindt campers supertof, het is echt een jongetje wat dat betreft, en hij vindt het fantastisch om buiten te zijn. Je weet natuurlijk nooit wat hij er echt zal van vinden, maar als hij het niks vindt dan gaan we gewoon weer terug.

Het enige wat ik soms moeilijk vind is dat Moos zo ver van zijn opa’s en oma’s zal zijn. Hij gaat hen zoveel minder zien, dat is wel een beetje pijnlijk. Aan de andere kant denk ik: het is maar een jaar. Dat moet geen reden zijn om ons tegen te laten houden. Er is namelijk altijd wel een reden om het niet te doen, en dat houdt je klein. Als je altijd maar denkt in beperkende gedachten, dan kun je nooit je hart volgen. Ik geloof in groots denken. Martijn en ik hebben allebei zo’n go with the flow instelling, wat dit mogelijk maakt.

Het doel

Wat we willen bereiken? Eigenlijk vooral weer die connectie met onszelf. In de maatschappij waarin wij nu leven word je in heel veel gevallen geleefd. We moeten werken, geld verdienen, vervolgens ons huis betalen, eten kopen, etc etc. We vergeten hierdoor vaak te voelen waar we echt blij van worden. En ook al weet je dit wel, dan word je alsnog vaak gestuurd. We willen weer echt gaan voelen en uitzoeken wat we nou precies willen. Terug naar de kern. Je hoofd leegmaken en weer voelen met je lijf. Terug naar de basisbehoefte en liefde delen.

We wilden een huis met een tuin en look at us now: we gebruiken Europa als tuin.

Lotte volgen? Dat kan hier.