Zo begon het schrijven voor columnist Joyce: ‘Ik ben altijd open geweest over mijn diagnose en schaam me er niet voor’

Columnist Joyce is moeder van Daley (2 jaar). Na een heftige bevalling en diagnose PTSS te hebben gekregen is zij begonnen met schrijven. Zij schrijft niet alleen over de dagelijkse struggles als moeder, maar ook over de mooie dingen die het met zich meebrengt. Want het moederschap is eenmaal een vak apart. Je kunt haar verhalen natuurlijk hier lezen op Famme, maar ook op Joyontheblog.nl.

Column: Zo begon het allemaal

Waar zal ik eens gaan beginnen? Het is een lang, ingewikkeld verhaal dus ik doe mijn best om het makkelijk te verwoorden. Mijn zwangerschap was als een roze wolk, het ging me maar al te goed af. Ik had nergens last van en voelde me kiplekker. Tijdens mijn zwangerschap riep ik nog dat ik vervloekt was, alles ging zo goed dat het wel heel gek zou zijn als het als een drama zou eindigen. Toch gebeurde dit tijdens mijn bevalling.

Ik kan je zeggen, mijn bevalling is er niet één voor in de boeken. Ik ben in totaal 23 uur bezig geweest, vanaf het moment dat mijn vliezen braken midden in de snackbar (Jep, heb ik weer) tot het moment suprême! Het patatje oorlog had overigens nooit mijn maag ontmoet, want de weeën kwamen al erg snel erachteraan. En niet in vlagen, maar als een storm dat over je heen raast. Ik was al gauw om de 4 a 5 minuten weeën aan het wegpersen, maar ontsluiting kwam er maar niet van. Ik had ook geen oog dicht gedaan dus je begrijpt natuurlijk wel hoe gesloopt ik was op het moment dat ik dan echt mocht persen. Ik had bewust in het ziekenhuis niet gekozen voor een ruggenprik – wat ik achteraf wel had moeten doen want dat had mij hele hoop ellende bespaard.

Uiteindelijk belandde ik met spoed op de operatiekamer en is mijn zoontje alleen op de wereld gekomen, samen met de artsen en verplegers. Ik lag in dromenland en mijn vriend moest op de gang wachten. Dit is achteraf toch best zwaar gevallen, en door alle ellende kreeg ik uiteindelijk de diagnose PTSS. In dit artikel kun je mijn bevallingsverhaal uitgebreid lezen.

De reden waarom ik ben begonnen met schrijven is omdat mijn psychiater mij adviseerde het van me af te gaan schrijven. Ze zei letterlijk: ‘Meid, ga lekker schrijven, dat lucht op!’ Dan kun je er natuurlijk voor kiezen om het in een dagboek te gaan doen, maar ik wil mijn verhaal, diagnose en behandeling graag delen met andere moeders.

Puur omdat de diagnose nogal kan binnenkomen en ik gemerkt heb dat er moeders zijn die het proberen weg te stoppen. Het is een soort taboe geworden, lijkt wel. Ik ben altijd open geweest over mijn diagnose en schaam me er niet voor.

Inmiddels ben ik na EMDR-therapie en een rondje psychiater volledig uitbehandeld en geniet ik volop van het moederschap.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Zo begon het schrijven voor columnist Joyce: ‘Ik ben altijd open geweest over mijn diagnose en schaam me er niet voor’
Sluiten