Lia: ‘De vlag hangt uit, met luier en al’

Janne Vogel 23 aug 2018 Columns

Samen met haar vrouw voedt columnist Lia drie nieuwsgierige kinderen van 5, 3 en 2 jaar op. Door haar full time job als verpleegkundig specialist GGZ lijkt ze naar eigen zeggen soms op de ‘man die op zondag het vlees snijdt’. Haar missie? Laten zien hoe verschillend we allemaal hetzelfde zijn. Je vindt haar ook op haar eigen blog.

Column: Potjehe!

Onze kleinste musketier wil zindelijk worden. Vier weken geleden pakte hij uit zichzelf het potje of wilde op de WC. Het is bijna zonde dat er een vakantie in Frankrijk tussen zat, anders was hij, denk ik, al zindelijk geweest. Op de camping met een potje achter hem aan rennen en de vele natte broeken met de hand wassen (dan heb ik het nog niet over de wel bekende vieze poepbroek) vond ik niet zo’n goed plan. Hij heeft wel goed geoefend en bij thuiskomst is de luier dan ook direct uit gebleven. En jawel na de eerste dag vol natte broeken, had hij er de derde dag nog maar twee. Hij heeft zelfs een paar keer zelf gevraagd om te mogen plassen. Knap gedaan kereltje!

De vlag hangt uit

De grote zussen herinneren mij er nog even aan dat mijn figuurlijke uitspraken erg letterlijk genomen moet worden. Ik zou de vlag uit hangen als we van de luiers af zijn. Dus dat moet gebeuren, met een luier erbij als afwisseling van de boekentas.
Oscar bedacht zich dat hij in korte tijd meer grote sprongen wilde maken. Ineens is het middagslaapje verleden tijd en praat hij nog meer en beter, inclusief het Franse ‘bonjour’, ‘au revoir’ en ‘merci koekoek’. Woorden die, vergezeld met zijn blonde haren en guitige blauwe ogen, een liefdevolle lach toveren op het gezicht van iedere Franse man en vrouw die we tegenkwamen op vakantie.

Alle sprongen bij elkaar

Vannacht kwamen alle sprongen bij elkaar. Met een oorverdovende schreeuw werd Oscar huilend wakker. Toen ik bij hem kwam zei hij: ‘Enge dromen’, waarna ik hem tegen me aan drukte om tot rust te wiegen. Vervolgens verzonnen we samen een leuke droom over monstertrucks met lichtsnelheid, waarna hij zich weer in bed liet leggen. Nog voordat ik de trap naar onze slaapkamer op zolder bereikte riep hij: ‘Potjehe.’ Ik schrok me voor de tweede keer rot, draaide me om en vroeg hem met mijn slaperige hoofd wat er is. Met een wat geïrriteerde toon zegt hij opnieuw: ‘Potjehe mam!’ Ik was nog niet goed wakker, dus checkte of ik het goed begreep met: ‘Moet je plassen?’ Een diepe zucht vanuit Oscar volgt ‘Jaha mam.’ Nu duidelijk meer geïrriteerd door mijn traagheid.
Eenmaal op het potje komt er direct een flinke plas. Ik complimenteer hem ruimschoots en leg hem weer in bed, waarna het stil blijft.

Puberteit

Als ik de trap oploop bedenk ik me, dat de angst me wat bekruipt. Als Oscar in zijn peuterpuberteit al zo geërgerd reageert dan kunnen we ons hart nog vasthouden voor de echter puberteit. En dat terwijl ik tot nu toe vooral angstig denk aan de weken dat we straks met 2 vrouwen en 2 pubermeiden tegelijk ongesteld zijn hier in huis.
Voor nu vieren we even het succes van de zindelijkheid en hangen we dus de vlag buiten. Hopende dat hij deze lijn vasthoudt bij de gastouder en de peuterspeelzaal die volgende week weer starten.

Reageer op artikel:
Lia: ‘De vlag hangt uit, met luier en al’
Sluiten