Lia: ‘Na twee minuten waren zij al afgehaakt en sta ik alleen in de kamer voor het schermpje van mijn telefoon te oefenen’

Samen met haar vrouw voedt columnist Lia drie nieuwsgierige kinderen van 6, 4 en 2 jaar op. Door haar full time job als verpleegkundig specialist GGZ lijkt ze naar eigen zeggen soms op de ‘man die op zondag het vlees snijdt’. Haar missie? Laten zien hoe verschillend we allemaal hetzelfde zijn. Je vindt haar ook op haar eigen blog.

Column: De pasapas

Ja het is weer zover: Er is een nieuwe Kinderen voor Kinderen (KVK) song! Dat is altijd feest in ons huis, waar we nog altijd alle songs van vroeger en nu uit volle borst meezingen en dansen. Vorig jaar schreef ik er ook een column over. Dankzij die liedjes voorkomen wij nog steeds effectief een overload aan K3-hits. Waar we erg tevreden mee zijn.

Als ik naar die nieuwe song luister, zou ik bijna zeggen dat ze bij KVK mijn column van vorig jaar gelezen hebben, maar dat is vast te veel eer. In ieder geval zit er nu geen duidelijke maatschappelijk zeer verantwoorde boodschap in, zoals in bijna alle andere liedjes van de laatste jaren. Terwijl dit toch hét lied voor de Koningsspelen 2019 is. Sinds de start in 2013 werd in die liedjes bijna gepropagandeerd hoe goed bewegen, gezond eten en water drinken is. Dat laatste hebben ze nog niet los durven laten in deze versie. Het bewegen zit er ook in, maar nu weer indirect, zoals bij de vertrouwde songs van vroeger.

Ondanks de niet maatschappelijk zeer verantwoorde tekst zit er wel een boodschap in, althans volgens mijn verstand. Die boodschap komt bij mij overigens nogal hard aan. Het laat me sinds dat ik het vanmiddag voor het eerst hoorde ook niet meer los. Als een baksteen in mijn maag die telkens opnieuw neer gegooid wordt. Ook nu aarzel ik of ik deze woorden hier op papier ga zetten, maar toch daar komen ze: ‘Ik word oud!’

Ik voel me echt zo oud als ik vroeger mijn moeder vond. Dat veranderde perspectief krijg ik nog niet helemaal verwerkt, merk ik. Voor als je jezelf afvraagt waarom nu dat dramatisch gedoe zet ik hieronder slechts een klein deel van de tekst:

Doe de Swish, swish, swish. Doe de bliss, bliss, bliss. Nu de snake, snake, snake. En een break, break, break. We doen de Pasapas met de hele klas.’

Ik had echt geen idee, terwijl onze oudste twee musketiers exact wisten waar het over ging en mij aankeken alsof… Ik écht heeeeeel oud ben en er natuurlijk niks van snap! ‘Geeft niks mam’ werd er nog net niet bij gezegd.

Dat kon mijn ego niet aan. Dankzij alle dansprogramma’s weet ik inmiddels de bedoeling van woorden als ‘Gruwelijk, crazy en dope’ (varianten op heel goed). Maar hier kan ik niks mee. Of nou ja, de Swish snap ik nog net dankzij mijn nichtjes.

Mijn ego kon het niet aan, dus ik ging snel op YouTube naar de danstutorial bij deze song (fijn voor de kinderen gemaakt), zodat ik snel van alle termen de bijbehorende danspas kende en het kon nadoen. Ik vraag de drie musketiers erbij, onder het mom dat we samen het dansje gaan leren. Na twee minuten waren zij al afgehaakt en sta ik alleen in de kamer voor het schermpje van mijn telefoon te oefenen. Ik ging er helemaal in op, ik moest en zou het onder de knie krijgen. Tot het moment, ergens na ruim tien minuten, dat ik in een ooghoek mijn vrouw iets te geanimeerd zie kijken. Oh, wat heb ik me weer laten kennen. Maar ja, die ‘gruwelijke’ Pasapas rockt nu al de hele avond in mijn hoofd.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Lia: ‘Na twee minuten waren zij al afgehaakt en sta ik alleen in de kamer voor het schermpje van mijn telefoon te oefenen’
Sluiten