Kijkwijzer kind: 5 richtlijnen om te bepalen of je kind oud genoeg is voor een televisieprogramma of serie

Kids

Die vraag stellen een heleboel ouders van opgroeiende kinderen zich regelmatig. Is het beeld niet te heftig, wordt er gescholden, is het op enige andere manier niet pedagogisch verantwoord dat mijn kinderen blootgesteld worden aan wat ze op dit moment zitten te kijken of het videospelletje dat ze spelen? Deze vijf tips kun je gebruiken als kijkwijzer voor je kind.

Sommige kinderen reageren gevoeliger op bepaalde beelden dan andere kinderen, dat vooropgesteld. Er zijn beelden waarvan je als ouder denkt dat het prima is om naar te kijken, maar waar een kind onverwacht heftiger op reageert. Daar hoeft leeftijd niet per se een rol in te spelen, maar vooral de gevoeligheid van het kind in kwestie. Een kijkwijzer is daarom een handige leidraad.

Peppa Pig-rel

In het tijdperk van YouTube en Netflix kunnen kinderen – en wij – nagenoeg alles kijken wat we willen zien. Tel daarbij op dat er series zijn waarvan we denken dat ze compleet veilig zijn voor kinderen om te zien, maar waarvan andere, misschien iets sneller panikerende ouders menen dat het slecht is – zoals de commotie rondom Peppa Pig (gericht op o.a. de scene waarin Peppa bij de tandarts zit).

Tv-programma: do or don’t?

Kun je met middelbare schoolkinderen Game of Thrones kijken? Er zijn ouders die daar geen enkele moeite hebben, terwijl er hier en daar het nodige seksuele geweld in de serie voorkomt. En wat doe je dan als je tienjarige zoon wil meekijken, want z’n dertienjarige zusje mag het wel? En wat te denken van die talloze invloedrijke vloggers die alle kinderen kennen (en leuk vinden), maar waarvan de gemiddelde ouder geen idee heeft waar ‘ie het over heeft?

Zoals gezegd hangt veel af van het kind in kwestie, en of hij/zij er gevoelsmatig tegen bestand is. Dat kun je natuurlijk grotendeels als ouder vrij goed inschatten, maar je zal niet de eerste moeder zijn die zich daarin misrekent.

Kijkwijzer kind

De Kijkwijzer is niet voor niets in het leven geroepen. Dat wil niet zeggen dat het door hen gegeven leeftijdsadvies heilig is en je er niet van mag afwijken, maar als richtlijn is het een goede graadmeter voor of de beelden van deze film of serie in theorie wel of niet geschikt zijn voor het brein, en dus voor de ogen van je kind.

‘Godverdomme, ze zeggen f*ck’

Seks, geweld en scheldwoorden: dat zijn doorgaans de dingen waartegen we kinderen het liefst zo lang mogelijk beschermen. Ouders verschillen onderling vaak als het gaat om welke van de drie ze het ‘ergste’ vinden: zo zijn er ouders die er minder moeite mee hebben dat hun kinderen seksueel getinte beelden zien, maar koste wat kost willen voorkomen dat een kind ziet dat iemand doodgaat (niet letterlijk, natuurlijk). Andere ouders vinden overlijden juist bij het leven horen (seks trouwens ook), maar hebben er minder moeite mee als dat voorbij komt, maar nemen er aanstoot aan als er in een serie af en toe woorden als ‘fuck’ en ‘godverdomme’ voorbijkomen. Kortom: lastig.

Toch zijn er een paar zaken die overwegend als common sense in het achterhoofd gehouden kunnen worden bij het bepalen of je kind oud en ‘volwassen’ genoeg is om te zien wat hij of zij ziet.

1. Onderscheid tussen fantasie en werkelijkheid

Kinderen jonger dan ongeveer 7 jaar kunnen nog niet op consistente wijze onderscheid maken tussen fantasie en werkelijkheid. Daardoor kunnen ze nog niet goed begrijpen wat het betekent als je als ouder zegt dat het ‘niet echt’ is. Sommige kinderen hebben daar nog veel langer dan dat moeite mee.

2. Goed geheugen

Kinderen hebben een goed geheugen voor dingen die ze aangrijpen. Zo liet mijn moeder mij, een ‘normaal’, niet heel overgevoelig kind, als 14-jarige naar een film kijken – The Accused met Jodie Foster. Ik vermoed dat mijn moeder niet wist wat er komen ging, maar ik was er zeker een maand van de leg van. Het feit dat ik het nu nog weet, zegt genoeg.

3. Moet het echt?

Dat je kind er mee kan ‘omgaan’, betekent niet automatisch dat ‘ie dat ook per se zou moeten. Met andere woorden: moet het echt of kun je misschien toch subtiel nog een ander tv-programma opzetten?

4. Praten

Als je iets ziet waarvan je denkt dat het mogelijk verkeerd kan overkomen of impact heeft, praat erover. Niet alleen gewelddadigheid, maar ook wanneer een of andere puberale rapper rare teksten uitkraamt.

5. En nog meer praten

Praat (na) over wat je kinderen gezien hebben of waarom ze een bepaalde serie of een tv-programma zo grappig – of verdrietig, of eng, of wat dan ook – vinden. Belangrijk: stel open vragen, laat niet bij voorbaat merken dat jij het niets vindt. Natuurlijk kijk je niet altijd met je kind mee, maar je kunt ook ‘uit het niets’ ‘s avonds aan de eettafel aan je zoon vragen wat er nou zo leuk is aan Enzo Knol, bijvoorbeeld.

Scary Mommy