Makelaars in Ontroerend Goed

Phileine mailde ons, of we als-je-blieft een extra column van haar hand konden plaatsen deze week. Want ze moest een paar mensen dringend bedanken. Op een speciale manier…

Lieve hotelmedewerksters,

Jullie hebben geen idee. Jullie hebben werkelijk geen idee. Wat jullie hebben gedaan is niet alleen extreem servicegericht, maar vooral van zo’n grote menselijke waarde dat ik als moeder zijnde alleen maar ongelooflijk blij kan zijn.

Ontbijt om te zoenen

Het was de laatste dag van onze vakantie en de dag begon met een uitgebreid ontbijt. Zo één waarbij je minstens twee keer naar het buffet loopt, omdat je anders echt te veel mist van al het lekkers.
Opa en oma kwamen uitzwaaien, dus er was genoeg te kletsen en te knuffelen. Misschien wel te veel, want op het moment dat we echt moesten vertrekken hadden wij nog lang niet in de gaten dat Poefie en Peen&Peen, de zacht gevulde beste vrienden van onze oudste dochter, niet in haar koffer zaten.

Poefie en Peen&Peen. Een drietal dat de afgelopen zes jaren het leven van dochterlief verrijkten, omhelsden, beschermden, begrepen en verzachtten. Het begon met een klein zacht ijsbeertje en groeide uit tot een aan elkaar gebonden drietal. (Peen I was kwijt, reserve Peen II werd ingezet. Met Peen II op de arm werd Peen I terug gevonden… Rarara, hoe kan dat nou? Tweeling bleek herenigd en Poefie, de ijsbeer was het broertje. Het kan raar lopen.)

Ieder nachtje een ander schatje

Waar dochter twee iedere week een ander schatje in haar bed heeft liggen, is dochter één trouw als een albatros en zijn de nachten zonder het drietal op één hand te tellen. Tot twee weken geleden. Terwijl ik met zieke zoonlief (zie brief van vorige week) terug keerde naar het huis van mijn lieve ouders, stelde manlief onze dochters op tien kilometer hoogte een klein middagdutje voor. De meiden installeerden zich en met duim in mond werd gevraagd om het drietal. Het drietal. Waar is het drietal? Nog ruim acht uur te vliegen. Alle handbagage was uitgepakt. Het drietal bleek spoorloos.

Hulde aan mijn man die als stand-in voor het drietal zijn beste trucs uit de kast haalde, zijn zachtste schouder liet gebruiken en zijn liefste liedjes zong. Leuk geprobeerd, maar geen Poefie en Peen&Peen.
Troosteloos heeft mijn dochter die nacht zichzelf in slaap gehuild. Na twee dagen zoeken, uitpakken, redeneren, overleggen en doordraaien hebben we alle adressen van de laatste drie vakantiedagen gecheckt. Bij het laatste adres was het raak.

Elke klant is koning

Poefie en Peen&Peen waren (eigenwijs als ze zijn) in bed blijven liggen op de dag van vertrek. En terwijl mijn dochter nog niet in de gaten had dat ze zonder haar drietal was vertrokken, hadden jullie je al over hen ontfermd. En hoe?
Drie dagen lang zijn ze door jullie volledig in de watten gelegd! Ze zijn behandeld als jullie belangrijkste gasten. En net toen ze er een beetje aan begonnen te wennen om de hele dag door zulke prachtige vrouwen geknuffeld te worden, was het tijd om echt afscheid te nemen.

Vandaag werd het pakketje bij ons afgeleverd. Ik verwachtte een zachte envelop te ontvangen, maar er kwam een groot cadeau. Het drietal was verpakt in een prachtig, rode koffer. Om reis van het drietal zo aangenaam mogelijk te maken hadden jullie een groot blik stroopwafels toegevoegd. Bovenop de wafels lag een kaart met jullie liefste wensen en onderin de koffer vond onze dochter het bewijs dat er ongelooflijk goed voor haar drietal was gezorgd.

‘…ze hadden gefietst, uitgebreid uitgeslapen in de grote, zachte hotelbedden, waren zelfs een avondje gaan stappen in de hotelbar…’

Het fotoalbumpje met daarin foto’s van de avonturen die Poefie en Peen&Peen hadden meegemaakt in jullie prachtige hotel. Zo hadden ze de chef geholpen in de keuken, ze hadden gefietst, uitgebreid uitgeslapen in de grote, zachte hotelbedden, waren zelfs een avondje gaan stappen in de hotelbar en hadden als afsluiting met de groupies op de foto gestaan.

De blik die mijn dochter had toen ze de foto’s zag was onbetaalbaar, onvergetelijk en ongelooflijk ontroerend goed.

Daarom, lieve Claudia, Sophie en Carola, krijgen jullie van mij bij deze de titel:

Makelaars in Ontroerend Goed

Jullie hebben mij en mijn gezin diep geraakt met al jullie moeite. Een absoluut visitekaartje voor het Sheraton Amsterdam Schiphol Airport. We komen graag weer een keer logeren.

Liefs, een dolgelukkige mama Phileine.

PS: ook heel veel liefs van het drietal, ze zullen jullie niet vergeten!

20150806_100613_resized (1)

Ook superlief: de knuffels van Casper gaan op avontuur in dit stop motion filmpje >

Reageer op artikel:
Makelaars in Ontroerend Goed
Sluiten