Lynn: ‘Danseressen zien er zelden zo uit als op Instagram’

Redactie 21 feb 2016 Erop uit

Het was vorige week breaking news: de bekendmaking van de koppels die komend seizoen de strijd met elkaar aangaan in Dance Dance Dance*. Het programma mag met recht een hit genoemd worden, geheel in de traditie van talentenjachten en –shows waarin mensen hun zang-, dans-, design-, knip-, bloemschik-, kook- en bakvaardigheden vertonen.

Dansen: ik heb het zelf nooit gekund en na een paar mislukte danslessen al op jonge leeftijd de hoop opgegeven dat daar ooit verandering in zou komen. Iets met ritmegevoel en een compleet gebrek daaraan. Toch worden door dit soort shows duizenden meisjes en jongens gegrepen door de danskriebels en gaan acuut op zoek naar een dansschool.

‘En dat is helemaal te gek,’ vindt Lynn Dinnessen (30) uit Eindhoven. Ze werkt voor DforDance dancewear – een merk danskleding dat acht jaar geleden werd opgericht door haar moeder Dorry. Zowel Lynn als jongere zusje Ruby danste vroeger fanatiek, en mams stond om de paar dagen de dansshirtjes- en broeken te wassen. En die vond ze niet zo mooi, dus besloot ze ze zelf te gaan maken.

Het verhaal achter de dans(ers)

Het succes van shows als Dance Dance Dance en So You Think You Can Dance bekijkt Lynn met gemengde gevoelens: ‘Het gaat daar vooral over de prestaties van de dansers, en niet altijd gaan de beste dansers door’, zegt Lynn. Belangrijker nog: er is volgens Lynn vaak weinig aandacht voor het verhaal achter de dansers. ‘Veel mensen – jonge meiden – gebruiken dansen als een uitlaatklep voor emoties, frustraties en andere dingen die ze in woorden niet kunnen vertellen. En juist die verhalen, die zijn zo belangrijk en bijzonder.’

Vandaar dat Lynn en haar moeder de dfordancegirls ‘bedachten’. Het motto: Enjoy life, Dance. Vanuit de gedachte dat dans een grote rol kan spelen in het leven en vooral: om daar zoveel mogelijk uit te halen.
Blog Lonneke DforDance

Zoals Lonneke, 42 jaar, in het dagelijks leven professioneel tekstschrijver en sinds haar 37ste fanatiek paaldanster. En ook: Lonneke heeft borstkanker. Als dfordancegirl beschrijft ze in haar blog hoe belangrijk dansen voor haar is – en is geweest – in de zware tijd die ze doormaakt. ‘Afgelopen week heb ik voor het eerst in acht weken weer in de paal gehangen. Ik was bang dat ik na zo’n tijd al mijn kracht kwijt zou zijn, maar gelukkig had ik mijn handspring (handstand in de paal) nog.’

Jantina (35) kon niet via de ‘geijkte’ weg dansdocente worden omdat ze volgens die normen ‘niet goed genoeg’ was. Maar ze nam een omweg en vandaag de dag heeft ze in Nijkerk een dansschool met 240 leerlingen, waarmee ze dit jaar haar tienjarig bestaan viert.

Picture perfect = eng

‘Als ik op Instagram en andere social media naar foto’s en advertenties van dans- en fitnessmerken kijk, word ik daar naar van,’ aldus Lynn. ‘Merken als Lorna Jane die alleen maar meiden fotograferen met een perfect lijf, twaalf welgevormde blokjes op hun buik. Maar het gros van de mensen die de kleding kopen – en erin dansen – ziet er niet zo uit. Je maakt kleding voor vrouwen die lekker met hun lijf bezig willen zijn, fit willen zijn, en de meeste grote merken laten die meiden zelden in beeld zien. Ik vind dat ‘picture perfect’ model alleen maar eng, en de danswereld niet ten goede komen. Het gaat niet alleen om afgetrainde en professionele dansers, Ik zie veel liever meiden in beeld voor wie een merk écht kleding maakt – en dat zijn juist niet de profs.’

Nog een mooi verhaal van een dfordancegirl: dat van Anne Mare Bergsma. Een paar jaar geleden kende buiten het kleine Friese dorp waar ze opgroeide bijna niemand haar naam, nu is ze een van de grotere danstalenten van ons land.

Tijdens haar jeugd werd ze gepest – Anne Mare stotterde namelijk behoorlijk. Totdat ze op jazzballet ging en erachter kwam dat ze in het dansen haar emoties kwijt kon. ‘Ga vooral door met dansen’, moedigde haar vader haar aan, want: ‘dansen is ook een vorm van praten’. Lange tijd was dansen voor Anne Mare de belangrijkste vorm van communicatie. Inmiddels – na therapie en logopedie – stottert Anne Mare niet meer. Maar dansen doet ze nog steeds, en hoe!
Anne Mare Bergsma

Enjoy life, Dance!

De moraal van het verhaal: kijk allemaal naar Dance Dance Dance, laat je dochter(s) meekijken en heel enthousiast worden. Als ze ook op dansen willen, superleuk, goed voor de beweging, ontspanning, creativiteit en gezelligheid. Maar laten we vooral niet vergeten dat dansen niet alleen – of eigenlijk: vooral niet – over mooie lichamen en blokjesbuiken gaat, maar vooral over de bijzondere rol die dansen kan spelen in het leven. Enjoy life, Dance!

Dans jij ook en wil je graag een bijzonder inspirerend verhaal delen? Er is altijd ruimte voor bijzondere dfordancegirls die graag hun verhaal op papier willen zetten. Mail dan naar Lynn op [email protected]

*Dany en Jeroen van der Boom, Romy en Antje Monteiro, Ferry Doedens en Inge de Bruijn, Buddy Vedder en Robin Martens & Kees Tol en Annemarie Keizer.

Reageer op dit artikel via Facebook.

Cool! Dit 8-jarige jongetje kan geweldig dansen >>

Reageer op artikel:
Lynn: ‘Danseressen zien er zelden zo uit als op Instagram’
Sluiten