Je grootste fan

De pepernoten liggen nog niet in de winkel of de discussie laait al weer op. ‘Zwarte’ piet of lieve pedro zoals Phileine hem liefkozend noemt. Tijd voor een brief.

Dag lieve Pedro,

Al mijn hele leven ben ik fan van je. Ik hou van je lieve stem. Ik ben dol op je mooie krullen en je zoete geur heeft me altijd gegrepen. Jouw warme handen hebben mij zo vaak getroost als ik stiekem weer eens bang was. En door jou heb ik geleerd wat delen is.

De dreigementen van mijn moeder

Jij leerde me liedjes, liet me dansen en je zorgde ervoor dat ik altijd mijn beste beentje voor zette. Want stel je voor dat jij eens zou horen dat ik me niet netjes had gedragen. Mijn moeder dreigde er wel eens mee dat ze jou zou inlichten.
Maar ook zonder haar woorden wilde ik dolgraag aardig zijn. Want dan wist ik zeker dat ik weer een knuffel, een snoepje of misschien zelfs een kadootje zou krijgen. In mijn ogen was je misschien wel één van mijn beste vrienden. En ik vond het helemaal niet erg om je te moeten delen want je had wel 100 broers, allemaal even lief.

Denk niet zwart-wit

En nu, ruim 30 jaar later is er iets veranderd. Mijn meiden zijn nog net zo dol op je als ik was maar er zijn ook mensen die anders tegen je aan kijken. Die vooral anders aan kijken tegen de traditie die jij vertegenwoordigt. Lieve Pedro, het is niet persoonlijk, iedereen vindt je lief. Maar omdat jij nou eenmaal heel zwart bent en die lieve Goedheiligman heel wit zijn er mensen die hierdoor terug denken aan tijden waarin de wereld oneerlijk verdeeld was. Aan tijden waarin niet ieder mens dezelfde rechten had. Aan tijden waarin niet ieder mens even veel waard was. En dat had helaas veel te vaak, zo niet altijd, te maken met de kleur en afkomst van die mensen.

‘Stuur jij ons alvast een foto van je nieuwe kleuren?’

Waardeloos

Gek genoeg is het nog niet veel beter. Er zijn nog steeds heel veel mensen die niet dezelfde rechten hebben als ik. Er zijn nog steeds heel veel mensen die behandeld worden alsof zij minder of zelfs niets waard zijn. Er zijn nog steeds heel veel mensen die zich beter voelen dan een ander. En helaas heeft dat nog altijd veel te vaak, zo niet altijd, te maken met de kleur en afkomst van die mensen.

Schminken?

Niemand wil de traditie van het heerlijke Sinterklaasfeest verstoren, niemand wil een einde maken aan die heerlijke dagen waarin zoveel kinderen gespannen voor de haard kruipen. Niemand wil jou weg hebben. Er zijn alleen mensen die willen vragen of jij af en toe eens een ander kleurtje wil aannemen. Een keertje geel. Een keertje rood. Gewoon omdat de mensen op de wereld ook allemaal andere kleurtjes hebben en omdat die allemaal evenveel waard zijn. Misschien kun je je eens schminken samen met een paar van je broers.

Kleine moeite, groot gebaar

Want lieve Pedro, als het voor jou een kleine moeite is, en voor mij slechts een kwestie van wennen en we kunnen ervoor zorgen dat hierdoor iedereen weer kan genieten van jullie feest dan gaan we dat toch gewoon doen?
Ik zag dat je de eerste pepernoten al vooruit hebt gestuurd dus we kunnen langzaam aan vast in de stemming komen. Stuur jij ons dan vast een foto van je nieuwe kleuren dan kunnen we zorgen dat we allemaal gewend zijn zodra jullie op 15 november in Gouda aankomen.

Ik kijk ernaar uit je weer te zien!

Liefs,

Phileine

Reageer op artikel:
Je grootste fan
Sluiten