Kinderfeestjes from hell: 9 x zo voorkom je ze

Kids

Kinderfeestjes: het kan vriezen of dooien, zeg maar. Manon Sikkel heeft er, als moeder van vier, al heel wat voorbij zien komen en is inmiddels door schade en schande wijzer geworden. En niet onhandig, ze weet ook hoe je voorkomt het geen hel wordt.

Toen mijn oudste dochter vier werd vond ik dat het tijd was om een verjaardagsfeestje te geven. Geen kamer vol opa’s en oma’s en te grote cadeau’s, maar een echt kinderfeestje. Vaag herinnerde ik me nog mijn eigen verjaardagsfeestjes op jonge leeftijd en wat me vooral bij stond was dat ik helemaal over mijn toeren was en aan het eind van de dag met een rood hoofd op bed lag te huilen.

Schatten begraven

Dat ging mij niet gebeuren, zo nam ik me voor. En dus maakte ik niet de fout om gelijk tien kinderen uit te nodigen. Mijn dochter mocht vijf kinderen vragen. In de zandbak tegenover het huis had ik schatten begraven en ik had zelf een schatkaart getekend. Naast de zandbak zaten haar vader, haar oom en tante en ik. Het bleek een verstandige beslissing om met vier volwassenen de zes kinderen te begeleiden.

Tot nu toe ging alles goed op, al was ik één ding vergeten

Zo kon ik een kind helpen schatzoeken, terwijl mijn schoonzus met een ander kind naar binnen ging voor wc-bezoek. Ik had ook heel netjes het feest twee uur laten duren en omdat het zomer was konden de ouders de kinderen buiten komen ophalen. Tot zo ver ging alles goed.

Waar ik bij dat eerste feestje nog niet van op de hoogte was, was dat het blijkbaar normaal is om alle kinderen die op het feestje zijn geweest een cadeau mee naar huis te geven. De meeste ouders – zo ontdekte ik later – gaven een plastic zakje vol snoep en kleine prulletjes mee. Maar soms kwamen mijn kinderen ook terug van een feest met cadeaus die meer geld hadden gekost dan wat ze zelf hadden ingebracht.

De vader pakte het cadeau

De eerste vader die die dag zijn kind kwam halen, was duidelijk meer ervaren dan ik en keek zoekend rond naar het afscheidscadeau. Zijn oog viel op de rand van de zandbak waar mijn dochter netjes haar vijf cadeautjes had uitgestald. De vader telde de kinderen en kwam tot de conclusie dat er precies voor elk kind een cadeau was. En dus pakte hij een cadeau, stopte dat in zijn zak en wilde afscheid nemen. Verbaasd en ook beschaamd legde ik hem uit dat ik geen cadeautjes had voor de vertrekkende kinderen. Mijn dochter maakte intussen op haar eigen manier duidelijk dat ze haar net gekregen springtouw terug wilde.

De speurtocht met het kind dat kwijt was

Inmiddels heb ik alle soorten verjaardagsfeestjes voorbij zien komen. Een speurtocht in het bos waarbij een van de kinderen zoek raakte en de ouders van de jarige – zonder mobiele telefoon bij zich – de andere kinderen pas om negen uur ’s avonds thuis konden brengen, na een lange zoekactie naar het weggelopen kind.

Maar één kindje

Een feest waarbij ouders hadden besloten om met de hele klas (!) naar een overdekt pretpark te gaan, waarna vierentwintig kinderen zich over de hele hal verspreidden. En een feestje waarbij de jarige zat te wachten op haar gasten en er maar één kindje kwam opdagen, omdat er iets mis was gegaan met de te laat verstuurde uitnodigingen.

Om veel verdriet en ellende te voorkomen, zou je hier rekening mee kunnen houden, weet ik inmiddels uit ervaring:

1.

Nodig net zo veel kinderen uit als je kind oud is. Dus 5 jaar: 5 kinderen, 8 jaar: 8 kinderen.

2.

Leg alle cadeaus op een stapel met een laken er over en laat je kind ‘blind’ een cadeau pakken.

3.

Leg de cadeaus daarna snel weg om de aandacht bij het feest te houden.

4.

Maak ene strakke tijdplanning. Vertel de kinderen wat jullie precies gaan doen.

5.

Een verjaardag is geen wedstrijd met andere ouders. Doe het voor je kind en sloof je niet te veel uit.

6.

Bespreek met je kind welke kinderen hij of zij wil uitnodigen. Zeg pas daarna dat het nog één kind extra mag kiezen. Dat voorkomt dat er eentje moet afvallen.

7.

Vraag hulp van een kennis, familielid of buurvrouw. En verdeel de taken vooraf. Wie schenkt limonade, wie doet de spelletjes buiten?

8.

Hou het kort. Drie uur is voor de meeste kinderen lang genoeg. Als het leuk is, kun je het altijd nog wat langer laten duren.

9.

Zorg voor een rustmoment aan het eind, desnoods met een kinderfilm. Voor kinderen is zo’n feest namelijk ook vermoeiend.

Lees ook: deze kleuter wilde een poepthema voor haar kinderfeestje en dat kreeg ze nog ook