Redactie
Redactie Persoonlijk 12 aug 2019

Lia: ‘Alle drie krijgen ze even ‘alleen-tijd’ met één van de mama’s – een zeldzaam goed in ons drukke gezin’

Samen met haar vrouw voedt columnist Lia drie gevoelige, nieuwsgierige en iets te slimme kinderen van 6, 4 en 3 jaar op. Door haar full time job als verpleegkundig specialist GGZ lijkt ze naar eigen zeggen soms op de ‘man die op zondag het vlees snijdt’. Haar missie? Laten zien hoe verschillend we allemaal hetzelfde zijn. Je vindt haar ook op haar eigen blog.

Column: Slapen

Elke avond brengen we onze musketiers naar bed, gelukkig maar, anders zou het een beetje raar worden. Ik verwacht anders de kinderen bij elkaar in de kasten of onder het bed terug te vinden.

Alle drie krijgen ze even ‘alleen-tijd’ met één van de mama’s. Een zeldzaam goed in ons drukke gezin. We lezen een verhaaltje voor of spelen een spelletje, kletsen even wat en zingen dan een gepersonaliseerd liedje gebaseerd op het nummer ‘Saar’ van Claudia de Breij. De kinderen zingen het inmiddels mee en schieten erg in de lach als we op een onverwacht moment een naam van één van de knuffels noemen – in plaats van die van hunzelf – tijdens het zingen. Vandaag had ik ‘Oscar-dienst,’ want we proberen steeds per dag te wisselen van mama’s. De ene mama mag Oscar en Ninthe naar bed brengen de andere brengt Aimee naar bed en laat de honden uit. Eerlijke deal lijkt ons zo.

Ik was zover om voor Oscar zijn liedje te zingen. Halverwege het liedje hield Oscar zijn drakenknuffel genaamd Timo tussen ons in. Waardoor ik meer tegen hem leek te zingen dan tegen ons mensenkind. Ik negeer het maar even. Aan het einde van het liedje zegt Timo (met Oscars’ speciale Timo-stem) dat hij ook een liedje wil. Ik lach en zeg vriendelijk dat Timo moet delen met het liedje dat ik net voor Oscar gezongen heb en hij er nu niet nog één krijgt. Timo wordt boos en eist nog een liedje. Ik geef duidelijk aan dat hij dat niet krijgt en duw hem een beetje aan de kant om met mijn blik aan Oscar duidelijk te maken dat ik dit tijdrekspel niet zo waardeer. Timo wordt nog bozer en verheft zijn stem tegen mij. Nog voordat ik kan reageren hoor ik Oscar met zijn eigen stem heel volwassen zeggen: ‘Hé, geen ruzie maken jullie twee, we moeten nu slapen.’ Ik schiet in de lach en Oscar glimlacht naar mij, alsof hij wil zeggen dat zijn gezag zojuist mijn hachje heeft gered. Ik geef hem een kus en stop hem nog even extra lekker in.

Slaap lekker, Lieve Oscar en Timo, ik hou van je. Tot morgen.

 

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Lia: ‘Alle drie krijgen ze even ‘alleen-tijd’ met één van de mama’s – een zeldzaam goed in ons drukke gezin’
Sluiten