Ode aan de juffen op het kinderdagverblijf

Elke dag temidden van een dozijn gillende kinderen doorbrengen: kill me now

Kids

De dag doorbrengen temidden van een dozijn (of meer) baby’s en kinderen – inclusief luiers, driftbuien, gegil – voor veel mensen genoeg om voor altijd in de ziektewet te willen verdwijnen. Toch zijn er duizenden juffen die het elke dag doen.

Aan het eind van de dag haal ik vaak mijn driejarige dochter op van het kinderdagverblijf. Dat is heel leuk: ik ben blij haar weer te zien en zij doet of dat omgekeerd ook het geval is. Maar eerlijkheidshalve geef ik toe dat ik altijd bijzonder mijn best doe om vooral zo snel mogelijk het pand weer te verlaten.

Ik kan er niks aan doen, maar ik vind het kdv een ‘heftige’ plek. Als ik de deur uitloop, met dochter aan de hand, slaak ik altijd een lichte zucht van verlichting. Zo, weg. Dan realiseer ik me dat haar drie juffen daar de hele dag – wisselend tussen 7.00u en 19.00u – doorbrengen. Holy meck. Daarom bij deze een ode aan de juffen en leidsters op alle kinderdagverblijven. En laten we de BSO’s vooral niet uitvlakken!

1. Als je denkt dat een volledige dag met je eigen kinderen soms lang duurt…

Geef het maar toe: we hebben allemaal in het weekend wel eens zo’n moment dat we naar de klok kijken en denken ‘vier uur pas?’ En dan gaat het om een dag met alleen je eigen kinderen. Nee, dan de juffen op het kinderdagverblijf: die draaien minstens zulke lange dagen, zo niet langer.

2. Kinderen van een ander zijn nooit zo leuk – en vooral vermoeiender dan je eigen kinderen

En dan te bedenken dat deze juffen alleen maar te maken hebben met kinderen van een ander.

3. Wat te denken van poepluiers verschonen van kinderen die niet van jezelf zijn?

‘Ja, dat is echt mijn hobby!’ – said no one, ever.

4. Tijdens gesprekken komt de echte kunde naar boven

Ik was een tikkie verbaasd – gemeen, maar waar – na het eerste tien-minutengesprek met de juf van mijn dochter: het was echt niet alleen maar spelen en bezighouden, de juf kon best wel een scherpe analyse maken over zowel het karakter als de ontwikkeling van mijn kind.

5. Ze worden financieel niet per se overgewaardeerd

Als je het omrekent, vrees ik dat ons oppassende buurmeisje van 15 wellicht meer verdient dan juffie Marieke.

Lees ook: Dit is waarom ik mijn kinderen lachend naar het kinderdagverblijf breng

Meer leuke content? Like ons op Facebook