Hoe dit kinderboek mijn kijk op het opvoeden van mijn zoon veranderde

Persoonlijk

Jaar in jaar uit lees ik al dezelfde kinderboeken voor aan mijn jongens. En de beste kinderboekenschrijvers zijn er briljant in om mooie boodschappen op de perfecte manier voor kinderen te verpakken. Over vriendschap, verdriet, verandering. De belangrijke thema’s van het leven komen voorbij. Maar dit keer leerde ik een wijze les over het opvoeden van mijn zoon. Een ander kind dan de rest van ons gezin…

Een tijdje geleden woonde ik met mijn gezin een paar jaar in het buitenland. Het is daar dat ik de kinderboekenschrijfster Julia Donaldson ontdekte. Wie? Denk de Gruffalo en je bent er. Maar ze schreef tientallen prachtige kinderboeken die vooral in Engelstalige landen garant staan voor vele avonden (voor)leesplezier. Ik besloot een hele reeks van haar boeken in een pakket te kopen en zo kwam ik uit bij het kinderboek ‘Tyrannosaurus Drip’.

Mijn zoon opvoeden aan de hand van Tyrannosaurus Drip

In dit boek draait het allemaal om een kleine, schattige, groene dino die per ongeluk als ei in het nest van een T-rex moeder dino terecht komt. Samen met twee andere dino eieren komen ze er na de geboorte achter dat ‘Drip’ anders is dan zijn broertje en zusje. Hij houdt niet van vlees en niet van vechten en is lang niet zo stoer en onverschrokken als zijn familie. Maar hé, ze denken dat hij familie is en gedogen hem.

Aan de andere kant van de rivier wonen de Duckbill dino’s en daar voelt Drip zich wel thuis, want stiekem kwam zijn dino ei daar vandaan. Drip komt uiteindelijk weer terecht bij zijn echte familie en kan zichzelf zijn. Eind goed al goed.

Wat leerde ik over opvoeden van dit kinderboek?

Terwijl ik het boek recentelijk voor de honderdste keer las moest ik ineens aan ons eigen gezin denken. Met zijn vijfjes vormen we een hecht clubje. Een mannengezin en je zou kunnen denken dat ik als enige vrouw daar soms buiten kan vallen met mannenhumor en voetbal. Maar het ding is; bijna allemaal zijn we assertief en sportief en houden we van veel buiten zijn, raggen en kun je ons overal neerzetten en maken we lol. Zo niet mijn middelste.

Gevoelig kind

Een gevoelig mannetje dat erg houdt van zijn eigen omgeving en rust en structuur. Hij heeft een zeer rijke fantasie en speelt het liefst met zijn grote verzameling knuffels of nog grotere verzameling Pokémons. Je maakt hem niet blij met altijd op pad zijn, op meerdere sporten zitten en grappen en grollen uithalen. Hij stijgt juist op als je meegaat in zijn fantasie. En dat deed ik tot voor kort maar weinig. ‘Kom we gaan buiten fietsen’ riep ik dan. Terwijl hij het liefste met mama alleen verhalen wilde bedenken. In alle rust.

Karakter tot bloei

En zoals in Tyrannosaurus Drip wel gebeurt is Drip in het verkeerde gezin terecht gekomen en komt hij bij zijn eigen familie terug. Maar onze zoon zit in zijn eigen familie. Het is alleen onze taak als papa en mama om hem de omgeving en aansluiting te bezorgen die past bij zijn karaktertje. Nu wij steeds meer met onze middelste momenten pakken die echt zijn karakter tot bloei laten komen, zit hij lekkerder in zijn vel dan ooit. En voelt hij zich geen outsider in een gezin dat toevallig net allemaal dezelfde interesses heeft.

Meer leuke content? Like ons op Facebook