Op een dag weet je het: ik hou van koude thee

Tussendoor lukt het me soms om m’n thee op te drinken als ‘ie nog enigszins warm is. Maar vaker is ‘ie steenkoud

Persoonlijk

Het ochtendritueel met kinderen kan een pittige uitdaging zijn. Juist daarom is het heerlijk om eerder dan de kinderen wakker te zijn, en even intens te genieten van de stilte voor de storm. Of niet…?

Elke ochtend is hetzelfde ritueel. Om half zeven gaat de wekker, waarna ik opsta en naar de keuken stiefel om thee te zetten. Gewapend met twee koppen thee (de vriend wil ook), stiefel ik weer terug naar boven. Dat moet allemaal heel zachtjes, want o wee als de dochter wakker wordt – dan is het gedaan met de rust. Vandaar dat ik dat halve uurtje voordat ze wakker wordt, tamelijk intens koester. De vriend en ik ontwaken rustig, nippen aan onze thee en lezen een boek. We kijken elkaar aan, wetend dat we van het moment moeten genieten. En dat doen we dus ook.

Het moment is daar

We horen gestommel: het moment is daar. De dochter verzamelt pop Bep en een stapeltje boeken (don’t ask) en waggelt onze kamer in. Ze klimt op bed, drapeert Bep liefdevol op het kussen en stalt de boeken uit op ons bed. Papa moet voorlezen, terwijl mama zich mag douchen en aankleden. Als ik mazzel heb, lukt dat me voordat ze genoeg heeft van het voorlezen en/of papa nu toch echt moet opstaan. Als ik geen mazzel heb, niet.

Want vanaf dat moment is het een kwestie van onderhandelen, ingeven, op m’n strepen staan, toch weer ingeven en vooral kamers in- en uitrennen (zij). Tussen de bedrijven door wordt er een outfit aangetrokken, haar gekamd, een boterham gegeten, melk gedronken, tanden gepoetst: liefst in die volgorde. En dat allemaal in maximaal een uur tijd, want dan moeten we echt de deur uit. Tussendoor lukt het me soms om m’n thee op te drinken als ‘ie nog enigszins warm is. Maar vaker is ‘ie steenkoud, en daar godver ik dan inwendig even om.

Warme thee, eindelijk!

Afgelopen weekend was de dochter uit logeren, twee hele nachten. Van te voren had ik er enorm naar uitgekeken. Het vooruitzicht van avonden ongestoord bankhangen, eten wanneer wij dat willen, ‘s nachts compleet ongestoord doorslapen en vooral die twee ochtenden uiterst lui en loom in bed doorbrengen. We zouden er ontzettend van gaan genieten. Warme thee, eindelijk!

De eerste dochterloze ochtend lukte dat best aardig. We sliepen uit, en dronken niet één, maar twee warme glazen thee in bed. De luxe. Maar tegen de tijd dat de tweede ochtend aanbrak, vond ik die warme thee al een stuk minder zaligmakend. Ik miste het gestommel in de kamer naast ons, de wetenschap dat ze zometeen met die verdomde pop en halve bibliotheek onze kamer in zou wandelen. Ik nam nog maar een slok van m’n thee. Godverdomme, die was veel te heet.

Noem me tuttig, noem me van alles, maar ineens wist ik het: ik hou van koude thee.

Collega Anne scheef een prachtig blog: En dan besef je: ik moet er NU van genieten

Meer leuke content? Like ons op Facebook