Lieve collega’s, stop alsjeblieft met het posten van gruwelijke kinderberichten

Muriel Oonincx 16 jan 2017 Columns

Famme’s Muriel is boos. Ze heeft het volledig gehad met de gruwelijke berichten over het lot van kinderen ergens op de wereld die niets te maken hebben met een noodzaak om de wereldjournalistiek te verslaan. Natuurlijk deelt Famme ook verdrietige en bijzondere verhalen die herkenbaar zijn voor vrouwen en moeders. Maar we proberen altijd zorgvuldig te kiezen uit de enorme hoeveelheid ‘nieuws’ die er voorbij komt. Maar het lijkt er soms op dat niet alle media hier even voorzichtig mee omspringen.

‘Tweehoofdige baby geboren,’ kopt Lindanieuws.nl. Click. Oh, in Mexico. ‘Moeder kijkt toe hoe vriend haar dochter verkracht en vermoordt,’ schrijft Hln.be. Click. Waar zeg je? Albuquerque, ergens in de Verenigde Staten. ‘Moeder sluit zoon jaar op in badkamer,’ bericht Metronieuws.nl. Click. In Utah, weer de VS. Zomaar een snelle greep uit de berichten die ik deze week voorbij zag komen op Facebook of Twitter. Ik weet niet hoe het met anderen zit, maar ik zit echt niet te wachten op gruwelijke berichten van ergens op de wereld, waar een gestoorde gek z’n kind wat aandoet. Ik ben ook niet per se nieuwsgierig naar een zeldzame gebeurtenis zoals een baby’tje dat overlijdt omdat het niet levensvatbaar is, maar dat wel wereldnieuws wordt met z’n twee hoofdjes.

Het is ver weg, het is walgelijk en mensonterend, maar ik hoef het niet te weten

Nieuwswaarde

Is het echt werkelijk nodig om ons te laten weten dat dit ergens op de wereld gebeurt of hoop je er een click mee naar je site te trekken? Om meer pageviews? Het erge vind ik dat ik mezelf er soms op betrap dat ik toch even klik om te lezen of het hier gebeurd is. Hier in Nederland, in de nabijheid van mijn eigen leven. Want dan zou het misschien nog enige nieuwswaarde bevatten. Maar een geschifte mevrouw ergens in Albuquerque die net als ik moeder genoemd wordt? Een zeldzaam gedrocht dat ze moeten opsluiten of liever nog zouden moeten martelen (want als het op kinderleed aankomt ben ik een weekdier geworden en mogen de ergste straffen terugkeren, bij bekentenissen zelfs doodstraffen, zo afschuwelijk vind ik het). Ik wil het niet weten. Ik hoef het niet te weten, want niemand heeft er wat aan als ik het weet. Het is ver weg, het is walgelijk en mensonterend, maar ik HOEF het niet te weten.

De enige die er iets aan heeft is de site die hoopt op mijn click

Misselijk

Ik word er zelfs misselijk van, mijn maag draait letterlijk om. En als ik dan weer het zoveelste bericht voorbij zie komen over gruwelijke misdrijven in een ver land dat buiten onze maatschappij valt, dan vraag ik me oprecht af waarom media, WAAROM? Waarom schrijven jullie dit over van een Dailymail, Sun of andere sensatiesite? Wat heb ik eraan? Wat heeft zo’n kindje eraan? De enige die er op zo’n moment wat aan heeft, is de nieuwssite die hoopt op mijn click. En die van jou. Want clicks leveren geld op. Niets meer, niets minder. Ga mij niet vertellen dat er een legitieme, nieuwswaardige motivatie achter zit om mijn timeline te bevuilen met berichten die ik gewoonweg niet wil weten. Ga mij niet vertellen dat jullie niet anders kunnen doen dan mij dit nieuws te brengen. Sodemieter op. Stop ermee.

LEES OOK: Nieuwsgierig zijn heeft zo z’n voordelen!

Kinderen verdienen de spotlights

Nee, ik sluit mijn ogen niet voor Aleppo en ook niet voor nare berichten rondom de jaarwisseling, als er weer een kind een oog verliest. Ik lees ook de berichtgeving over Tharukshan en besteed er aandacht aan op Famme. Het is niet zo dat ik wegloop voor de werkelijkheid of alleen maar in mijn eigen bubbel wil leven. Als Stop Kinderarbeid mij vraagt vanuit mijn functie als hoofdredacteur van Famme iets over de werk- en opleidingsomstandigheden in Afrika te schrijven dan doe ik mee. Kinderen verdienen de spotlights, de aandacht en de hulp om verder te komen.

Maar stop alsjeblieft met zinloze berichten met koppen die niet prijsgeven waar iets gebeurd is, over gruweldaden richting kinderen in een of ander Verweggistan. Zij hebben er niks aan en mij – en veel andere lezers – maak je er alleen maar heel erg verdrietig mee. Dus doe mij – en vele met mij – een groot plezier en verdien je credits, bonuspunten en clicks met beter nieuws dan dat.

Een tragische gebeurtenis waar we wel over willen lezen: de dood van de Nederlandse Tharukshan. Dit zijn de lessen die wij van zijn dood kunnen leren.

Reageer op artikel:
Lieve collega’s, stop alsjeblieft met het posten van gruwelijke kinderberichten
Sluiten